Dinnertime for Hungry Collectors: Small groups and oddities

Dinnertime for Hungry Collectors
A twofer as a treasure box filled with collector's items of the legends of jazz
 cd 2: Small Groups and Oddities
 Hans Koert

It must be a hard time for 78-rpm record collectors ……  You won’t find your stuff at garage sales anymore …..  And how to find the last record shops? Where lp’s and cd’s were sold? …. 

A rare 78-rpm record - an Okeh Ambassador Record - the opening tune of the second cd with small bands music and oddities

If you are a record collector you have to visit specialized record fairs, like the Dutch Wageningen fair at the Doctor Jazz Dag two times a year …..    This year the Doctor Jazz Magazine celebrates its 50th year, since it was started in 1963 and due to that, it selected almost 50 unique tracks for its members to celebrate this jubileum: Dinnertime for Hungry Collectors. In a previous blog I tasted for you to the first cd of this album, entitled Big Bands – today I love to spin the second one: Small groups and Oddities.

MY JAZZ LINKS: Dinnertime for Hungry Collectors 

The second cd starts with one of the oldest tracks of the selections: What A Man by the 1926 unknown Trimp’s Ambassador Bell Hops. The trumpet player Freddie Laufketter seems to be inspired by a young Bix Beiderbecke on this Okeh limited edition – a collector’s item.

Thomas Fats Waller

When I started to collect Fats Waller recordings, forty-five years ago, the few live-recordings, released on bad transferred lp’s, were the best bits. The compilers of this Dinnertime for Hungry Collectors album did a good job to select a unique CBS radio program in its series Saturday Night Swing Club, broadcasted Saturday night, July 2nd, 1938 in which Fats and his master James P. Johnson play in duet … and what about the tune Martinique, composed and recorded  in 1943 for the musical Early To Bed. It’s not clear of this recording belonged to the so-called Ristic-recordings, issued by John R.T. Davies. John received a bunch of private recordings, glass-bases acetates, by snail mail from Bill Krasilowski (March 1962), but the parcel must have been handled roughly, as the records were  “broken to pieces”. John restored the records and released on its lp label Ristic (Ristic 22/23)…..  A half year later Thomas Fats Waller would record a V-Disc with this title: Martinique.

Russ Case

I won’t discuss all 26 tracks on this second part of this 2cd …. All tracks are unique and sought afters by record collectors.  The editors of the magazine and 2cd Dinnertime for Hungry Collectors proof that they speak the same language ….. What to think about  a test record by Frank Trumbauer, some alternative takes of Joe Venuti and Adrian Rollini recordings – Unheard radio shows by Paul Whiteman or Bing Crosby and Ella Fitzgerald accompanied by  The Firehouse Five Plus Two.  And what about a unique Lucky Strike sponsored radio program by Raymond Scott’s Quintette with a great imitation of a tobacco auctioneer by its trumpet player Russ Case.

Benny Carter

This great 2cd, Dinnertime for Hunghry collectors, a must have for all dedicated collectors who can live with 78rpm ….. ends with a Dutch alternative track of the well known Decca record, featuring Coleman Hawkins, Benny Carter and Freddy Johnson accompanied by an orchestra featuring George Chisholm, Jimmy Williams, Ray Webb, Len Harrison and Robert Montmarche (The Hague August 18th, 1937)

This twofer can be ordered, even for the few visitors of this blog who are not a member of the magazine, at the site of the Doctor Jazz Magazine
Get your copy!

MY JAZZ LINKS: Dinnertime for Hungry Collectors

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Follow the Keep (it) Swinging blog at Facebook or Twitter (#keepitswinging) or ask its free newletter. 

It must be a hard time for 78-rpm record collectors …… You won’t find your stuff at garage sales anymore ….. And how to find the last record shops? Where lp’s and cd’s were sold? …. Doctor Jazz Magazine knows what record collectors want .. Due to its 50th birthday the magazine selected almost 50 collectors items for its Dinnertime for Hunghry collectors, a must have for all dedicated collectors who can live with 78rpm .....  

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Doctor Jazz Magazine (1963-2013) jubileert

Doctor Jazz: 50 jaar Classic Jazz & More
Boskoop bijna een halve eeuw een begrip onder jazzverzamelaars 
Hans Koert

Sorry, dan kan ik niet – dan is het Boskoop …….. Gevleugelde woorden, die hier nog steeds, te pas en te onpas gebruikt worden, zelfs nu de Doctor Jazz Dag ( lees:  Doctor Jazz Reünie) al decennia lang in Wageningen plaatsvindt.  De eerste Doctor Jazz Reünie ( Zou het ooit zover komen dat iedereen het over Doctor Jazz Dag heeft?), werd georganiseerd op 27 mei 1965 in hotel Florida in Boskoop, waar uitbater Popko van Dam de grote hal van de plantenveiling van Boskoop open zette voor de eerste platenruilbeurs voor Doctor Jazz lezers.

Hotel Florida in Boskoop

Wanneer mijn eerste kennismaking met Doctor Jazz was, is niet meer precies na te gaan – Mijn oudste Doctor Jazz is nummer 49,  augustus 1971, waarin geen reünie nieuws te vinden is, wel een ingezonden brief van niemand minder dan  …. Oscar Alemán met een foto van Oscar en Svend Asmussen– ’t  kan verkeren! Wanneer mijn eerste reünie geweest is, is evenmin met zekerheid na te gaan.  Ik verhuisde in augustus 1973 voor mijn eerste baan naar Ouderkerk aan den IJssel en dat ligt hemelsbreed op een zodanige afstand, dat het gemakkelijk te overbruggen was met mijn eerste 2CV.  Laten we voor’t gemak dus maar als startdatum de 18de reunie van zaterdag 3 november 1973 als ankerpunt houden: bijna 40 jaar geleden dus!

 Foto's van één van mijn eerste reünies (ca. 1975)
 
Met een eend vol platen, in een bananendoos, op weg naar Boskoop in de hoop daar mooie platen te vinden, zoals de nieuwste heruitgaven op het Franse RCA Black & White label waarop "alle" opnamen van Thomas Fats Waller verschenen ..... Fats Waller: daar ging ik in die dagen helemaal voor.

Mijn ambities .... in de vereenvaudigde (sic) spelling (Doctor Jazz Magazine 1973)

Ik ontmoette er ook Hans van der Veer, jarenlang partner in crime, ook helemaal weg van Fats – hij kon goedkoop banden (geluidsbanden - geen winterbanden) kopen in de bedrijfswinkel  bij Philips, omdat hij daar werkte en we ruilden opnamen op band en informatie, want we wilden een Fats Waller discografie maken ...... . Hij bezat ook de twee luxe RCA 5 LP boxen “Fats” Waller Memorial Nº 1 en Nº2 – die kostten toen tegen de 100 gulden meen ik – veel te duur voor een eenvoudig schoolmeestertje. Nu, zo'n 75 reünies verder kijk ik in de spiegel tegen een kalend ietwat grijs hoofd aan, een goedkoop Document boxje naast de cd-speler met Fats bijna compleet en de twee “Fats” Waller Memorial Nº 1 en Nº2 lp-boxen in de kast, waarin ook  de schitterende bio-discografie "Fats" in Fact van Laurie Wright ..... 

Groot Nederlands Tokkelgenootschap Banjolala (voorjaar 1979) met o.a. Tom Stuip (links), de onlangs overleden Dick Turksma (2e van rechts) en Homme de Boer op banjos en de ritmesectie van de Joseph Lam band (foto: Ernst Taris)

 Ik herinner me het grote podium waar de bands op speelden, met daarvoor  een rij tafels waar de geluidsjagers met grote spoelenrecorders de concerten vastlegden ……….Waar zijn al die field recordings gebleven?  Dankzij de reünies kwam je in aanraking met andere verzamelaars, die ieder hun eigen ding hadden – de één was gek van Engelse dansorkesten – de ander verzamelde "oud-zwart" op 78-toerenplaten en weer een ander zat achter een stapel kromgetrokken kartonnen platen, zgn. Hit of the Weeks, die hij aan de straatstenen niet kwijt kon. Ik kocht er één en toen ik die eenmaal plat op mijn draaitafel gekregen had en ik ze kon afspelen, was ik verkocht.

East Creek Jazz Band (voorjaar 1990) (foto: Rein Hey)

 Fats Waller maakte plaats voor de Duriumplaat. Ik leerde ook tijdens de reünies, dat de kloof tussen oude en nieuwe jazz, nog steeds groot was.  Ik was op mijn allereerste "Boskoop" een tweetal maanden eerder, op 3 september 1973, in De Doelen in Rotterdam naar het Stan Kenton orkest geweest, en toen ik dat tegen mijn buurman aan de tafel naast me vertelde, die met een stapel "oud-zwart" op klanten wachtte,  heeft hij de hele zaterdag geen woord meer met me gewisseld …… 

 The Gangbusters (voorjaar 1989) met (v.l.n.r.) Roland Brunt, Ton van Bergeyk, Gert-Jan Blom en Frenk van Meeteren) (foto: Rein Hey)

 Het was de tijd van op je knieën voor de radio met je bandrecorder in de aanslag om programma’s als Pim Gras’ Jazz uit het Historisch Archief en Toppers van Toen op te nemen – de kunst was om op tijd de recorder aan te zetten en op tijd weer uit – het gesproken woord kostte veel dure bandruimte – en dan snel noteren wat je gehoord had.

Hoe Verzamelt U ....... ?  Historisch sentiment

 

Die aantekeningen werden uitgewerkt in multobanden en op systeemkaartjes. In de jaren tachtig kwam de cd op en besloot ik tijdens een periode van zwakte ( is dat nu verminderd toerekeningsvatbaar?) om al mijn lp’s te verkopen en mee te gaan in de nieuwe digitale flow.


Oh Sister, Ain't That Hot - Les Red Hot Reedwarmers ( Wageningen najaar 2009)

In de jaren negentig verhuisde Boskoop naar Wageningen – eerst naar de Junushof, waar de platenverkoop nog steeds op “gehoor”afstand lag van de optredens. Hier vulde ik vooral mijn Hit of the Week verzameling aan en knoopte ik contacten aan met andere Duriumplatenverzamelaars ………… en die bleken heel zeldzaam, net als de eerste uitgaven …….  Dankzij tientallen reüniegangers groeide hier de Hit of the Week – Durium Discografieën.

 De Jazzmarkt in Hof van Wageningen te Wageningen (foto: Doctor Jazz )

 De afgelopen vijftien jaar  wordt Boskoop gehouden in het Wicc-gebouw, later Hof van Wageningen geheten – Dankzij de ietwat saaie zaal met vaste tafels met weinig kraak noch smaak kon hier de platenmarkt in alle rust gedijen – met akoestische Muzak uit de koker van Ate ……
 


Doctor Jazz Dag: Een impressie ( Wageningen - najaar 2009)

Helaas geen live-muziek meer op hoorafstand, zodat je pas in de gaten kreeg dat de muziek begonnen was als het boven stil werd …… Ondanks dat door het internet het contactleggen met verzamelaars wereldwijd een stuk gemakkelijker geworden is en media als deze blog een etalage geworden zijn, waar elke geïnteresseerde verzamelaar kennis van kan nemen, is het nog steeds druk op de platenbeurs ………… al hoor ik zo af en toe wel eens een "verzamelaar" opscheppen over zijn digitale gedownloade Spotify collectie ……. Ik ben nog niet zover – Ik moet zo'n plaat in mijn handen hebben - zien - ruiken - horen!  Ik ren met stapels nieuw verworven lp’s heen en weer alsof ik de ontwikkelingen m.b.t. nieuwe geluidsmedia volledig gemist heb  ….. verminderd toerekeningsvatbaar?



De jeugd heeft de toekomst: Bill Bailey won't you Please Come Home - Bouncers and Swingers from Enkhuizen (Wageningen - voorjaar 2007)

Keep (it) Swinging feliciteert Doctor Jazz met haar jubileum

Alle informatie over de komende Doctor Jazz Dag

Hans Koert
Doctor Jazz Magazine lid (vanaf nummer 49)
Boskoop - Wageningen: 40 jaar (= ca. 75 keer)
keepswinging@live.nl
Volg de Keep (it) Swinging blog via Facebook of vraag de nieuwsbrief.

Het eerste nummer van het oudste jazztijdschrift van Nederland, Doctor Jazz Magazine, was niet meer dan een paar gestencilde en geniete A4-tjes - nummer 220 een bijna 90 pagina's dik fraai uitgevoerd boekwerkje .....

Vijftig jaar betekent een mijlpaal, dat op de komende Doctor Jazz Dag op zaterdag 13 april 2013 in Wageningen niet onopgemerkt voorbij zal gaan.  Het middagprogramma is gevuld met verrassende bands, van de Ted Easton Reünie band en Chanpagne charlie tot Andor's Jazzband, de Fondy Riverside Bullet band en Robert Veen's Swingband ........... Traditionele jazz en swing op hoog niveau. Vast ankerpunt is de grote platenmarkt, die in de ochtend gehouden wordt en onder de "die-hards"  steevast, tegen beter weten in, Boskoop genoemd wordt.  Een uitstapje, tweemaal per jaar, om naar uit te kijken ...............

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

The making of .. Leola Felton en Connie's Inn

Onderzoek wijst op nauwe banden met de Waller's en de Connie's Inn. 
Geheimzinnige pianiste geeft langzaam geheimen prijs. 
Hans Koert

 The making of .... Leola Felton reveals her secrets ( English) | The making of ... Leola Felton onthult haar geheimen ( Nederlandse) | The making of .... Leola Felton and Connie's Inn ( English) | The making of ... Leola Felton en Connie's Inn ( Nederlands)

Afgelopen jaar verscheen de laatste cd in de serie van vier dubbeldcd’s The Complete Hit of the Week Recordings, uitgebracht op het Amerikaanse Archeophone label – de kroon op 20 jaar onderzoek en verzamelen.  Het afgelopen jaar heb ik maandelijks teruggekeken op The Making of …..Eén van de bijzondere Duriumplaten, die boven water kwam, was een labelloze Duriumplaat, met een "radio"optreden van Leola Felton, een mysterieuze pianiste, die, afgaand op de gesproken tekst op de plaat, speelde in  Connie’s Inn …..

 Het labelloze Durium plaatje, wellicht opgenomen in Connie's Inn (NYC) ( foto: Ross Shore)

  Dankzij Robert Ford en Howard Rye, die een artikel publiceerden in Names and Numbers,  Leola Felton, A Forgotten Stride Pianist, zijn er onbekende feiten aan het licht gekomen – hoewel het artikel geen volledig uitgewerkte biografie geworden is, daarvoor is de informatie te fragmentarisch, is het nu toch mogelijk een beeld te vormen van Leola Felton tijdens haar opnamen begin jaren dertig, toen ze voor Durium de St. Louis Blues opnam.

 Connie's Inn aan de 2221 Seventh Avenue bij West 131st Street - New York City ( foto: nycago.org)

In een eerdere bijdrage, getiteld The making of … Leola Felton onthult haar geheimen, vertelde ik al over haar eerste jaren als pianist en arrangeur voor Fats Waller en Fletcher Henderson.  Vandaag probeer ik haar relatie met de Connie’s Inn handen en voeten te geven. Fletcher Henderson, zoals eerder gemeld, speelde met zijn Connie’s Inn Orkest een tiental maanden in de club  (eind november 1930 tot september 1931) en Fats Waller, die het stokje een paar zestal weken overnam vanaf september 1931, speelde ook tijdens de laatste maand van 1930 bij Fletcher Henderson.

Manhattan ( jaren dertig)

Leola Felton moet ergens eind jaren twintig naar New York City verhuisd zijn – we komen haar tegen bij een bijenkomst van de YWCA, 14 mei 1930, één van de oudste vrouwenorganisaties van de VS, nog steeds actief. Ruim een jaar later, november 1931, wordt ze genoemd als de organist tijdens de begrafenis van Luler R. Shepherd,  de grootmoeder van Fats Waller’s echtgenote Anita Rutherford, waarmee hij in 1926 getrouwd was. Maurice Waller, die een boek over zijn vader schreef, samen met Anthony Calabrese, was hun zoon. Het feit dat Leola gevraagd was om tijdens de begrafenisplechtigheid te spelen geeft aan dat ze op de één of andere manier bevriend geweest moet zijn met de Wallers.

Of Fats zelfs ook aanwezig was tijdens de plechtigheid heb ik niet kunnen vinden – hij was rond die tijd aan zijn laatste serie optredens bezig in Connie’s Inn.  Leola Felton moet in die tijd ook bij Connie’s Inn gewerkt hebben. De huisorkesten, zoals dat van Fletcher Henderson en Fats Waller moesten spelen tijdens de zgn. floor shows en ook bij de dinner dancing in de eetzaal – ik vermoed dat een huispianiste als Leola Felton in het dagelijkse programma een rol speelde tijdens de revue- en vaudeville optredens tussendoor  … Elke week trad het Connie’s Inn orkest van Fletcher Henderson live op voor CBS Network (WABC) en WMAQ. Misschien verklaart dit het gesproken woord op de plaat, dat lijkt opgenomen te zijn van een radio programma of althans de schijn wekt, dat het tijdens een liveoptreden gemaakt is: This is a Durium record. Again we bring you Leola Fenton from Connie’s Inn and this time she’s going to play for you her favorite number the St. Louis Blues …  Zou ze wellicht af en toe een rol gehad hebben in de live radio-uitzendingen?  De stem op de plaat suggereert in ieder geval dat Leola Felton eerder vastgelegd is op plaat of eerder opgetreden heeft voor de microfoon.  ………

 Hal Bakay ook wel Bacquet genoemd. (bron: Keepyouposted)

Leola Felton komen we weer tegen achter het orgel, eind november 1931, bij de begrafenis van Hal Bakay, ook wel bekend onder de naam Bacquet.  Dat is een heel verhaal, dat bij ons, vast en zeker met grote koppen op de voorpagina van De Telegraaf gestaan zou hebben en uitgemolken zou zijn in Story en Privé. Hal werd levensgevaarlijk gewond, nadat hij, 7 november 1931, tussen twee ruziënde collega’s gesprongen was, de welbekende pianist en componist Spencer Williams en Jesse Coleman, die woorden hadden over een danseresje, Consuella Harris, die door één van de twee  beschuldigd werd van een lesbische relatie met een andere, niet nader genoemde chorus girl. Hal sprong tussen beiden en dat werd hem door Spencer Williams niet in dank afgenomen. 

Na de voorstelling werd Hal thuis opgewacht door Spencer Wiliams die op Bakay instak met een mes …. Hal werd naar het ziekenhuis gebracht, waar hij, na een aantal dagen in coma, zonder zijn aanvaller te kunnen identificiëren, op 12 november overleed. Hal Bakay, 21 jaar oud, was een populair zanger, danser en emcee, zeg maar ceremoniemeester, in Connie’s Inn – een gerespecteerde vaudeville artiest, aan het begin van zijn carrière in de Leonard Harper revue, dat optrad in Connie’s Inn.  Tijdens de begrafenis, die uiteraard door de sensatiepers gevolgd werd, speelde Leola orgel. Aangezien de pers binnen niet welkom was, stel ik me voor, flitsten de camera’s toen Olive Blackwell-Bakay, de jonge weduwe, door emoties bevangen flauw viel en door een aantal vrienden naar buiten gedragen werd ……………  Die foto kennen we ……. Wetende dat Leola Felton ergens binnen achter het orgel moet zitten maakt dit een erg intrigerend plaatje – misschien is ze wel de “hoofdloze” vrouw in de deuropening, die de naar buiten gebrachte weduwe begeleidde …… Is dan niet geweldig .. zo dicht op het spoor van een  foto van Leola Felton te zijn? 

 Thomas Fats Waller ( 1904-1943)

 Trouwens, Howard Waters, één van de eersten die in 1960 schreef over de Hit of the Week vertelt over een gesponsord radioprogramma, The Durium Hours, dat begin 1930 moet zijn uitgezonden. Het enige wat ik er ooit van gevonden heb is dat Bert Lown’s Hotel Biltmore Music daarin gespeeld heeft, maar verder heb ik nooit een spoor dan dit radioprogramma gevonden. Het zou zomaar kunnen dat het mysterieuze plaartje met Leola Felton gebruikt werd om de Duriumplaat tijdens dit programma te presenteren – we weten het niet.  Zijn er verzamelaars, die kennis hebben over radioprogramma’s begin jaren dertig in New York en omgeving die me verder kunnen helpen met info over The Durium Hour?

Mrs. Olive Blackwell-Bakay, weduwe van Hal Bakay valt flauw tijdens begrafenis, kopte een krant ... Maar wie is de hoofdloze dame in de deuropening? (bron: Keepyouposted)

Bovenstaande foto geeft het gevoel nooit dichter bij Leola Felton geweest te zijn, dan met dit plaatje ..... die onbekende, raadselachtige figuur in de deuropening zou Leola Felton kunnen zijn - zeker is dat deze dame zojuist Leola Felton moet hebben horen spelen ...... Het zou mooi zijn als er ooit nog eens een foto van haar opdook .....

Hans Koert
Samensteller van de online Hit of the Week-Durium Discographies
keepswinging@live.nl | hitoftheweek@live.nl

Wie in het verleden duikt op zoek naar informatie over geheel vergeten personen, kan zich ontzettende verheugen op de kleinste vondsten.  Een onbekende Leola Felton, dook een aantal jaar geleden op als pianiste op een kartonnen Duriumplaatje en daar bleef het bij.  Dankzij een artikel in Names & Numbers weten we nu meer van haar, al willen we nog veel meer weten .... zoals haar rol in Connie's Inn of haar relatie met de Waller familie ..... En een foto zou natuurlijk helemaal mooi zijn ...... Een bijna-foto van haar maakt ons nu al blij .....

Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

The making of .... Leola Felton onthult haar geheimen

Beeld rond mysterieuze Durium pianiste krijgt vorm.
Names & Numbers publiceert artikel van Robert Ford en Howard Rye.
Hans Koert

 The making of .... Leola Felton reveals her secrets ( English) | The making of ... Leola Felton onthult haar geheimen ( Nederlands) | The making of .... Leola Felton and Connie's Inn ( English) | The making of ... Leola Felton en Connie's Inn ( Nederlands)

  Als onderdeel van een serie blogs over het ontstaan van de Hit of the Week-Durium discografieën tot aan het verschijnen van The Complete Hit of the Week Recordings op vier dubbel cd's door het Amerikaanse Archeophone wees ik de vorige keer op een aantal ..... losse eindjes, zoals de Amerikaanse pianiste Leola Felton, waar maar weinig van bekend was. Ze maakte voor Durium een (privé) plaat, die, zoals de gesproken tekst op de plaat suggereert, opgenomen was in Connie's Inn, New York City: This record brings ...... Leola Felton from Connie's Inn ...... . Ze speelt het bekende St. Louis Blues. Verder suggereert de spreker dat er al eerder een plaat van haar opgenomen is voor Durium.  Dat was alles wat we van haar wisten ................ Wie was deze Leola Felton?

Het labelloze Duriumplaatje, waarschijnlijk opgenomen voor de Connie's Inn (NYC) of als privé-opname voor Leola Felton. ( foto: Ross Shore)

Dankzij Chris Smiths ontving ik een kopie van een lijst met namen uit de burgerlijke stand van het plaatsje Trenton (NJ), waarin ene Leola Felton vermeld wordt als pianist, woonachtig aan de 249 N. Willow. Dankzij deze gegevens kon ik wat fragmenten van advertenties achterhalen waarin optredens van haar aangekondigd stonden met haar band, The Troubadours. Ik vroeg me een maand geleden af, wie me verder kon helpen, deze puzzel af te maken. ............
Vorige week werd ik verrast door een mailtje van Howard Rye, die me een artikel doorstuurde, dat afgelopen maand verscheen in Names & Numbers.  De titel van het artikel luidde: Leola Felton, A Forgotten Stride Pianist, geschreven door Robert Ford en Howard Rye. Dankzij laatstgenoemde kan ik nu wat meer over haar vertellen en worden een aantal vooronderstellingen en aannamen bewestigd.

Connie's Inn ( foto: nycago.org)

Ze werd geboren als Leola M. Felton in New Jersey, waarschijnlijk in de plaats Madison, rond 1901 en ze overleed 63 jaar oud in New York City als Leola H.F. Carter. Haar carriere als pianist, zoals beschreven door Ford en Rye is een mengelmoesje van feiten en aannamen, maar geeft toch een aardig beeld van haar leven.
   
Fletcher Henderson - de grote bandleider ( 1897-1952)

Zonder het artikel tot in detail te herhalen, daarvoor raadplege men Names & Numbers, blijkt, dat ze al op de high school uitblonk in muziek en genoemd wordt als begeleider van een zanger uit New York City, de tenor Sidney Woodward. In 1926 woonde ze dus in Trenton (NJ), zoals we al uit de lijst van de burgerlijke stand wisten en speelde ze elke zaterdag met haar Troubadours op een stoomboot, genaamd Wm Penn's Moonlight, tijdens een drie uur durende cruise ...... afgaand op een advertentie in de Trenton Evening Times van August 1927.

Een nog jonge Maurice Waller krijgt van zijn vader Thomas Fats Waller (iets?) te drinken. (bron: illkeepyouposted.typepad.com)

Ze verhuist ergens rond die tijd naar New York City en wordt genoemd als organiste tijdens de begrafenis van Mrs. Luler R. Sheperd, de grootmoeder van Anita Rutherford, die zich toen al Mevr. Waller mocht noemen, omdat ze in 1926 getrouwd was met Thomas Waller.  Hun zoontje Maurice, is later bekend geworden o.a. door het boek over zijn vader, getiteld  Fats Waller. (Schirmer Books - New York (1977)

 Fragment met wat biografische informatie over Leola Felton uit Hendersonia, het handboek over deze tijd, dat al die tijd gewoon in mijn kast stond. ( bron: Hendersonia - Walter C. Allen)

In februari 1964, vlak voordat ze overleed, vertelde ze Harry Pilch, dat ze vroeger ..... had worked on arrangements for many entertainers including Fats Waller and Fletcher Henderson. ( zie Hendersonia - Walter C. Allen - p. 499). Feit is dat zowel Fletcher Henderson als Fats Waller begin jaren dertig speelden in ..... The Connie's Inn. Fletcher Henderson kreeg een langdurig contract dat liep van 27 ( of 30) november 1930 tot en met 9 september 1931, waarbij zijn optredens wekelijks via de radiostations van CBS Network (WABC) en WMAQ ook buiten New York te horen was. ( Hendersonia  - Walter C. Allen - p. 262  ). Fats Waller was daarbij de laatste weken van 1930 als gast te horen.  Het contract van Fletcher Henderson hield in, dat hij elke avond moest spelen tijdens zowel de zgn. floor shows als tijdens het diner-dansant. They played tangos, waltzes, fox-trots, college songs, current hits, excerpts from the classics in dance temos, just about everything, herinnerde Russell Procope zich ( Hendersonia  - Walter C. Allen - p. 253).

 

 Fletcher Henderson's Orchestra - ca. 1932. (foto: Frank Driggs Collectie)

Alhoewel dit contract natuurlijk een uitermate goede deal was voor Henderson, wetende dat vanwege de crisis de baantjes voor orkesten dun gezaaid waren, toch nam hij zo af en toe een lucratieve schnabbel aan - een lijst met dit soort one-nighters vind je in Hendersonia ( Hendersonia  - Walter C. Allen - p. 262  ). Zo liet een rijke dame hem met zijn orkest overvliegen voor een Kerstgala bij haar thuis - crisis of geen crisis. Toen Fletcher Henderson in september 1931 stopte in Connie's Inn, nam Fats Waller zijn plaats in. In The New York Times valt te lezen: Fats Waller, co-writer of  My Fate Is In Your Hands and other hits, has expended his activities thru organizing a dance orchestra. He has placed his unit at Connie's Inn, replacing Fletcher Henderson's Band. ( Fats in Facts - Laurie Wright (p. 69). Wallers serie optredens in Connie's Inn liep tot 15 november 1931, toen zijn plaats ingenomen werd door het orkest van Leroy Smith.

Connie's Inn aan de 2221 Seventh Avenue en West 131st Street, naast Lafayette - New York City ( foto: nycago.org)

Het tweede deel van deze terugblik op het leven van Leola Felton in relatie tot de Duriumplaat zal getiteld zijn: The making of .... Leola Felton en Connie's Inn

 Dank aan Howard Rye die me het artikel toestuurde en aan Names & Numbers, die het artikel publiceerde in haar juli editie. (juli 2012) 
 
Hans Koert
 Samensteller van de (online) Hit of the Week-Durium discographies hitoftheweek@live.nl | keepswinging@live.nl
Facebook: Keep (it) Swinging (inloggen)
Vraag haar nieuwsbrief.

Het enige wat we met zekerheid wisten was, dat Leola Felton in de jaren twintig in Trenton (NJ) woonde; een eigen band had, The Troubadours en een (privé)opname liet maken door Durium begin jaren dertig, terwijl ze de St. Louis Blues speelde in Connie's Inn (New York). De rest bleef verborgen in de nevelen van de tijd. In een vorige bijdrage over haar vroeg ik om informatie en die werd me op een presenteerblaadje aangereikt: Robert Ford en Howard Rye publiceerden afgelopen maand het artikel: Leola Felton - a Forgotten Stride Pianist. ( in Names & Numbers) (July 2012). 
Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions