The Crooks op jubileum Doctor Jazz

Crooks opent concertmiddag van het jubilerend Doctor Jazz Magazine
Doctor Jazz eert Herman Openneer voor zijn jarenlange inzet als redacteur 
Hans Koert

Het lijkt wel of het altijd mooi weer is als het “Wageningen” is, zeggen we vaak tegen elkaar en dat bleek zaterdag 19 oktober 2013 zich weer helemaal te bewijzen ……. Of is het zo omdat de sfeer van de halfjaarlijkse Doctor Jazz Dagen altijd zo zonnig is? Wie zal’t zeggen – Feit is dat rond negen uur ( ’s ochtends) er al moeilijk een plekje te vinden was op het uitgebreide parkeerterrein van het Hof van Wageningen.

The Crooks ( v.l.n.r.: Tom Stuip, Frenk van Meeteren, Rens van der Zalm en Evert Willemstein) (foto: Hans Koert)

De 98-ste Doctor Jazz Dag alweer, de tweede dag van het jubileumjaar 2013, waarin het vijftigjarig Doctor Jazz Magazine breed uitpakte: Een druk bezochte platenmarkt, een uitgebreid concertprogramma met optredens van, zoals aangekondigd, The "Original" Crooks, de Limehouse  Jazzband met de Amerikaanse trompettist Randy Sandke en het Dreamland Orchestra  en veel, heel veel ontmoetingen, want het is en blijft natuurlijk, ondanks de naamsverandering, de reünie …..

Herman Openneer, oud-hoofdredacteur en meer .... en Ate van Delden, voorzitter (foto: Hans Koert)

Tijdens het eerste optreden van The Crooks zette voorzitter Ate van Delden, Herman Openneer, oud-hoofdredacteur van het jarige tijdschrift in het zonnetje.

Herman Openneer
(foto: Hans Koert)

Herman Openneer kwam vanaf 1967 in de redactie van Doctor Jazz en was, ongetwijfeld, de bekendste wasbordspeler van Nederland, dankzij de Bixieland Stompers, waarmee hij voor het eerst in 1960 in vinyl geperst werd; Charley’s Novelty Orchestra The Crwths;  de Minerva Jazzband en uiteraard de Animal Crackers, jeugdsentiment voor vele aanwezigen,  de “beroemdste” oude stijl jazz band uit de jaren tachtig, van wie de lp Animal Crackers (de band zonder stekkers), meer dan 10.000 maal over de toonbank ging. Uiteraard werd Victoria Varekamp, zijn steun en toeverlaat (Ze rijdt me overal naar toe, vatte Herman hun relatie samen), waarmee hij jaren lief en leed deelde, werd in de huldiging betrokken.  

Frenk van Meeteren ( foto: Hans Koert)

The Crooks, "dieven", volgens gastvrouw Tonny van Deijl (Crook betekent in het Amerikaanse slang “schelm” - iemand die niet eerlijk is), beten de spits af: 


Frenk van Meeteren
(foto: Hans Koert)

Oorspronkelijk een kwintet, dat door ziekte van accordeonist Peer van der Burgh in Wageningen tot een kwartet was verworden met Frenk van Meeteren: Hagenaar, die in zijn jonge jaren met mannen als Ton van Bergeyk, nu gitarist / banjoïst bij de Dutch Swing College Band, geboeid werden door o.a. de fingerpicking style, zoals die in de jaren dertig door gitaristen als Teddy Bunn en Eddie Lang beoefend werd; daarbij voegend de fascinatie voor de ragtime, de rootsmuziek uit de jaren twintig en dertig, Oscar Aleman niet te vergeten, de hawaiian muziek, de string- en jugbands uit de jaren dertig, de humor van Slim & Slam (Hij presenteerde jarenlang het populaire radioprogramma The Groove Juice Special), z'n fascinatie voor 78-toerenplaten en wasrollen en je weet zo ongeveer wat je van Frenk kan verwachten ..... Hij had zijn gitaar, mondharmonica en kazoo (al lag 't ie in de zwarte tas in de kleedkamer) meegebracht en zorgde voor commentaar en zang.
 

Tom Stuip (foto: Hans Koert)


Evert Willemstein)
(foto: Hans Koert)

Tom Stuip, geboren in Rotterdam, november 1944, begonnen als 11-jarige op een oude banjo, die van zijn opa geweest was. Hij wist zich, met slechts drie akkoorden in de vingers, lange tijd in diverse groepen staande te houden, maar toen het allemaal wat serieuzer werd, wierp hij zich op de akkoordenschema’s en ging hij zich bekwamen op de plectrumbanjo en verruimde zijn blik door blue grass, folk, vroege jazz, ragtime,  klezmer en calypso’s te spelen. Hij speelt in verschillende bands, zoals The Jazz-O-Matic Four, Dreamland Orchestra (eind van de middag zouden ze het minifestivalletje afsluiten),  Aces Of Syncopation,  Joseph Lam Jazz Band en Delirium Tremolo. Tom is banjoïst, bespeelt de National Resonator Plectrumgitaar, die hij met een bottle neck bespeelt en bleek ook te kunnen zingen.

Rens van der Zalm, die al jaren vaste begeleider van Youp van 't Hek en Frank Boeien is, bespeelde de mandoline en de viool en Evert Willemstein op bas completeerden Crooks.


Rens van der Zalm
(foto: Hans Koert)

De groep opende met de standard Puttin’ On The Ritz, dat iedereen kent dankzij Harry Richman, die er met het Earl Burtnett Los Angeles Biltmore Hotel Orchestra begin jaren dertig op film een hit van maakte en later opnieuw in de groep geperst door tientallen musici: van Clark Gable tot Fred Astaire, Ella Fitzgerald en Gene Wilder.  Toen The Crooks het in 1982 op hun eerste lp Million Dollar Band vastlegde, kwam het nummer ook bij toeval in de vaderlandse Top Veertig  terecht, dankzij de nu vooral in Duitsland en Amerika actieve Nederlandse-Indonesische zanger Taco (Ockerse)- 't Kan verkeren ...  Een nummer als Brother Can You Spare a Dime overigens, dat The Crooks daarna vertolkten, heeft uiteraard ook alle potentie om een hit te worden ……..  gezien de actualiteit van het onderwerp.

Tom Stuip (foto: Hans Koert)

The Crooks werd eind jaren zeventig opgericht als The Voiceless Frenk’s Crazy Crooks and Cranks en tekende voor een viertal albums, nu alle collector’s items: Crooks (1979) – Million Dollar Band (1983) – Jig-Walk (1987) en Live in Novosibirsk ( 1987). De groep  speelt hoofdzakelijk rootsmuziek, de muziek zoals die door stringbands uit de jaren dertig, maar ook uit de jaren vijftig, zoals door de Six & Seven-Eights String Band of New Orleans gespeeld werden, een groep rond bassist Frank “Red” Mackie die velen wellicht niet meer kennen ………..

Tom Stuip en Frank van Meeteren (foto: Hans Koert)

We worden vaak vergeleken met de muziek van cartoonist, platenverzamelaar en banjoïst R(obert) Crumb, vertelde Tom ooit in Doctor Jazz, die met zijn Cheap Suit Serenaders volle zalen trok. Vandaag de dag zijn er bijvoorbeeld de Franse groep Les Primitifs du Futur rond gitarist Dominique Cravic, waar onze eigen Fay Lovsky zo af en toe de zaag hanteert of de Japanse groep The Sweet Hollywaians, de ontdekking van 2010: muziek waard om eens naar op zoek te gaan! Rootsmuziek dus …..   de muziek, die populair was tijdens de eerste decennia van de Twintigste Eeuw in het zuiden van de VS en het Caraïbisch gebied, zoals de blues, de Western Swingmuziek, “novelty songs”, calypso’s, muziek afkomstig uit de zgn. "medicine shows”, ragtimes, cajun en nummers, die de crisis kunnen doorstaan als Brother Can You Spare a Dime ………. Een breed spectrum dus ….. Zo vormden ze tijdens hun optreden in Wageningen onder hun handen historisch vaak mechanisch statisch klinkende ragtimes en novelty songs als The Sensation Rag en My Creole Belle ( ….I loved her well …. My darin' baby … My Creole Belle), waarin Tom Stuip liet horen ook te kunnen zingen, om, tot  “levende” dynamisch klinkende, swingende muziek, uit een tijd toen het begrip swing nog gedefinieerd moest worden .............

The Crooks ( v.l.n.r.: Tom Stuip, Evert Willemstein, Frenk van Meeteren en Rens van der Zalm) ( foto: Hans Koert)

De Crooks bleven zo’n tien jaar bij elkaar en dus werd er hier op het podium van Het Hof van Wageningen geschiedenis geschreven, want de groep had in deze samenstelling al zeker tien jaar niet samen gepeeld. We willen graag weer vaker optreden met deze groep, vertrouwde Tom me toe en dat hoeft, gezien het enthousiasme van het aandachtig luisterend publiek en de gemakkelijk in het oorliggende muziek, geen probleem te zijn. Ik zag al een aantal scouts, op zoek naar "jong" talent in de zaal ....  The Crooks: Een mooie opener van een verder spectaculair concertprogramma, ter ere van de vijftigste verjaardag van Doctor Jazz.

Op naar de 100ste Doctor Jazz Dag, volgend najaar.

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Volg de Keep (it) Swinging blog op Facebook ( Keep it Swinging) of Twitter (#keepitswinging) en vraag de gratis nieuwsbrief

Het tijdschrift voor Classic Jazz & More, Doctor Jazz Magazine, bestaat 50 jaar en dat is niet ongemerkt voorbij gegaan. Twee jubileum Doctor Jazz dagen, twee bijzondere dubbelcd uitgaven ( Dinnertime for Hungry Collectors en Jazz at the Kurhaus) en een keur aan orkesten, die optraden. Oud hoofd-redacteur en jaren het gezicht van het Doctor Jazz Magazine, Herman Openneer werd geëerd. The Crooks, decennia geleden al eens te gast op één van de Doctor Jazz Reunies, beet op zaterdag 19 oktoberg 2013 in Wageningen het spits af tijdens de optredens op de tweede jubileumdag.

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Champagne Charlie op Doctor Jazz Dag

De Zeeuwse rootsband Champagne Charlie luisterde feestje Doctor Jazz op.
Jarige Doctor Jazz, in de bloei van haar leven, laat volle zaal genieten van een veelzijdige gevarieerde jazzdag!
Hans Koert

 

Champagne Charlie: De naam doet een feestje vermoeden en dat klopt ………., al schijnen de meesten geen druppel aan te raken ......, moge we leider Sjef Hermans geloven; een optreden van deze Zeeuwse band is zelden saai te noemen, al was het alleen al omdat deze muziek zelden live gespeeld, gehoord kan worden - de muziek met de wortels in de eerste helft van de twintigste eeuw .....

 

Peter Lenselink (foto: Hans Koert)

Eerder optreden tijdens de, toen nog Doctor Jazz Reunie, sloeg in als een bom ………(najaar 1998) en het is dus niet zo vreemd dat deze band opnieuw uitgenodigd was.  Een actieve en veelzijdige groep ook: Ze brachten succesvolle (in Zeeland e.o.) Nederlandstalige cd's uit, getiteld Volle Maan en De Laatste Afvaart, rond de opgeheven Westerschelde veren; speelden vorig weekend nog in de Metropol in Wenen op het verjaardagsfeestje van Hans Theesink (  waarvan ze het speciaal voor de 65-jarige geschreven nummer On The Road Again het Doctor Jazz publiek niet onthielden); ze maakten een cd voor het Zeeuwse onderwijs rond De Maand van de Vrijheid ( getiteld: tkanookanders ); ze traden op in 2008 tijdens de uitreiking van de Four Freedoms Awards in Middelburg en binnenkort brengen ze hun oerklanken naar Zeeuwse basisscholen  …… Over veelzijdigheid sproken!

Gait Klein Kromhof (foto: Hans Koert0)

 

Ze brachten o.a. een paar spraakmakende cd’s uit, rond de tweejaarlijkse Roosevelt herdenkingen in Middelburg, getiteld Waitin’ On Roosevelt ( n.a.v. de liedjes, die werden uitgebracht rond de verkiezing van Franklin Delano Roosevelt als president van de VS (jaren dertig) en Hobo Signs & Railroad Lines, over de vrijbuiters, die, op zoek naar werk, de VS per trein de doorkruisten.

 

 Champagne Charlie: v.l.n.r.: Geert de Heer, Peter Lenselink, Peer Bout, Sjef Hermans en Theo de Koning ( foto: Hans Koert)

De Zeeuwse zesmansformatie, Sjef Hermans, Theo de Koning, Geert de Heer, Gait Klein Kromhof, Peer Bout en Peter Lenselink, bracht tijdens hun korte optreden een afwisselend programma van blues, ( zoals het nummer I Asked for Water …. ( She gave Me Gasoline) dat Howlin’ Wolf in de jaren vijftig tot een hitje maakte)  tot nummers uit de jaren dertig over de Amerikaanse president Franklin Delano Roosevelt, afkomstig van hun eerder genoemde album Waitin’ On Roosevelt.

 Champagne Charlie: staand: Sjef Hermans, Peer Bout, Peter Lenselink, en Geert de Heer.  knielend: Gait Klein Kromhof en Theo de Koning. (foto: Hans Koert)

De groep viert dit jaar haar 25-jarig bestaan.  Begin jaren tachtig speelde de kern al in de Down Town Jug Stompers, een band die zichzelf geen etiket wilde opplakken als Dixieland, western swing noch skiffle band, maar, zo legde violist Kees Wesdorp in de plaatselijke krant uit: We spelen de muziek zoals die werd gespeeld op straat of in cabarets in het New Orleans van de jaren twintig. 

Down Home String Band
(1982) (bron: PZC)

Een mix van leden van deze Down Town Jug Stompers en de Bluegrass formatie Homestead leidde tot een samenwerking, die zich de Down Home Stringband noemde.


Homestead (1981)
(bron: PZC)

In september 1987 verrassten ze het publiek tijdens het Straatfestival van Ovezande met een niet geprogrammeerd  optreden … “terwijl de heren nog niet eens de moeite genomen hadden een naam voor hun samenspelen te zoeken” meldde de PZC  …. Adembenemende country blues …. Blues en countrymuziek uit de jaren twintig en dertig: archiefwerk, … jubelde Mieke van der Jagt van de Provinciale Zeeuwse Courant ….  Met zoveel respect en geestdrift gebracht, dat het leek als of er nimmer een stofje op had gelegen. In 1990 duikt voor het eerst de naam Champaign Charly op, zij het nog wat vreemd gespeld ( sommige leden werken in het onderwijs (!) en sinds die tijd groeide de band uit tot een begrip in zuidwest Nederland, niet meer weg te denken  op de Zeeuwse hitparade en Zeeuwse festivals.

 Geert de Heer ( foto: Hans Koert)

Sjef Hermans, op een heuse koeienhoornkazoo, vergat ook niet de echte dixieland traditional als Down By the Riverside en Dixie en het oorspronkelijk western-swing nummer Smoke Smoke Smoke that Cigarette, een hit van Tex Williams en zijn Western Caravan uit 1948, daterend uit een tijd dat roken nog gepast leek in een gezonde levensstijl ( Tijdens een concert onlangs, verliet na het derde nummer de helft van de aanwezigen de zaal, deelde Sjef Hermans met de zaal….. ik dacht: We doen iets niet goed, maar nee, het leek dat ze buiten gingen staan roken …); mij roept dit nummer altijd associaties op met de muziek van De Millers uit de jaren zestig, toen ze dit nummer op hun repertoire hadden, gezongen door o.a. de onlangs overleden Eddy Doorenbosch – zo dreindeuntje dat je niet meer uit je kop krijgt ………….

De zaal genoot van de muziek van deze band uit Zeeland, de streek met de meeste zonuren, verklapte Sjef en liet zich graag uitnodigen tot het meezingen van het refrein. 

 

Veel belangstelling voor de optredens tijdens de 97ste Doctor Jazz Dag in het Hof van Wageningen ( foto: Hans Koert)

  De hit uit 1928, hoe kan het ook anders, Hello Central Give Me ….… Doctor Jazz van King Oliver en voor het eerst eind 1927 opgenomen door Jelly Roll Morton ( De stomp, die het jarige tijdschrift haar naam gaf: Doctor Jazz Magazine), sloot dit concert af, dat bij velen ......… naar meer smaakte, gezien de cd-tafel, die na afloop van het concert aan het oog onttrokken werd door “hongerigen”, die Champagne Charlie thuis nog eens wilden beluisteren.

George Katee, één van de coryfeeën uit de Ted Easton Reunion band ( foto: Hans Koert) 

Een zeer geslaagde dag, rond het vijftigjarig jubileum van Doctor Jazz, dat honderden mensen meer trok dan anders ( In heel Wageningen is geen parkeerplaats meer te vinden, verzuchtten de laatkomers) -

Pim Hogervorst
(Ted Easton Reunion Band)
(foto: Hans Koert)

  een uitstekend georganiseerd afscheidsfeestje met een drukke beurs, een volle zaal jazzliefhebbers, die luisterden naar een keur aan artiesten van de Ted Easton Reunion Band met coryfeeën als George Katee en Pim Hoogervorst; de oer-klanken van Champagne Charlie; hot-jazz van Andor’s Jazzband;  Vlaamse New Orleans met de Fondy Riverside Bullet Band en de swingende klanken van onze eigen Sidney Bechet Robert Veen ….. , die eens te meer aantoonde dat de muziek, die de bezoekers verbindt, meer is dan een groep met strohoedjes verkleed dweilbandjes, die dixieland er ook wel bij doen als dat moet …… zoals het grote publiek dat tijdens braderieën en andere volksfeesten voorgeschoteld krijgt ............  

Platenbeurs (foto: Hans Koert)

Jammer dat de media opvielen door afwezigheid, verzuchtte één van de organisatoren …….  Inderdaad -  een gemiste kans om eens iets anders op tafel te zetten dan junkvoedsel, eenheidsworst of gestampte pot …..

Dank organisatie voor het vele werk …. Op naar de 100ste “reunie” over anderhalf jaar! (oktober 2014) – nog zo’n 550 nachtjes slapen.

De eerst volgende Doctor Jazz Dag, nummer 98, vindt plaats op 19 oktober 2013

Keep (it) Swinging feliciteert Doctor Jazz met haar 50ste verjaardag.

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Volg de Keep (it) Swinging blog via Facebook en/of vraag haar maandelijke nieuwsbrief

Wie denkt dat er geen interesse meer is voor de jazzmuziek uit de tijd toen de klanken nog vastgelegd werden op harde breekbare schellakplaten, heeft nog nooit een Doctor Jazz Dag in Wageningen bijgewoond.  Honderden kenners en liefhebbers komen tweemaal per jaar bij elkaar in Wageningen om daar hun passie te delen ...... met als hoogtepunten de platenbeurs en optredens ..... Doctor Jazz vierde op 13 april 2013 haar 50ste verjaardag met een groots opgezet minifestival, waar een vijftalbands een uniek overzicht gaven van de verschillende muziekstijlen. Eén van de bands die met veel succes acte de presence gaf was de, eveneens jarige, Zeeuwse roots band Champagne Charlie, die dit jaar haar 25-jarig jubileum viert.

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Doctor Jazz Magazine (1963-2013) jubileert

Doctor Jazz: 50 jaar Classic Jazz & More
Boskoop bijna een halve eeuw een begrip onder jazzverzamelaars 
Hans Koert

Sorry, dan kan ik niet – dan is het Boskoop …….. Gevleugelde woorden, die hier nog steeds, te pas en te onpas gebruikt worden, zelfs nu de Doctor Jazz Dag ( lees:  Doctor Jazz Reünie) al decennia lang in Wageningen plaatsvindt.  De eerste Doctor Jazz Reünie ( Zou het ooit zover komen dat iedereen het over Doctor Jazz Dag heeft?), werd georganiseerd op 27 mei 1965 in hotel Florida in Boskoop, waar uitbater Popko van Dam de grote hal van de plantenveiling van Boskoop open zette voor de eerste platenruilbeurs voor Doctor Jazz lezers.

Hotel Florida in Boskoop

Wanneer mijn eerste kennismaking met Doctor Jazz was, is niet meer precies na te gaan – Mijn oudste Doctor Jazz is nummer 49,  augustus 1971, waarin geen reünie nieuws te vinden is, wel een ingezonden brief van niemand minder dan  …. Oscar Alemán met een foto van Oscar en Svend Asmussen– ’t  kan verkeren! Wanneer mijn eerste reünie geweest is, is evenmin met zekerheid na te gaan.  Ik verhuisde in augustus 1973 voor mijn eerste baan naar Ouderkerk aan den IJssel en dat ligt hemelsbreed op een zodanige afstand, dat het gemakkelijk te overbruggen was met mijn eerste 2CV.  Laten we voor’t gemak dus maar als startdatum de 18de reunie van zaterdag 3 november 1973 als ankerpunt houden: bijna 40 jaar geleden dus!

 Foto's van één van mijn eerste reünies (ca. 1975)
 
Met een eend vol platen, in een bananendoos, op weg naar Boskoop in de hoop daar mooie platen te vinden, zoals de nieuwste heruitgaven op het Franse RCA Black & White label waarop "alle" opnamen van Thomas Fats Waller verschenen ..... Fats Waller: daar ging ik in die dagen helemaal voor.

Mijn ambities .... in de vereenvaudigde (sic) spelling (Doctor Jazz Magazine 1973)

Ik ontmoette er ook Hans van der Veer, jarenlang partner in crime, ook helemaal weg van Fats – hij kon goedkoop banden (geluidsbanden - geen winterbanden) kopen in de bedrijfswinkel  bij Philips, omdat hij daar werkte en we ruilden opnamen op band en informatie, want we wilden een Fats Waller discografie maken ...... . Hij bezat ook de twee luxe RCA 5 LP boxen “Fats” Waller Memorial Nº 1 en Nº2 – die kostten toen tegen de 100 gulden meen ik – veel te duur voor een eenvoudig schoolmeestertje. Nu, zo'n 75 reünies verder kijk ik in de spiegel tegen een kalend ietwat grijs hoofd aan, een goedkoop Document boxje naast de cd-speler met Fats bijna compleet en de twee “Fats” Waller Memorial Nº 1 en Nº2 lp-boxen in de kast, waarin ook  de schitterende bio-discografie "Fats" in Fact van Laurie Wright ..... 

Groot Nederlands Tokkelgenootschap Banjolala (voorjaar 1979) met o.a. Tom Stuip (links), de onlangs overleden Dick Turksma (2e van rechts) en Homme de Boer op banjos en de ritmesectie van de Joseph Lam band (foto: Ernst Taris)

 Ik herinner me het grote podium waar de bands op speelden, met daarvoor  een rij tafels waar de geluidsjagers met grote spoelenrecorders de concerten vastlegden ……….Waar zijn al die field recordings gebleven?  Dankzij de reünies kwam je in aanraking met andere verzamelaars, die ieder hun eigen ding hadden – de één was gek van Engelse dansorkesten – de ander verzamelde "oud-zwart" op 78-toerenplaten en weer een ander zat achter een stapel kromgetrokken kartonnen platen, zgn. Hit of the Weeks, die hij aan de straatstenen niet kwijt kon. Ik kocht er één en toen ik die eenmaal plat op mijn draaitafel gekregen had en ik ze kon afspelen, was ik verkocht.

East Creek Jazz Band (voorjaar 1990) (foto: Rein Hey)

 Fats Waller maakte plaats voor de Duriumplaat. Ik leerde ook tijdens de reünies, dat de kloof tussen oude en nieuwe jazz, nog steeds groot was.  Ik was op mijn allereerste "Boskoop" een tweetal maanden eerder, op 3 september 1973, in De Doelen in Rotterdam naar het Stan Kenton orkest geweest, en toen ik dat tegen mijn buurman aan de tafel naast me vertelde, die met een stapel "oud-zwart" op klanten wachtte,  heeft hij de hele zaterdag geen woord meer met me gewisseld …… 

 The Gangbusters (voorjaar 1989) met (v.l.n.r.) Roland Brunt, Ton van Bergeyk, Gert-Jan Blom en Frenk van Meeteren) (foto: Rein Hey)

 Het was de tijd van op je knieën voor de radio met je bandrecorder in de aanslag om programma’s als Pim Gras’ Jazz uit het Historisch Archief en Toppers van Toen op te nemen – de kunst was om op tijd de recorder aan te zetten en op tijd weer uit – het gesproken woord kostte veel dure bandruimte – en dan snel noteren wat je gehoord had.

Hoe Verzamelt U ....... ?  Historisch sentiment

 

Die aantekeningen werden uitgewerkt in multobanden en op systeemkaartjes. In de jaren tachtig kwam de cd op en besloot ik tijdens een periode van zwakte ( is dat nu verminderd toerekeningsvatbaar?) om al mijn lp’s te verkopen en mee te gaan in de nieuwe digitale flow.


Oh Sister, Ain't That Hot - Les Red Hot Reedwarmers ( Wageningen najaar 2009)

In de jaren negentig verhuisde Boskoop naar Wageningen – eerst naar de Junushof, waar de platenverkoop nog steeds op “gehoor”afstand lag van de optredens. Hier vulde ik vooral mijn Hit of the Week verzameling aan en knoopte ik contacten aan met andere Duriumplatenverzamelaars ………… en die bleken heel zeldzaam, net als de eerste uitgaven …….  Dankzij tientallen reüniegangers groeide hier de Hit of the Week – Durium Discografieën.

 De Jazzmarkt in Hof van Wageningen te Wageningen (foto: Doctor Jazz )

 De afgelopen vijftien jaar  wordt Boskoop gehouden in het Wicc-gebouw, later Hof van Wageningen geheten – Dankzij de ietwat saaie zaal met vaste tafels met weinig kraak noch smaak kon hier de platenmarkt in alle rust gedijen – met akoestische Muzak uit de koker van Ate ……
 


Doctor Jazz Dag: Een impressie ( Wageningen - najaar 2009)

Helaas geen live-muziek meer op hoorafstand, zodat je pas in de gaten kreeg dat de muziek begonnen was als het boven stil werd …… Ondanks dat door het internet het contactleggen met verzamelaars wereldwijd een stuk gemakkelijker geworden is en media als deze blog een etalage geworden zijn, waar elke geïnteresseerde verzamelaar kennis van kan nemen, is het nog steeds druk op de platenbeurs ………… al hoor ik zo af en toe wel eens een "verzamelaar" opscheppen over zijn digitale gedownloade Spotify collectie ……. Ik ben nog niet zover – Ik moet zo'n plaat in mijn handen hebben - zien - ruiken - horen!  Ik ren met stapels nieuw verworven lp’s heen en weer alsof ik de ontwikkelingen m.b.t. nieuwe geluidsmedia volledig gemist heb  ….. verminderd toerekeningsvatbaar?



De jeugd heeft de toekomst: Bill Bailey won't you Please Come Home - Bouncers and Swingers from Enkhuizen (Wageningen - voorjaar 2007)

Keep (it) Swinging feliciteert Doctor Jazz met haar jubileum

Alle informatie over de komende Doctor Jazz Dag

Hans Koert
Doctor Jazz Magazine lid (vanaf nummer 49)
Boskoop - Wageningen: 40 jaar (= ca. 75 keer)
keepswinging@live.nl
Volg de Keep (it) Swinging blog via Facebook of vraag de nieuwsbrief.

Het eerste nummer van het oudste jazztijdschrift van Nederland, Doctor Jazz Magazine, was niet meer dan een paar gestencilde en geniete A4-tjes - nummer 220 een bijna 90 pagina's dik fraai uitgevoerd boekwerkje .....

Vijftig jaar betekent een mijlpaal, dat op de komende Doctor Jazz Dag op zaterdag 13 april 2013 in Wageningen niet onopgemerkt voorbij zal gaan.  Het middagprogramma is gevuld met verrassende bands, van de Ted Easton Reünie band en Chanpagne charlie tot Andor's Jazzband, de Fondy Riverside Bullet band en Robert Veen's Swingband ........... Traditionele jazz en swing op hoog niveau. Vast ankerpunt is de grote platenmarkt, die in de ochtend gehouden wordt en onder de "die-hards"  steevast, tegen beter weten in, Boskoop genoemd wordt.  Een uitstapje, tweemaal per jaar, om naar uit te kijken ...............

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Lollo Meier en Fapy Lafertin: Plachterida

 Twee gitaarvirtuosen presenteren nieuwe cd Plachterida
Doctor Jazz Dag, "Boskoop" voor velen, trekt tweemaal per jaar honderden enthousiaste jazzliefhebbers. 
Hans Koert

Het komt niet zo vaak voor, dat twee grote gitaristen zij aan zij zitten op het podium van het Hof van Wageningen. De bezoekers van de Doctor Jazz Dag in Wageningen zijn wat dat betreft bevoordeeld – Drie bands op één middag: David Livingstone Jazz Messengers, The Revivalists en het kwartet van Lollo Meier en Fapy Lafertin.

 Fapy Lafertin ( foto: Hans Koert)

Fapy Lafertin en Lollo Meier: Twee grote namen, die spelen in de zgn. Hot Club stijl die geïnspireerd is door de muziek van Django Reinhardt.  Deze Franse gitarist verwierf gedurende  zijn vijfentwintig jarige carrière internationale faam, die nu, anno 2012, nog steeds bij velen het 'oenderfleis op armen en benen bezorgd .... en zaterdag 20 oktober 2012 was zo’n kippenvelmoment.

 Fapy Lafertin ( 1980) ( foto: Fred Schilder) (bron: hoes WASO - Live in Laren) (oorspronkelijke foto in kleur)

Beide musici hebben Django Reinhardt nooit persoonlijk gekend. Toen Django overleed, moet Fapy net uit de luiers geweest zijn en was Lollo nog niet geboren. Fapy, geboortig van Kortrijk, groeide op in de Sintigemeenschap en kreeg al vanaf zijn vroegste jeugd een gitaar in de handen gedrukt en werd hij, spelenderwijs, ingevoerd in de licks en solo’s van Django.

Het is al vele malen verhaald - het verhaal, hoe Fapy Lafertin en Koen de Cauter elkaar ontmoetten – ergens in 1965 in het café van Emiel de Cauter, De Klokkeput in Sint Martens Latem vlakbij Gent. Twee pubers, Koen, zoon van de uitbater en Fapy, een dertienjarige Roma, die gitaar speelde in de band van zijn oom Bamboula. De twee jongens, op één dag na even oud,  gaan samen optreden, samen spelen in een groep die de muziek van Django als uitgangspunt heeft, zonder die klakkeloos te imiteren ….  De muziek evolueert en hun band, Waso, genoemd naar Koen’s drie jaar oude zoontje, nu eveneens muzikant, wordt razend populair in het clubcircuit en op festivals.

Het kwartet van Lollo Meier en Fapy Lafertin: v.l.n.r. Bram van Es - Henry Schuler - Lolo Meier en Fapy Lafertin. ( foto: Hans Koert)

Fapy Lafertin is, onmiskenbaar, geïnspireerd door de muziek van Django Reinhardt, maar leerde ook van zijn oom de muziek, de vieux morceaux, de  liederen, die vaak als sinds mensenheugenis in de sinticultuur circuleren.
Hij kent alle solo’s van Django noot voor noot uit het hoofd, nagespeeld van oude 78-toerenplaten, maar, eenmaal op het podium, zoals hier met Lollo Meier, blijkt er geen sprake van kopiëren, het herkauwen van oude tijden, maar wordt er muziek gemaakt, die invloeden verraadt uit de flamenco, de Fado, de tziganes, de swing en die nog helemaal springlevend is.

Lollo Meier ( foto: Hans Koert)

Lollo Meier mag gerekend worden tot een jongere generatie gipsymuzikanten en timmert al zo’n tien jaar aan de weg toen hij begon met zijn Szigano Swing. Hij vertelde eerder aan Ben Kragting jr. hoe hij op zijn twaalfde een gitaartje kreeg. Iedereen bij hen op het kamp speelde muziek en daar moet hij Fapy, een neef, voor het eerst hebben horen spelen.  Ik was toen 8 of 10 jaar oud en we zaten allemaal op de knieën te luisteren …… Na eerst gespeeld te hebben in een groepje dat zich noemde Swing 42, maakte hij in 2001 zijn eerste cd met zijn Szigano Swing: Rencontres, een debuutalbum waar Lollo achteraf gezien niet erg tevreden over was …. Technisch was het allemaal niet perfect en ook de lengte was erg kort, maar er was een begin … 

 Lollo’s tweede album Hondarribia maakte alles goed wat de eerste cd miste …..  Zijn  carrière begon nu in een stroomversnelling te komen.  Met zijn compositie Melody for le Quecumbar ( de naam van een Engelse pub, dus geen ode aan de komkommer) gooide hij hoge ogen in de Verenigde Staten en hij speelde op alle grote festivals ter wereld, zoals het onder Djangoliefhebbers fameuze Djangofestijn in Samoir-sur-Seine. Lollo is vooral gefascineerd door de meer moderne muziek die Django begin jaren vijftig ontwikkelde, toen hij op elektrische gitaar ging spelen en als het aan Lollo ligt wil hij die draad weer oppakken -  de draad die Django moest laten liggen bij zijn overlijden …. Tijdens het concert in het Hof van Wageningen echter, werd akoestisch gespeeld.  Een beetje zoals Lollo zich herinnert van vroeger en zoals ik het ook ervaren heb  …..  Vaak waren er twee solisten en als de een begon te spelen dacht je: Die is beter, totdat de ander begon te soleren en die was dan nog beter! (citaat: Lollo Meier)  (Bron: Finesse - Lollo Meier - Ben Kragting jr. (Doctor Jazz Magazine nº 193 (juni 2006).

Lollo Meier & Fapy Lafertin: Plachterida ( Gypsy Music.nl GMLMSJP0063) (foto hoes: Serge Braem en John Baggen) ( oorspronkelijke cover in kleur)

Spreekstalmeester, of hoe noem je dat als je niet in een circus maar op een podium de artiesten an elkaar praat, Tonny van Deijl, opende met een quizvraag: Wie weet wat Plachterida betekent? …. Niemand dus … Vlinder.  Plachterida is overigens de titel van de nieuwe CD van Lollo Meier en Fapy Lafertin en juist van dit album werden er heel wat nummers gespeeld. 

Ondanks springende stoppen, waarbij het leek alsof een hoger macht de regie wilde voeren, werd afgetrapt met bekende jazznummers als I Can’t Give You Anything But Love (tijdens de soundcheck), I Love You, September in the Rain, De Django klassieker Hungaria en Yours and mine, een nummer dat Red Nichols al in 1930 speelde en in 1946 door Django op een Swingplaat werd vastgelegd. Veel nummers die voor het voetlicht gebracht werden, waren echter eigen composities van Lollo of Fapy.  Het kwartet, dat bestond uit Lollo Meier en Fapy Lafertin op sologitaar, Bram van Es op ritmegitaar en Henry Schuler op bas, bracht Fapy’s Carnation en de titelsong Plachterida, terwijl Lollo’s composities Chemin de Django uitgevoerd werd. De set werd afgesloten met het nummer Them There Eyes, een regelrechte killer-diller dat in moordend tempo de eindstreep haalde.

Fapy Lafertin ( foto: Hans Koert)

De twee fabelachtige muzikanten, zichtbaar vermoeid van een trip naar Amerika, wisten het verwende publiek van de Doctor Jazz Dag muisstil te krijgen, zelfs achterin bij de bar ….  Twee geweldig knap solerende jazzgitaristen met oor voor de traditie, maar nog volop in beweging …..  Het publiek in Wageningen genoot ademloos en beloonde de band met een staande ovatie ……. ook al zal de muziek van Django voor een aantal te modern in de oren geklonken hebben – maar dat is nou juist zo leuk aan de Doctor Jazz Dag – die diversiteit aan mensen, stijlen en smaken: tastes differ.

Lollo Meyer-Fapy Lafertin Kwartet - v.l.n.r.: Henry Schuler - Bram van Es - Fapy Lafertin en Lollo Meier (foto: Hans Koert)

De 96ste Doctor Jazz Dag, … We gaan naar Boskoop hoor je nog steeds, vertelde oprichter van het eerste uur Sjaak van Glabbeek me, glunderend op de ereplaats voor’t podium, maar dan rijden ze naar Wageningen, …….. De Doctor Jazz Dag, begonnen als reünie voor de lezers van het blad Doctor Jazz Magazine, bewijst dat er nog heel veel belangstelling voor deze muziek is.  Volgend voorjaar is het groot feest, want dan ziet Doctor Jazz Abraham ……..

We kijken er nu al naar uit: zaterdag 13 april 2013

De lp Lollo Meier - Fapy Lafertin is hier te bestellen.

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Volg de Keep (it) Swinging blog via Facebook of vraag haar gratis maandelijkse nieuwsbrief.

 Het Nederlands Jazz Archief maakt zware tijden door. De bezuinigingen door de regering leiden er toe dat het Nederlands Jazzarchief gesloten zal gaan worden en dat mag natuurlijk niet gebeuren. De Keep (it) Swinging blog is van mening dat het archief ( en het informatieve kwartaalblad het Jazz Bulletin) bewaard en toegankelijk moet blijven om het verhaal van de Nederlandse jazz te kunnen blijven vertellen aan de generaties na ons. Keep (it) Swinging heeft zich aangemeld als Vriend van het Nederlands Jazz Archief. Het zou mooi zijn als u het voorbeeld volgde en ook het Nederlands Jazzarchief steunde. .........

Lollo Meier en Fapy Lafertin: twee grote namen op gitaar, die in de stijl van Django, zijn muzikale erfenis levend houden, zonder die klakkeloos te kopiëren. Tijdens de 96e Doctor Jazz Dag in Wageningen speelden ze muziek van hun nieuwste album: Plachterida.

  

Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions