Soo Cho's derde album met als gast de Argentijnse saxofonist-fluitist Javier Girotto
Not a single unnecessary note - Every note was there for a reason and had a purpose and a meaning (Soo Cho).
Hans Koert
Soo Cho Quartet verrast in Porgy en Bess, schreef ik een half jaar geleden …… . Mijn eerste kennismaking met de charmante Koreaanse pianiste Soo Cho dateert van november 2012, toen ze met haar kwartet met Angelo Verploegen, Janos Bruneel op bas en Jasper van Hulten op slagwerk in Porgy en Bess (Terneuzen) optrad, de plek waar ze jaren geleden haar eerste echte gig speelde ….. Here, in Porgy en Bess, I had my first gig ….. When I came to this place I got that same feeling again …. Oh, how nervous I was ....
Soo Cho Jass United - Pandora ( CLP CD 130)
Onlangs verscheen Soo Cho’s nieuwste cd, Pandora met haar groep Jass United met daarin Soo Cho aan de vleugel; de Argentijnse rietspeler met Italiaanse roots Javier Girotto op sopraansax en fluit, Sven Happel op contrabas en elektrische bas en Jasper van Hulten op slagwerk. Hoewel de naam van de band, Jass United, stokoude archaïsche klanken suggereert uit de beginjaren van de jazz, toen jazz nog jass heette, is dit niet het geval …. The meaning of Jass United is: JASS is all our names. JAvier Girotto, JAsper van Hulten, Soo Cho and Sven Happel, legde Soo Cho uit.
Soo Cho (foto: Hans Koert)
Tijdens de eerste set in Porgy en Bess verklapte Soo Cho, dat ze binnenkort een nieuwe uitdaging wilde aangaan, een aantal optredens met de Argentijnse saxofonist Javier Girotto; deze samenwerking leidde uiteindelijk tot een serie concerten en daarvan is deze cd het eindresultaat geworden. Soo Cho doet uitgebreid verslag van de hectische periode rond de plaatopname, waarbij uiteindelijk, alles op zijn plaats valt. I can say the end result was much better and more beautiful than I had hoped for. ….. I really appreciated all the little details in the music. Not a single unnecessary note was present. Every note was there for a reason and had a purpose and a meaning (Soo Cho in het boekje bij de cd Pandora)
Soo Cho koos deze keer niet voor diepgravende analyses m.b.t. haar composities. I wrote all the stories about the music in my previous CDs, but I thought it's not really necessary. The titles of the music tells by itself. Wel doet ze opening van zaken hoe haar nummers meestal ontstaan ….. uit een open improvisatie, zonder vooropgesteld doel. Alleen het titelnummer Pandora vormde daarop een uitzondering …. legt ze uit. Hopefully this different approach is evident and adds a new flavour to the album.
Jasper van Hulten (foto: Hans Koert)
Ze vertelt in het boekje behorende bij de cd uitgebreid over haar bewondering voor Javier "Okay Man" Girotto. I’ve known him for three years ( december 2012) now, but I have never seen him looking angry or annoyed. Zijn bijnaam, die ze hem gegeven heeft, the Okay Man, dankt hij aan het feit, dat dit z’n geijkte antwoord is, als ze zich bezorgd over hem voelt. He always says I am okay to whatever I ask him: “Are you hungry?” "Are you comfortable?" He always answers: 'I’m Okay". Eén van de nummers die ze speciaal voor hem schreef is getiteld Tango Tango, een nummer dat opent met een lange piano intro voordat de andere bandleden het meeslepende tangoritme introduceren;
Ze bewondert Javier om zijn spel ... en vond het in het begin best eng met hem op tournee te gaan ... To be honest, I was a little bit apprehensive to play with him at first, I wasn't sure I would be able to support him or follow his energy ... .... Het nummer Last Mile is één van Soo Cho's meest favoriete .... de manier waarop Javier zijn rol invulde .... I was speechless; he understood the melody so well and interpreted it in just the way I had hoped.
Soo Cho (foto: Hans Koert)
Javier werd geboren in Cordoba, Argentinië april 1965 en leerde klarinetspelen op het Conservatorio Provincial De Cordoba. In 1984 kreeg hij een beurs om te gaan studeren aan de Berklee School of Music, waar hij cum laude slaagde. Rond z’n 25ste ging hij in Italië wonen, het land waar zijn wortels liggen, en stichtte er o.a. een groep samen met slagwerker Horacio "El Negro" Hernandez, de Latin-Jazz-Sextett Tercero Mundo.
Hoewel hij in New York, begin jaren negentig, al meewerkte aan opnamen met o.a. gitarist Fernando Tarres, groeide hij in Italië uit tot een veel gevraagd saxofonist en fluitist op talloze plaatproducties, bij o.a. Enrico Rava. Met zijn saxofoonband Six-Sax debuteerde hij onder eigen naam met de plaat Homenaje (1995)
Sven Happel speelt nu zo’n vier jaar bij Soo en speelt op deze plaat niet alleen contrabas. I was quite surprised, but also happy, when Soo told me she had written some tunes that she tought may sound better with me playing the electric bass on them. Het werden uiteindelijk twee nuimmers, waarop Sven de electrische basgitaar bespeelt. Slagwerker Jasper van Hulten kent Soo al heel lang, nog van de tijd toen ze nog maar net in Nederland was en bij Bert van den Brink studeerde. Hoewel Jasper toen al onder de indruk raakte van haar lyrische pianospel en uitgebalanceeerde composities, zou het duren tot vorig jaar, voordat hij in Soo Cho’s groep ging spelen.
Soo Cho (foto: Hans Koert)
Momenteel is Soo Cho en haar groep bezig met een presentatietournee langs Nederlandse podia. Zo speelt ze met pinksteren in Jazz in Duketown en verder nog de komende weken in Amsterdam, Arnhem en Dordrecht.
Pandora: Een mooi vervolg op haar eerdere twee cd’s …. Een plaat waar je niet zomaar aan voorbij kunt.
De plaat is te bestellen op de website van Soo Cho, of tijdens één van haar concerten.
Hans Koert
keepswinging@live.nl
Volg de keep (it) Swinging blog via Facebook of vraag de gratis nieuwsbrief
De Koreaanse Soo Cho kwam tien jaar geleden naar Europa om hier onder de hoede van haar leermeester Bert van den Brink de kneepjes van de jazz onder de knie te krijgen. En hoe .... Ze verraste vorig jaar met haar kwartet in Porgy en Bess en weet ook nu weer, met haar onlangs verschenen album Pandora, de luisteraar op het puntje van de stoel te laten zitten.
Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog
Keep Swinging Contributions
Koreaanse pianiste Soo Cho maakt indruk met haar kwartet.
Porgy en Bess - Terneuzen: This is a special place for me ... Here I had my first gig.
Hans Koert
Het ziet er haast huiselijk uit - De hoge hakken van Soo Cho, gekleed in een fraaie reptielenjurk, gaan meteen uit als ze, ietwat gespannen, achter de piano plaats neemt. This is a special place for me, vertelt ze …… Zeven of acht jaar geleden – op de vrijdagavond van het Scheldejazzfestival, speelde ik hier voor het eerst. Zoveel jaar geleden (zucht) …. Here, in Porgy en Bess, I had my first gig ….. When I came to this place I got that same feeling again …. Oh, how nervous I was ....
Het kwartet van Soo Cho, dat bestaat uit Soo Cho op piano, Angelo Verploegen op bugel, Janos Bruneel op bas en Jasper van Hulten op slagwerk, speelde twee sets tijdens het concert in de Porgy en Bess Jazzclub in Terneuzen, 18 november 2012. Ze trapten af met het titelnummer van Soo’s tweede album, Little Prince, gevolgd door nummers als New York Waltz, Prayer en Major Revolution, alle nummers van haar beide Challenge albums: Prayer en Little Prince.
Soo Cho (foto: Hans Koert)
Het enige wat ze ontzettend mist is, op de eerste plaats, het Koreaanse eten: Als ik daaraan denk krijg ik ontzettende heimwee ....., vertelde ze een paar jaar geleden op Radio Zes aan Vera Vingerhoed. Haar eerste kennismaking met de Hollandse pot moet rond kerst 2001 geweest zijn, toen ze, net in Nederland, bij Bert van den Brink werd uitgenodigd .... Soo Cho had, naar Koreaanse gewoonte, gepland om op 25 december de kerstinkopen te doen, maar ja .... dan sta je in Nederland voor een gesloten deur - een gesloten winkeldeur wel te verstaan ...., maar niet bij huize Van den Brink ..... dus zal de hutspot zeker gesmaakt hebben ...... En mijn familie en vrienden mis ik natuurlijk ook, voegde ze er snel aan toe: maar vooral het eten ......
Soo Cho (foto: Hans Koert)
Als driejarige begon ze in Korea piano te spelen en studeerde ze aan de Sung Sin University in Seoul klassieke muziek, maar toen ze voor het eerst jazz hoorde was ze verkocht - Dat wil ik ook, dacht ze en reisde af naar Europa om zich daar in die muziek te bekwamen - iets dat in Seoul onmogelijk was ......
Ze kende Europa al een beetje door de vakantietrips met haar familie naar toeristische trekpleisters als Brugge, maar nu kwam ze om haar pianospel verder te perfectioneren ….. De eerste muziekschool waar ze auditie deed was in Utrecht en ze werd meteen aangenomen. Ze sprak Nederlands noch Engels, alleen Koreaans en wat Japanse woordjes ..... De eerste communicatie verliep dan ook moeizaam en met handen en voeten en een tolk overleefde ze haar eerste maanden op het conservatorium ..... We have a special relationship, vertelde pianist Bert van den Brink bij de uitreiking van haar tweede album. Hij was haar eerste pianoleraar en wat hem het meest aan Soo Cho fascineerde was de manier waarop ze een brug kon slaan tussen de twee hemelsbreed uit elkaar liggende culturen.
Angelo Verploegen en Jasper van Hulten (foto: Hans Koert)
Sinds ze in Europa woont en werkt staan er geen klassieke partituren meer op haar lessenaar - ze is beïnvloed door veel jazzmusici, pianisten als Bill Evans, Brad Mehldau en Enrico Pieranzuni, maar zeker ook Keith Jarrett en Bert van den Brink, die ze in één adem noemt ..... en Bach en Chopin als het op componeren aankomt ..... Het liefst speelt ze in haar eigen stijl - geen standards of nummers uit het American Songbook zoals anderen, maar haar eigen muziek: There are all kinds of musicians - they do all bebop and standards tune or whatever other styles, but you know I decided to have my own style because that it's really me. (bron: Radio Zes)
Soo Cho (foto: Hans Koert)
Ze is ondertussen afgestudeerd in Amsterdam, waar ze o.a. les kreeg van Rob van Bavel en Karel Boehlee en volgde vervolgopleidingen in New York (Manhattan School of Music) en Den Haag (Koninklijk Conservatorium), maar Europa blijft haar voorkeur houden ..... In New York, waar ze een half jaar verbleef, waren ze best wel geïnteresseerd in wat ze speelde, maar op de opleiding moest ze uiteindelijk toch het gewone werk spelen, standards en zo, terwijl ze in Nederland juist vrijgelaten werd ..... Hier mag je je eigen muziek spelen ....
Angelo Verploegen ( foto: Hans Koert)
Voor mij was dit concert niet alleen een kennismaking met Soo Cho’s pianospel, maar ook een uitgelezen kans om eindelijk het fraaie geluid van Angelo Verploegen op zijn bugel live te mogen horen – Zijn co-productie met Ed Verhoeff en Eric van der Westen “The Night And The Dreamer” staat al jaren “op de pak” – een schitterend album, uitgebracht op A-Records (AL-73234).
Angelo Verploegen luisterde al als kind onbewust naar jazz doordat programma's als Tros Sesjun altijd aan stonden.
Hij vond het wel leuke muziek en via de fanfare van Oss kwam hij terecht in een big band en groeide zijn belangstelling voor de orkesten van Basie, Ellington en het Thad Jones / Mel Lewis orkest. Vooral het geluid van de koper-sectie fascineerde hem. Trompet studeren aan een conservatorium zat er niet in en via allerlei zijpaden belandde Angelo uiteindelijk in het Amsterdamse jazzcircuit in Big Bands als Maiden Voyage en de band van Frank Grasso.
Uiteindelijk pakte hij toch weer zijn trompetstudie op aan het Sweelinck -conservatorium.
In de jaren tachtig ging hij spelen bij Corrie en de Brokken en het Boulevard of Broken Dreams orkest, en met Boris van der Lek, Rolf Delfos en Lucas van Merwijk in de Houdini's: Bands die niet weg te denken zijn uit de Nederlandse jazzgeschiedenis …..
Jasper van Hulten (foto: Hans Koert)
Jasper van Hulten, die ik eerder hoorde by Kytecrash, speelt nog maar kort bij Soo Cho, en liet horen een inventieve slagwerker te zijn …. Janos Bruneel, Vlaming, studeerde elektrische bas in Lier en Antwerpen om tenslotte een paar jaar geleden aan de conservatoria van Brussel en Den Haag bij Hein Van de Geyn, Frans van der Hoeven en Christophe Wallemme af te studeren. Twee professionele begeleiders, die samen met Angelo Verploegen het kwartet van Soo Cho een uitstekende basis gaven ……….
Janos Bruneel (foto: Hans Koert)
Tijdens de eerste set verrastte het nummer Tango Tango, dat Soo Cho voor de Argentijnse saxofonist Javier Girotto schreef - een nieuwe muzikale uitdaging die ze volgend jaar aangaat door met Javier op tournee te gaan. Het concert in Porgy en Bess werd afgesloten met Missing Bullet en een toegift, de standard ( nee, niet Summerime, Angelo) My Funny Valentine, door Soo gemodificeerd in een 5/4 maat.
Het Soo Cho kwartet: v.l.n.r. Soo Cho - Janos Bruneel - Angelo Verploegen en Jasper van Hulten (foto: Hans Koert)
Het Soo Cho kwartet verraste: De Koreaanse pianiste wist, in haar fraaie reptielenjurk, alle aandacht moeiteloos vast te houden met haar soms subtiele klanken en lyrische patronen. Angelo Verploegen bepaalde met zijn fantastisch geluid op bugel voor een belangrijk deel de klankkleur van dit concert - een cadeautje, dat het publiek graag uitpakte tijdens dit fraaie concert ..... Hij genoot zichtbaar van dit optreden met deze bijzondere pianiste ....... En ze kan ook nog waanzinnig koken ...... wierp Angelo het publiek ook nog ongevraagd voor de voeten ....... Kijk en dat konden we helaas niet zelf verifiëren .............
Hans Koert
keepswinging@live.nl
Volg de Keep (it) Swinging blog via Facebook of vraag haar gratis nieuwsbrief.
Soo Cho veroverde met haar kwartet zondagmiddag 18 november 2012 moeiteloos het publiek van jazztempel Porgy en Bess in Terneuzen. Samen met Angelo Verploegen op bugel, Janos Bruneel op bas en Jasper van Hulten op slagwerk bracht deze getalenteerde jonge vrouw een verrassend concert ......... Een pianiste om te blijven volgen!
Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions
