Abraham Burton - Benjamin Herman te gast bij het Rein de Graaff Trio

Rein de Graaff brengt de echte Jazz naar Porgy en Bess (Terneuzen)
Abraham Burton en Benjamin Herman: twee saxofonisten geworteld in de bebop 
Hans Koert

Rein de Graaff liet er, meteen na het openingsnummer Confirmation, geen twijfel over bestaan ……. De bebop stond vandaag centraal …. Tijd voor jazz … tijd voor echte jazz ...nuanceerde hij met gevoel voor understatement …… Het trio van Rein de Graaff, bestaande uit eminent grise Rein de Graaff aan de vleugel, Marius Beets op bas en Eric Ineke op slagwerk, al meer dan 15 jaar in deze samenstelling actief, had de Amerikaanse tenorsaxofonist Abraham Burton uitgenodigd om samen met altist Benjamin Herman hieraan invulling te geven.  (Porgy en Bess (Terneuzen) 2 maart 2014))

Abraham Burton ( foto: Hans Koert)

Abraham Burton, geboren in New York, 1971, een protégé van niemand minder dan altsaxofonist Jackie McLean, bij wie hij begin jaren negentig studeerde aan de University of Hartford’s Hartt School of Music. Oh yeah ..... He's the man ..... verduidelijkte Abraham me .....  

• Ik vertelde Abraham over mijn kennismaking met Jackie McLean ......  Die beperkt zich tot één concert dat ik van hem mocht mee maken, twee jaar voor zijn dood, tijdens het North Sea Jazz Festival in Den Haag, 11 juli 2004. Ik herinner me hoe in de Jan Steenzaal het podium werd klaargemaakt voor de soundcheck voor het Jackie McLean Quintet, waarbij de bezetting was aangegeven als t.b.a. (= to be announced). Plotseling kwam daar Jackie McLean het podium op - ik herkende hem meteen van de foto's, zoals Francis Wolff die in de jaren vijftig maakte - jong - slank - de sax onder de arm ...... Toen het optreden begon en de echte, 73-jarige Jackie McLean opkwam en naar de microfoon liep, begreep ik mijn vergissing ..... De "jonge" uitvoering bleek zijn zoon René te zijn geweest, die op saxofoon meespeelde. Yeah  .. it must have been René. 

Donald Elfman beschrijft hoe Abraham Burton  ….. has learned from his master Jackie McLean how to come in tonally and rhythmically at an angle and hear the cry of jazz  ( liner notes:  Dusko Goykovich’s Bebop City) 

Abraham Burton ( foto: Hans Koert)

Abraham Burton debuteerde op plaat met de Taylor’s Wailers, het beroemde herboren jazzkwintet rond slagwerker Art Taylor. Taylor, die in de jaren vijftig optrad met zowat alle grote namen uit de bebop: Charlie Parker, Bud Powell, Lee Morgan en Miles Davis, om een paar musici te noemen, maakte pas laat zijn eerste plaat onder eigen naam voor Prestige ( febr. 1957): Taylor’s Wailers.  Ruim dertig jaar later werd deze groep nieuw leven ingeblazen met de inmiddels twintigjarige Abraham Burton op altsax, op de “plek” van zijn leermeester Jackie McLean. 

Abraham Burton (+ Benjamin Herman) ( foto: Hans Koert)

In 1993 debuteerde Abraham Burton met een eigen trio, voordat hij zijn eigen kwartet vormde met pianist Marc Cary,  bassist Billy Johnson en slagwerker Eric McPherson. Abraham Burton maakte een handvol platen onder eigen naam, maar is ook te beluisteren met de legendarische slagwerker Louis Hayes en in de Mingus Big Band, waarin ook grote namen als Jeremy Pelt, Conrad Herwig, Frank Lacy, Ronnie Cuber en Eddie Henderson speelden, die alle eerder in Porgy en Bess optraden; Eddie Henderson speelt binnenkort in het kwartet van Willie Jones III, dat op 15 maart 2014 in Porgy en Bess zijn opwachting maakt …… ; weer zo’n topband in ’t Zeeuwse. 

Rein de Graaff ( foto: Hans Koert)

De eerste set werd, zoals gezegd, geopend met Charlie Parker’s Confirmation en Tadd Dameron’s Good-Bait.   Dit vooral door Dizzy Gillespie bekend geworden stuk ( voor het eerst in schellak uitgebracht op het kleine obscure label Manor januari 1945) hoort bij de klassieken uit de bebop periode ….. Geweldig om het weer eens, ongehinderd door de limiet van drie-en-een-halve minuut per kant speelduur, te horen uitvoeren inclusief lang uitgewerkte solo’s ……  zoals het, om maar eens een voorbeeld te nemen, in de Pershing Ballroom in Chicago of de Royal Roost in New York City, geklonken moet hebben. 

Marius Beets ( foto: Hans Koert)

In het nummer Old Folks  liet Abraham Burton horen, dat Rein weet wie hij uitnodigt voor zijn "stoomcursussen" …. Wat een geweldige tenorist, die met zijn krachtige toon, deze ballad, eertijds door Charlie Parker met the Dave Lambert Singers en een orkest o.l.v. Gil Evans vastlegde voor Clef, uitvoerde.  De suggestie van Rein, dat Abraham zijn solo opdroeg aan de twee senioren in de band, waarbij hij veel betekent richting zijn kompaan Eric Ineke keek, sinds meer dan veertig jaar zijn timekeeper, bleek geheel voor rekening van Rein ..... Age doesn't matter ... leerde het energieke spel van het vijftal op het podium.

Eric Ineke ( foto: Hans Koert)

Tijdens de tweede set mocht Benjamin Herman zich ook solo laten horen in het nummer  I Don't Stand A Ghost Of A Chance With You ……  Rein herinnerde zich, hoe Dizzy Gillespie, tijdens zijn  optreden op het North Sea Jazz festival (1983) in Den Haag, waarbij hij met zijn trio ( toen nog met Koos Serierse i.p.v. Marius Beets) the founding father of Be-Bop mocht begeleiden ( met een nog jonge Jon Faddis op trompet), het zelfde nummer aankondigde als … I Don't Stand A Chance With A Ghost Like You.

Benjamin Herman ( foto: Hans Koert)

Benjamin Herman, Nederlands bekendste en wellicht meest toonaangevende altsaxofonist van ons land, met gevoel voor decorum, die op haast elk podium in ons land wel eens gespeeld heeft, is in Porgy en Bess geen onbekende. Net als Abraham Burton gefascineerd en gevormd door het spel van Jackie McLean  en die, zoals slagwerker Eric Ineke hem omschreef, since Piet Noordijk left town, he is the only one around.  Benjamin speelt regelmatig bij Rein als hij Amerikaanse gasten heeft ….. His phrasing is a little behind the beat, analyseert Eric Benjamin’s spel … and sometimes even a lot, like Dexter (Gordon), which makes it all the more swinging. He always plays on a high level, but when you kick his ass firmly he starts flying and plays some real shit. (The ultimate Sideeman – Eric Ineke ).  Verrassend, memorabel en verfrissend waren zijn optredens vorig jaar met Ernst Glerum en Joost Patocka ( Porgy en Bess (Terneuzen) - het International Jazz Festival (Middelburg)). 

Marius Beets ( foto: Hans Koert)

De tweede set op het podium van een goed gevuld Porgy en Bess (Terneuzen), werd na nummers als The Night Has A Thousand Eyes en Dear Old Stockholm afgesloten met het nummer Mr. P.C. dat John Coltrane al in 1959 als ode voor zijn bassist Paul Chambers schreef en opnam voor zijn beroemde album Giant Steps - een schitterend slot van een heerlijk ouderwets concert, dat elke toegift overbodig maakte.  

Abraham Burton - Benjamin Herman met het Rein de Graaff Trio in Porgy en Bess ( foto: Hans Koert)

Rein de Graaff, die nog steeds energiek, tweemaal per jaar kwalitatief hoogstaande tournees organiseert met ( vaak Amerikaanse) musici, die met beide benen stevig in de beboptraditie staan,  heeft eens te meer laten horen en zien, dat hij ook in Porgy en Bess (Terneuzen) nog steeds veel mensen op de been kan krijgen met zijn kwalitatief hoogstaande “tijdloze” muziek …. met “echte Jazz” .... zoals hij het omschrijft. Plannen voor volgende tournees liggen al weer in de week, vertrouwde hij met toe, waarbij alsnog Tineke Postma een mooie rol zal krijgen, die nu, door gezinsuitbreiding, niet mee kon spelen …… 

Benjamin Herman (foto: Hans Koert)

Benjamin Herman, die zich overigens als remplacant als een vis in het water voelde, en Abraham Burton, lieten, met het Rein de Graaff Trio, eens te meer horen dat “echte Jazz” nog steeds gespeeld wordt en nog lang niet als “old folks music” bijgezet mag worden in de vitrines van de tijd  ..... al lijken programmamakers en redacteuren van de media, dat te suggereren.  …… Misschien eens een idee om ze uit te nodigen in Porgy en Bess en ze onder te dompelen in "de echte jazz". 

Marius Beets ( foto: Hans Koert)

Dank aan Rein en zijn mannen en aan alle vrijwilligers van Porgy en Bess die dit mogelijk maken …..

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Volg de Keep (it) Swinging blog via Facebook ( group Keep it Swinging), Twitter ( #keepitswinging) of vraag haar gratis nieuwsbrief

NIEUW: 2eHansJazz

Breng twee giganten op sax samen op het podium, zorg voor een stevige ritmesectie en een lekker volle zaal met geïnteresseerd publiek en je hebt volgens Rein de Graaff alle ingrediënten om "echte Jazz" te maken ....  Wie op zondagmiddag 2 maart 2014 Porgy en Bess (Terneuzen)had weten te vinden, kreeg "bebop op hoog niveau" voorgeschoteld ..... Een ouderwets concert vol historie!

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Rik van den Bergh-Bart van Lier: High Slide Low Blow

Baritonsax en slide trombone: Een zelden gehoorde combinatie 
Rik van den Bergh-Bart van Lier 5tet's debuutalbum 
Hans Koert

Het zijn wat mij betreft twee van de meest aansprekende instrumenten in de Jazz … de trombone en de baritonsaxofoon. En als ze dan ook nog eens samen de hoofdrol spelen dan is mijn ideale plaatje helemaal compleet.  Onlangs verscheen het album High Slide Low Blow van een kwintet met bariton saxofonist Rik van den Bergh en trombonist Bart van Lier in de hoofdrollen.

Rik van den Bergh-Bart van Lier 5tet. v.l.n.r.: Edgar van Asselt - Eric Ineke - Rik van den Bergh - Bart van Lier en Marius Beets ( foto: Govert Driessen)
 
Hans Mantel, bekend bassist en samensteller en presentator van radio programma’s, heeft het voor me nagezocht en concludeert dat er maar weinig opnames zijn met twee deze instrumenten in de hoofdrol:  De enige die op mijn trommelvliezen geëtst zit is het Salle Pleyel concert van 1 juni 1954 van het Gerry Mulligan Quartet met, weliswaar op ventiel-trombone ( maar toch), le grand maestro Bob Brookmeyer.  

Rik van den Bergh en Bart van Lier ( foto: Govert Driessen)


Het Rik van den Bergh – Bart van Lier 5tet bestaat behalve de twee naamgevers op baritonsax en trombone uit pianist Edgar van Asselt, Marius Beets op bas en Eric Ineke op slagwerk. 

Bart van Lier ( foto: Govert Driessen)

Trombonist Bart van Lier draait, samen met Eric Ineke, al heel wat jaren mee in de Nederlandse jazzscene.  Geboren in 1950 in Haarlem startte hij eind jaren zestig zijn carrière in het VARA Dansorkest van Tony Nolte en debuteerde begin jaren zestig op een VARAgram-plaat getiteld Eén Van De Acht  waarop o.a. Piet Noordijk, Ado Broodboom, Ruud Brink, Ruud Bos,  Sander Sprong,  Rob Franken, Wim Overgauw en Carl Schulze acte de presence gaven. Bart van Lier speelde in Boy’s Big Band, bij Rogier van Otterloo , The Skymasters, Metropole orkest, Ack van Rooijen, Ferdinand Povel, Gijs Hendriks en de Ramblers, maar ook de Rhythm Combination and Brass van trombonist Peter Herbolzheimer, Bud Shank en Nick Brignola. Eric Ineke omschrijft hem in zijn boek The ultimate Sideman als .. one of the best trombone players around. Sound, swing, great timing and very creative,  .. it’s all there. ( p. 138).  Eric Ineke, slagwerker sinds de jaren zestig, heeft goede herinneringen aan het optreden met Bart, die als gast meespeelde op zijn JazzXpress cd met Deborah Brown ....  ….. it’s always a ball ….  He’s looking for interactions there’s always something happening blended with a deep groove. 
  

Rik van den Bergh  ( foto: Govert Driessen)


Rik van den Bergh, geboren in 1970 in wat toen wellicht de meeste jazzy-stad van Nederland was, Breda, de plaats, die tot in alle jazzy-spots van de wereld bekend was om zijn Oudestijl Jazzfestival, studeerde aan het Koninklijk Conservatorium van Den Haag en ging spelen bij Frits Landesbergen, the Young Sinatras en het Rotterdam Jazz Orchestra.  Hij is één van de weinigen die full-time baritonsaxofoon speelt in zowel zijn eigen Triple World Trio als in het Rik van den Bergh-Bart van Lier 5tet, dat met High Slide Low Blow debuteert. 

Bart van Lier - Rik van den Bergh - Marius Beets - Edgar van Asselt - Eric Ineke  ( foto: Govert Driessen)

Pianist Edgar van Asselt studeerde in 1997 eveneens af aan het Koninklijk Conservatorium. Tien jaar geleden speelde hij bij David Schnitter, die van 1975 tot 1980 bij Art Blakey speelde. Net als Rik speelde Edgar bij de Young Sinatras  en het Rotterdam Jazz Orchestra.

Eric Ineke ( foto: Hans Koert)

De ritmesectie - Eric Ineke en Marius Beets - kent elkaar al jaren. Erik,  die al jaren les geeft op het Koninklijk Conservatorium kent de meeste musici nog van toen ze daar les kregen – zo ook Marius Beets … the oldest and wisest one of the illustrious Beets Brothers.
  

Marius Beets ( foto: Hans Koert)

Sinds 1999, toen Marius Koos Serierse opvolgde bij Rein de Graaff spelen ze steeds samen in allerlei bands, waaronder Eric’s JazzXpress. Marius is, behalve een veelgevraagd bassist, ook producer en heeft zijn eigen opnamestudio …. waar ook deze cd High Slide Low Blow het levenslicht zag.

Maxanter Records  MAX 75990) 

Het album High Slide Low Blow bevat een elftal tracks met standards en ballads, maar vooral ook eigen composities van bassist Marius Beets ( met o.a. het groovy It Could Happen To All Of Us) en van pianist Edgar van Assels, die met het openingsnummer Early Bird, meteen de toon zet ……. Bebop zoals het hoort te klinken zonder te kopiëren …………  

Luister naar het nummer Step Lightly, dat oorspronkelijk door Joe Henderson werd gecomponeerd en in augustus 1963 werd uitgebracht op de gelijknamige  Blue Note lp van het Blue Mitchell Sextet ( met Henderson op tenor); hier gespeeld door het Rik van den Bergh-Bart van Lier 5tet.



Eén van de hoogtepunten van het album is voor mij het nummer Three and One, gecomponeerd en vastgelegd door Thad Jones in mei 1966, met o.a. Bob Brookmeyer en Pepper Adams  in de orkest, waarin op de High Slide Low Blow versie een mooie rol is weggelegd voor zowel Bart van Lier als Rik van den Bergh. Luister naar een uitvoering van het kwintet, opgenomen twee jaar geleden in de Jazzroom in Breda.



Het nummer Polkadots and Moonbeans, met Bart van Lier op bastrompet, majestueus begeleid door Marius Beets op bas, behoort tot het absolute hoogtepunt van dit album – de growling trompet van Bart opgevuld met de haast gitaarachtige klanken van Marius ……  alleen al daarvoor zou je het album moeten beluisteren 

Hans Koert

editor

keepswinging@live.nl

Volg de Keep (it) Swinging blog via Facebook ( group Keep it Swinging), Twitter (#keepitswinging) of vraag haar gratis nieuwsbrief.

Kijk ook eens op mijn ruilpagina vol jazzplaten die een nieuw tehuis zoeken .... Kom maar met een voorstel. 

Twee instrumenten die je in de jazzhistorie maar zelden samen in de hoofdrol aantreft: de baritonsaxofoon en de trombone .... Rik van den Bergh, baritonsaxofoon en Bart van Lier debuteerden met beide instrumenten in de hoofdrol met hun kwintet met het mooie album High Slide Low Blow, een must have voor een ieder die met één been in de hoogtijdagen van de jazz uit de jaren vijftig staat en met het andere in het heden ...... Het Rik van den Bergh - Bart van Lier 5tet: zo'n groep waarbij je afvraagt, waarom ze niet eerder de studio opzochten ..... Een mooie afsluiter van 2013

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

David Liebman Trio: Lieb Plays The Beatles

Lieb neemt repertoire van The Beatles onderhanden.
An excursion into a great body of music (Quote: David Liebman) Hans Koert

Het kan heel gevaarlijk zijn …. en heel goedkoop … Dobberen in de slipstream van het succes van anderen. Muziek die herkauwd wordt, al dan niet aangevuld met een bos strijkers ....   Je hebt van die cd’s waarbij de hoes alleen maar twijfel zaait, door de artiest die “nagespeeld” wordt (te) groot op de voorkant te plaatsen, zoals bijvoorbeeld op de lp's van Jacques Loussier .... PLAY BACH.   Het kan ook verrassende muziek opleveren …. Ronie Verbiest met zijn ode aan Dave Brubeck; Peter Beets met Portrait of Peterson of, onlangs nog het besproken besproken album van Yoron Israel: Visions met de muziek van Stevie Wonder  ……… Dave Liebman publiceerde met zijn Nederlandse ritmesectie ( Marius Beets op bas en Eric Ineke op slagwerk) met gastrietblazer John Ruocco zijn interpretaties van de composities van The Beatles in Lieb Plays The Beatles ….

The David Liebman Trio: Lieb Plays The Beatles (Daybreak DBCHR74558)

Voor Liebman is Lieb Plays The Beatles niet zijn eerste “repertoire”plaat, zoals hij het omschrijft, maar een logisch vervolg op eerdere projecten, waarin de composities van Thelonious Monk, ( Monk’s Mood), Alec Wilder (Lieb Plays Wilder), Puccini ( A Walk In The Clouds) en John Coltrane ( Lieb Plays the Blues á la Trane) (hoewel die laatste cd anders tot stand kwam) geanalyseerd, uitgerekt, omgebogen en opnieuw geïnterpreteerd werden. Geen letterlijk naspelen dus, maar, zoals David Liebman het omschrijft in het bijbehorende inlegvel,....  een proces dat begint met het doorspitten van het complete oeuvre ...  in dit geval van The Beatles … I go through song books by the composer, playing the music at the piano, searching for something in the melody or/and harmony that seems interesting and will open a line of exploration.



Het resultaat van dit monnikenwerk ( ik vond ergens dat The Beatles tussen de 200 en 300 eigen composities opgenomen hebben) wordt geschift en er ontstaat een stapeltje, .. met interessante muziek, die Dave meteen van aantekeningen voorziet, zoals tempowijzigingen, harmonische aanpassingen enz. ( .. all hand written by the way  … no computer)  om ze daarna een tijdje te laten liggen ………..   Wat uiteindelijk overblijft is soms “onherkenbaar” veranderd …. depending on how far away from the original I go ….  Zo’n 17 Beatles nummers zijn uiteindelijk op de cd Lieb Plays The Beatles terechtgekomen, al dan niet als aparte tracks of als deel van een drietal medley’s ……. - bekende en onbekendere composities: van The Fool on the Hill, Let It Be, Lady Madonna en Love Me Do tot, voor mij onbekendere nummers als That Means a Lot en If I Fell.

David Liebman (foto: Naoki Hayashi )

David Liebman, geboren september 1946 in New York,  is al meer dan veertig jaar actief als professioneel jazzmuzikant.  In de jaren zestig studeerde hij bij pianist Lennie Tristano en fluittist Charles Lloyd. In 1967 debuteerde hij op een plaat met de Zweedse pianist Lars (Lasse) Werner ock Hans Vanner, die bebop en free jazz afwisselde met varieté-optredens ( een soort Willem Breuker avant la lettre?, schiet me dan door het hoofd). In 1970 speelde hij in de band van gitarist John McLaughlin waarin ook Charlie Haden speelde. Na een kort verblijf bij de Jazz Fusion band Ten Wheel Drive speelde hij o.a. bij Elvin Jones en Miles Davis (o.a. te horen op de cd  On The Corner). In die veertig jaar maakte hij zo’n 150 albums onder eigen naam en schoof hij aan op zo’n 350 albums van anderen  …………….  

Eric Ineke ( foto: Hans Koert)

David is ook actief als jazz-educator en schreef boeken over jazz …. In Nederland denk je dan meteen aan het boek van Eric Ineke "The ultimate Sideman", waarin hij Eric interviewt over de muzikanten, waarmee Eric heeft opgetreden  …… Eric is, overigens niet toevalllig, de slagwerker op deze Lieb’s Beatlesplaat …. Lieb omschrijft Eric's spel kernachtig in drie woorden: He ... Swings … Hard.

Eric Ineke en bassist Marius Beets hebben al vaak  Dave Liebman mogen begeleiden op tientallen concerten en ook op eerdere albums, zoals op de voortreffelijke cd: Lieb Plays The Blues á la Trane. Eric en Dave ontmoetten elkaar kort in 1973 tijdens het Pescara Jazz Festival in Italië, waar Liebman meegekomen was met Miles Davis en Eric Ineke met Dexter Gordon  …. We jammed but didn’t had a chance to talk, vertelt Eric in zijn boek ….  That came later, years later in 1994 when we met and played again during the IASJ conference, becoming friends.  Eric wijst in zijn boek de lezer op Lieb’s incredible creativity … To play with him as a drummer is great, he really loosens you up and brings you to the next level. With Dave there is always interplay and he can make you play things you’ve never played before.

David Liebman (foto: Sune Andersson )

The Beatles als inspiratie voor jazzmusici …. Het moet niet gekker worden …  was mijn eerste gedachte ….. Een haast onmogelijke opgave …. Maar Lieb zou  Lieb niet zijn deze uitdaging aan te gaan ….. De eenvoudige melodieën, de basale harmonieën … not as deep as other notable composers, verzucht Lieb in het bijbehorende hoestekst, maakten het tot een uitdaging ……  flarden van melodieën herinneren aan de oorspronkelijke versies, zoals in Let It Be ……. soms in duo met John Ruocco, als gastspeler op klarinet en tenorsax, soms met Dave aan de piano. Een geslaagd experiment, als je’t mij vraagt – een album dat nog vaak in mijn cd-speler zal zitten – een plaat, die nog lang niet alle lagen aan me geopenbaard heeft. 

Hans Koert
keepswinging@live.nl
MY JAZZ LINKS: David Liebman
Volg de Keep (it) Swingingblog via Facebook of vraag de gratis nieuwsbrief

Het lijkt zo gemakkelijk ...... Je neemt een groep of een componist, van wie de muziek ... has stood the test of time .. en je maakt er een plaat mee ..... David Liebman, begeleid door Marius Beets en Eric Ineke ( met gastspeler John Ruocco) bewijst dat er meer voor komt kijken dan zomaar de lead sheets opzoeken en naspelen ..... Lieb vertelt in de bijbehorende hoestekst hoe dat proces verloopt en het resultaat is een echte jazzplaat geworden, waarbij de muziek van The Beatles leidraad werd  met af en toe een herkenbaar stuk melodie  ..... Een aanrader .... Lieb Plays The Beatles

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Scheldejazz13: Baritongigant Ronnie Cuber sluit festival

 Die hoser speelt te hek ….
Ronnie Cuber vult Porgy en Bess met zijn geluid ......
Hans Koert

Daar stond 'ie dan – onmiskenbaar de man van de foto’s, zoals ik die ken van een aantal cd-hoesjes – Ronnie Cuber … Net als bij zijn instrument, de baritonsaxofoon, is alles groot aan hem ….. Hij is iemand die je niet zomaar over het hoofd ziet, die je links laat liggen – qua postuur en qua ego, zeggen de kenners. Ronnie Cuber sloot het Scheldejazzfestival Terneuzen, editie 2013 in stijl af ……… 

Scheldejazz13: Willie Jones III brengt eigen kwartet - Scheldejazz13: Rony Cuber - Amerikaanse baritongigant in Porgy en Bess - Scheldejazz13: Blue Flamingo - 78-toeren DJ verrast festivalpubliek. 

Ronnie Cuber, die twee concerten in Europa gaf, had gisteren nog voor een duizendkoppig publiek opgetreden op Le Grand' Place de Bruxelles, zeg maar de Grote Markt van Brussel in het kader van de Jazz Marathon van Brussel, een gratis driedaags jazzfestival dat qua omvang onvergelijkbaar is met het veel kleinere Scheldejazz  ……. en die hadden op hun Scheldejazz toch maar mooi EN Willie Jones III EN Ronnie Cuber …… Waar een klein festival groot in kan zijn.  Ronnie werd beide dagen begeleid door Rob van Bavel aan de piano, Marius Beets op bas en Eric Ineke op slagwerk.

Ronnie Cuber Band met v.l.n.r.: Ronnie Cuber - Marius Beets en Eric Ineke (foto: Eddy Westveer)

Ronnie Cuber trapte de eerste set in Porgy en Bess af met  de Clare Fischer's compositie Coco B. gevolgd door het Horace Silver nummer The Tokyo Blues. Do you have Chinese drums … use both your cymbals ….. adviseert Ronnie slagwerker Eric, de orientaalse sfeer te vangen. De toon is gezet .. Stevige up-tempo hardbop stukken, gebracht vol energie en bovenal ,……... snoeihard. Na A Night in Tunesia werd Battery Blues gespeeld waarbij slagwerker Eric Ineke tijdens een solo alle eer bewees aan drummer Philly Joe Jones.  I even played with him, verzuchtte Ronnie om daarna in een scat de syncoperende kenmerken, de ritmen en accenten van Philly Joe Jones vocaal te illustreren … De eerst set eindigde met A Shade of Jade, een eerbetoon aan Joe Henderson, met wie hij in mei 1990 in Parijs in de All-Stars band van de Amerikaanse, in Kopenhagen residerende, tenorsaxofonist Ernie Wilkins speelde.   

 Ronnie Cuber ( foto: Eddy Westveer)

Ronnie Cuber werd geboren op Eerste Kerstdag 1941  in New York City en begon zijn carrière in 1959 in het jeugdorkest van Marshall Brown.  Marshall Brown was leider van de Farmingdale Highschool Band en had in 1957 met zijn orkest opgetreden op Newport. 


Rob van Bavel
(foto: Eddy Westveer)

George Wein, de baas van Newport, was onder de indruk geraakt van dit jeugdorkest en vroeg Marshall Brown het jaar erop opnieuw een band samen te stellen voor het festival met louter jonge Europese artiesten – Onze Ruud Jacobs mocht, als eerste Nederlander, de bas spelen op dit prestigieuze festival.  In 1959 werd opnieuw een jeugdorkest samengesteld en hierin debuteerde Ronnie Cuber – het zou de eerste keer worden dat zijn kenmerkende baritongeluid aan de groef zou worden toevertrouwd.  Hij ging spelen in de grote orkesten van Lionel Hampton, Maynard Ferguson en in de band van een nog jonge George Benson met o.a. Lonnie Smith - toen nog zonder de lege titel Dr. die nergens op sloeg (!) en zijn kenmerkende tulband.  Ronnie ontwikkelde zich tot een energiek en veel gevraagd baritonsaxspeler.  Er zijn maar weinig saxofonisten, die, net als Ronnie Cuber professioneel bijna alleen de baritonsax bespelen ….   Grote namen als Serge Chaloff (bij Woody Herman), Harry Carney (Duke Ellington) en Nick Brignola (Woody Herman - Buddy Rich)) waren meestal verbonden aan een big band en deden de “bariton” er vaak bij.  Ook Ronnie komt uit die big band traditie …..  hij speelde bij het orkest van Woody Herman, McCoy Tyner en de Mignus Big Band    …. Van de grote baritonnamen heeft Ronnie Cuber het best  naar Pepper Adams geluisterd, die in het Thad Jones – Mel Lewis orkest de bari vasthield. Ronnie heeft in zijn muzikale leven al heel wat "zijsprongetjes" gemaakt, zoals met Frank Zappa, waarbij hij te horen is op de plaat Zappa in New York.  

Eric Ineke (archieffoto) (foto: Hans Koert)

 

Ronnie Cuber speelde  in 1979 mee op een plaat met het Rein de Graaff  Quintet ( met o.a. Tom Harrell, Sam Jones en Louis Hayes), opgenomen in New York en hierin omschrijft Rein Ronnie’s kwaliteiten op de baritonsax als …. A tremendous talent and adequate guttural qualities in handling the big horn, enough to place him in the league of baritones beyond the stage of deserving wider recognition.  En besluit deze lovende woorden met Groninger nuchterheid …..  Which probably is sufficient to say all about Ronnie. 

Ronnie zou na deze ontmoeting met Rein nog heel wat keren met hem optreden. Bijgestaan door Eric Ineke en Koos Serierse in Rein’s Stoomcursussen Bebop zoals Bone and Bari ( met trombonist Curtis Fuller) (1991-1992) en Baritone Explosions ( met collega Nick Brignola) ( 1993-1994) (Deze band trad ook op in Porgy en Bess) en de Jubilee Jazz Party met o.a. Bennie Bailey, Herb Geller, Ferdinand Povel en Dave Pike ….. In 1998 trad Ronnie op met het Metropole-orkest, wat vastgelegd werd op de plaat Love For Sale  en een paar jaar geleden nog met The Beets Brothers, waar Marius Beets en Eric Ineke ook deel van uitmaakten.

 Marius Beets (foto: Eddy Westveer)

Eric Ineke, die al vaak Ronnie mocht begeleiden, noemt hem, samen met Nick Brignola, .. the top baritone players, especially after Pepper Adams died.  Wie goed luistert, vertelt Eric in zijn boek The Ultimate Sideman, hoort hoe Ronnie ..... phrases deep into the time, a little laid back, like Mobley with a great blues feeling. …
De begeleidingsband, die Ronnie Cuber meebrengt naar Terneuzen is een complete Nederlandse aangelegenheid ……… niet zo vreemd – Net als vroeger gebruikelijk, putten Amerikaanse musici, die naar het buitenland gaan voor een paar optredens, uit lokale musici, die ervaren zijn in het begeleiden. Rob van Bavel, Eric Ineke en Marius Beets is zo’n hecht ervaren begeleidingsgroep, dat al met vele Amerikaanse musici heeft opgetreden. Wie een indruk wil krijgen, leze het eerder aangehaalde boek The ultimate sideman, waarin Eric Ineke “een boekje open doet” over de vele artiesten, waarmee hij sinds 1968 optrad.

 Ronnie Cuber (foto: Eddy Westveer)

De tweede set duurde beduidend korter …………. Of dat nu kwam omdat Ronnie's tweede set voor een bijna lege zaal startte ( Een deel van het publiek had de (te) lange pauze benut om nog snel op de markt te gaan kijken en te luisteren naar Nueva Manteca) of dat hij toch wel erg vermoeid was na twee drukke dagen ….. het blijft gissen ..... na een goed half uur zat het er op. De standard Now Is The Time, bekend van Charlie Parker, opende de set, gevolgd door een lange improvisatie rond de titel Coming Home Baby?  ... waarin hij het publiek vermaakte met diepe knorrende effecten op zijn bari …. zo kenmerkend voor het instrument ….. De nummers Invitation en Arroz Con Pollo sloten het concert af …. Een toegift zat er niet meer in ….. Achterin de zaal zakte hij moe, uitgeput, maar voldaan op een kruk …… Het was genoeg geweest.

 De Ronnie Cuberband in Porgy en Bess (met v.l.n.r. Rob van Bavel, Marius Beets, Eric Ineke en Ronnie Cuber) (foto: Eddy Westveer)

Een jonge Zeeuw, blijkbaar onder valse voorwendsels hiermee naar toe gelokt, hoor ik verrukt uitroepen ..... Die hoser speelt te hek ..... De organisatie kan tevreden zijn ..... wat een gigant - te hek!

Dank aan Eddy Westveer voor de foto's.

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Volg de Keep (it) Swinging blog op Facebook en/of vraag de gratis nieuwsbrief.


Ronnie Cuber, één van de laatste baritongiganten, adept van Pepper Adams, één brok muziek ..... vulde moeiteloos de laatste middag van het Scheldejazzfestival in Porgy en Bess met zijn barokke geluid. Die hoser speelt te hek ... Een mooier compliment kon hij en de organisatie van het festival niet krijgen ..... Een waardige afsluiting van een geslaagd festivalweekend.

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Vriendendag Nederlands Jazzarchief

 Het Nederlands Jazzarchief omarmt vrienden. 
Eerste vriendendag in Bethaniënklooster (Amsterdam) smaakt naar meer .....
 Hans Koert

Op 18 mei 2013 organiseerde het Nederlands Jazzarchief zijn eerste Vriendendag – vrienden, die ze, nadat de subsidies onlangs opdroogden, heel hard nodig zijn. In het Bethaniënklooster in Amsterdam, midden op de Wallen, the Red light district, alsof een cliché in leven gehouden moet worden, werden zo’n 100 vrienden onthaald, met lezingen, een interview en een liveoptreden. Er was bovendien voor een uitstekende lunch gezorgd. 

 Zo'n 100 "Vrienden" uit het hele land waren op de dag afgekomen (foto: Hans Koert)


Paul Gompes (bestuurslid NJA)

Het Nederlands Jazz Archief werd opgericht door Wim van Eyle vanuit een idee, dat eerder door Harry Coster, Pim Gras en Herman Openneer was uitgewerkt als Nederlands Geluids Archief, maar niet van de grond gekomen was. Herman Openneer, die binnen de muren van het Nederlands Jazzarchief zijn draai vond, als levende encyclopedie, database en veelschrijver, was jarenlang het gezicht van het Nederlands Jazzarchief. Wie een stukje aanleverde voor bijv. de Doctor Jazz waar Herman ook redacteur van was, kon altijd rekenen op een aantal aanvullingen, commentaren of verbeteringen. 
 

Bert Vuijsje
(voorzitter bestuur NJA)

Het Nederlands Jazzarchief was eerst gesitueerd in het oude Bimhuis (Oude Schans), later aan de Prins Hendrikkade, en als onderdeel van het Muziek Centrum Nederland,  aan het Rokin. Sinds 1 januari 2013  wordt het Nederlands Jazzarchief echter niet meer gesubsidieerd en is de collectie ondergebracht bij de Universiteit van Amsterdam - bijzondere collecties met een kantoor in het Muziekgebouw aan't IJ  (nieuwe Bimhuis)( Piet Heinkade 5, 1019 BR Amsterdam (tel. 020-519.18.16). Dankzij Vrienden van het Nederlands Jazzarchief, die zaterdag 18 mei 2013 massaal waren op komen dagen in het Bethaniënklooster in Amsterdam, kon het Nederlands Jazzarchief een doorstart maken.

Hans Mantel ( foto: Hans Koert)


Hans Mantel
(foto: Hans Koert)

De dag werd geopend door voorzitter Bert Vuijsje, waarna Hans Mantel op geanimeerde wijze zijn zoektochten in het archief van Radio Nederland Wereldomroep belichtte, waarbij unieke geluidsfragmenten te horen waren. Nu Radio Nederland Wereldomroep drastisch ingekrompen is,  dreigt dit geweldige archief, Nationaal Historisch Erfgoed, verloren te gaan, omdat er geen geld (en belangstelling?) meer is het goed te conserveren ….. Een schat aan opnamen, die voorgoed zulen verdwijnen.  Een bijkomend lichtpuntje is wellicht, dat, nu de Wereldomroep niet meer in het omroepbestel zit, de weg open ligt om historisch materiaal muziek uit te brengen.


Erik van den Berg
(foto: Hans Koert)
 

•  Journalist Erik van den Berg sprak daarna over de totstandkoming van zijn, een paar jaar geleden verschenen biografie, over kunstenaar - performer en slagwerker Han Bennink ( Han Bennink - de wereld als trommel)(Uitgeverij Thomas Rap) 

 Bert Vuijsje (links) interviewt Ado Broodboom (foto: Hans Koert)

Eén van de hoogtepunten van de dag was een interview van Bert Vuijsje  met Ado Broodboom, 90 jaar jong, die als Ado Moreno in de tweede helft van de twintigste eeuw als jazztrompettist bij o.a. Piet van Dijk, Kid Dynamite, Wessel Ilcken, Ger van Leeuwen, Boy Edgar, the Ramblers en het VARA Dansorkest  zijn sporen verdiende.

 Ado Broodboom als lid van The Rhythme All Stars (1958-1959) (v.l.n.r.: Ado Broodboom - Ruud Bosch, Herman Schoonderwalt en Piet Noordijk) ( bron: Rhythme febr. 1960)

Ado wist door zijn scherp geheugen, zijn humor en inemende lach, maar ook door zijn trompetspel, ten gehore gebracht via geluidsdragers door Bert Vuijsje, het publiek moeiteloos aan zich te binden. Bert draaide verschillende historische opnamen, zoals het nummer Coupe Negresco, dat Ado met Marcel Thielemans (tb), Tinus - (cl), en Kees Bruyn (ts), Charlie Nederpelt (p), Dubby Dubois (b) en Kees Kranenburg (dm) in maart 1960 opnam, waarin de zeer fraai gestopte trompet van Ado te horen was …. De trompet moet je beschouwen als een onwillige vrouw … verklaarde Ado zijn voorkeur voor gestopte trompet …. 

 Ado Broodboom (foto: Hans Koert)

Uiteraard kwam zijn “act” met de twee trompetten langs: Als je eenmaal wat bijzonders had gedaan moest je het van Theo Uden Masman, die hij met Louis van Gaal vergeleek, keer op keer blijven herhalen …. Ik vond het verschrikkelijk. 
Ado Broodboom: Wat een geweldige man ….. !

 Het Rein de Graaff Trio met v.l.n.r.: Rein de Graaff (niet zichtbaar), Marius Beets en Eric Ineke)  (foto: Hans Koert)


Walter van de Leur
 (foto: Hans Koert)

• Na een korte presentatie over de onderzoeken, waar hoogleraar jazz en improvisatiemuziek Walter van de Leur, de jonge muziekstudenten aan de Universiteit van Amsterdam begeleidt en (als keuzevak) één dag in de week met Jazz  laat kennismaken ( Sommigen zijn, als ze zich aanmelden, nog nooit naar een jazzconcert geweest (!) was één van de schokkendste conclusies die ik hoorde), was er in de kelder van het voormalige klooster, toentertijd geleid door Augustinessen, waar  "gevallen" vrouwen boete konden doen voor een losbandig leven, nog een kort concert met het Rein de Graaff trio met Rein de Graaff achter de vleugel, Marius Beets op bas en Eric Ineke op slagwerk. 

 Grant Stewart (foto: Hans Koert)

Het korte concert werd afgesloten met een gastoptreden van de Amerikaanse, in Canada geboren, tenorsaxofonist Grant Stewart.

• Dank aan het Nederlands Jazzarchief voor dit initiatief, voor de warme ontvangst en het  gevarieerde programma …. Ik denk dat er veel belangstelling is voor dit soort, inhoudelijke themadagen, met korte lezingen, interviews en live optredens – Is er al een datum voor volgend jaar bekend?

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Volg de Keep (it) Swinging via Facebopok en/of vraag de gratis nieuwsbrief

 Het Nederlands Jazz Archief maakt zware tijden door. De bezuinigingen door de regering leidden er toe dat het Nederlands Jazzarchief gesloten zou gaan worden, De Keep (it) Swinging blog (en vele "Vrienden", zijn van mening dat het archief ( en het informatieve kwartaalblad het Jazz Bulletin) bewaard en toegankelijk moet blijven om het verhaal van de Nederlandse jazz te kunnen blijven vertellen aan de generaties na ons. Keep (it) Swinging heeft zich aangemeld als Vriend van het Nederlands Jazz Archief. Het zou mooi zijn als u ook het  Nederlands Jazzarchief zou steunen en dit voorbeeld volgen. .........


Het Nederlands Jazzarchief, dat, sinds begin dit jaar de subsidies werden stopgezet, de broek zelf moet ophouden en afhankelijk is van Vrienden en begunstigers, organiseerde op 18 mei 2013 haar eerste Vriendendag in het Bethaniënklooster in Amsterdam, midden op de Wallen alsof een hardnekkig cliché dat jazz het best gedijt in de marge van de samenleving, bewezen moest worden ...... De honderd "Vrienden", die op de gevarieerde dag afgekomen waren, weten wel beter ..... Een geslaagd initiatief, best Jazzarchief, dat, wat mij betreft, naar meer smaakt ..................

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions