Oscar Alemán - Buenos Aires 1965-1975

Oscar Alemán's laatste opnamen heruitgebracht.
Oscar's laatste sessie laat el maestro op zijn best horen (Bron: Tomás Mooney)
Jørgen Larsen ( vertaling: Hans Koert)

Nadat Oscar Alemán in 1959 zijn Orquesta de Jazz ontbonden had, trok hij zich terug uit het publieke leven als artiest en brak er, artistiek gesproken, een rustige tijd aan, waarin niet meer zoveel opnamen gemaakt werden. In een tweedelige bijdrage Oscar Alemán bezoekt Europa - 1959 ( deel 1 en deel 2) heeft Hans Koert uitgebreid stilgestaan bij de oorzaken van deze stap terug ….. 

Oscar Alemán - Buenos Aires 1965-1975 (English) | Oscar Alemán - Buenos Aires 1965-1975 (Nederlands)

Het contract met het Argentijnse platenlabel Odeon, waarvoor hij in de periode 1951 t/m 1957 zo’n 108 kantjes gemaakt had, was ontbonden en geen enkele platenmaatschappij was meer geïnteresseerd in een platencontract met Oscar Aleman. Toch bleef Alemán actief en trad zo nu en dan op voor radio – en tv-programma’s, wat zich vertaalt in een heleboel privéopnamen uit die tijd die bij verzamelaars circuleren. Onlangs verscheen een kleine selectie van dit materiaal op een dubbel-cd Eternamente Vivo.

In 1979 verraste het Argentijnse Impacto-label met een aantal lp’s, waarop opnamen stonden die Oscar Alemán halverwege de jaren zestig in een privé sessie met zijn Cinco Caballeros gemaakt had – uit de hoesinformatie van Impacto IMP-14014, valt op te maken, dat deze opnamen uitgebracht werden ter gelegenheid van Oscar’s 70-ste verjaardag - februari 1979.  Helaas ontbreekt op deze lp elke informatie over de herkomst, maar nu weten we dat deze opnamen van halverwege de jaren zestig met de Cinco Caballeros waarschijnlijk gemaakt zijn om uit te zenden op de radio.  De opnamen zijn, gelet op de mogelijkheden van die tijd, van een degelijke studiokwaliteit en dan vraag ik me af,  waarom deze opnamen al die tijd op de plank zijn blijven liggen en niet, al was het maar een aantal nummers, uitgebracht op single of EP, twee media die in de jaren zestig sterk in opkomst waren – Ik kan me niet voorstellen dat Oscar Aleman, in de jaren vijftig goed voor uitverkochte zalen,  helemaal vergeten was bij het Argentijnse publiek. Hoe dan ook, dat is niet gebeurd – Feit is wel dat de opnamen waarschijnlijk niet tijdens één  opnamesessie gemaakt zijn, maar wellicht in twee of drie aparte opnamedagen.

Er werden  jazz/swing nummers opgenomen zoals China Boy en Honeysuckle Rose; meer modern jazz standards zoals Lullaby of Birdland en What Is This Thing Called Love met een kwintet, dat zich de  Cinco Caballeros noemde. Verder vind je nummers bekend uit het Latijns-Amerikaanse repertoire zoals Besamé Mucho, Caminos Cruzados en de bossa nova Lembranca. Bij het nummer Crazy Rhythm werd het kwintet uitgebreid met drie blazers, net als bij het nummer Son Retozon, dat foutief als Oy Negro in de tracklist kwam. Er is één nummer op Impacto IMP-14014 waarbij Aleman niet meespeelt, namelijk de cha-cha-cha Bombero, dat toentertijd een promotielied voor een voetbalteam was – nou, als dat geen uitgelezen kans was, met op de achterkant één van de andere nummers waar Oscar wel meespeelde,  om op single commercieel uit te brengen dan weet ik het niet meer ……

Een ander interessant detail van deze opnamen is dat Oscar een electrisch versterkte gitaar speelt als het jazznummers betreft en akoestisch op de Latijns-Amerikaanse.  Verder is zijn linkerhand geëvolueerd naar een meer moderne speelwijze – luister maar eens naar de meer ingewikkelde solo’s China Boy en What Is This Thing Called Love. Mogelijk hoopte Oscar enerzijds met de elektrische versterkte opnamen een nieuw publiek te trekken, die meer geïnteresseerd was in de toen moderne jazzstromingen, maar anderzijds moeten de akoestisch gespeelde nummers de meer traditioneel ingestelde luisteraars bevredigen – net als in die goeie ouwe tijd…… toen hij met Besame Mucho een grote hit had. Oscar’s populariteit was blijkbaar nog niet vergeten …………

In 1981 bracht Impacto de lp Impacto IMP 14068 uit, waarop 10 nummers stonden, waarvan er acht nog nooit uitgebracht waren met Oscar in een trio setting. Deze opnamen dateren van het midden van de jaren zeventig en waren de laatste studio-opnamen die hij maakte voordat hij in 1980 overleed. De twee die al eerder uitgebracht waren vind je terug op  Impacto IMP-14014 LP.  De trio-opnamen bevatten opnamen van Alemán op akoestisch gitaar, bespannen met nylonsnaren en op twee Braziliaanse nummers O Vestido de Bolero en Saudade de Bahia zingt hij.  Verder vind je jazzstandards als In the Mood, I got Rhythm, Caravan en Alexander's Ragtime Band, en een sombere Bei Mir Bist Du Schon en zijn fraaie eigen compositie Tono No. 1.  Deze acht opnamen, zoals gezegd de laatste die hij in de studio opnam, laten Alemáns gitaarspel nog eenmaal in al zijn glorie horen – Nog eenmaal herleven de tijden waarin hij een gevierd artiest was, die moeiteloos de grootste danshallen van Buenos Aires vol kreeg – de tijd waarna hij de laatste decennia vsn zijn leven zo naar terug verlangde …………

Een paar jaar geleden bracht het Argentijnse ACQUA label deze twee Impacto Lp’s  als twee losse cd’s uit: Oscar Aleman y Los Cinco Caballeros en Oscar Aleman: Grabaciones Recuperadas.  

Het Franse Fremeaux & Associés label, heeft deze twee heruitgaven gebundeld tot één cd, getiteld Oscar Alemán - Buenos Aires 1965-1975 (FA 5366). De cd bevat een bijgevoegd boekje met foto’s  en informatie in het Frans, Engels en Spaans. De discografische informatie is terug te vinden op de online Oscar Alemán discografie van Hans Koert. Voor wie de twee Argentijnse Aqcua cd’s gemist heeft is deze Franse heruitgave van Fremeaux & Associés een must  …… te koop via de reguliere (online) internet cd-zaken als Amazon. (vertaling Hans Koert)

Jørgen Larsen

keepswinging@live.nl 

Volg de Keep (it) Swinging blog via Facebook of vraag haar gratis nieuwsbrief.

De Argentijnse jazzgitarist en entertainer Oscar Aleman is in Europa het meest bekend door zijn opnamen die hij maakte gedurende de tien jaar dat hij hier vertoefde, de jaren dertig in Frankrijk. Opnamen uit zijn Argentijnse triomfjaren zijn hier  altijd moeilijk verkrijgbaar geweest. Het Argentijnse platenlabel Aqcua bracht een tiental jaar geleden twee cd's uit met Impacto LP opnamen uit de periode dat Oscar Aleman eigenlijk al teruggetreden was als actief muzikant. Deze opnamen zijn nu samengebracht op één Fremeaux & Associés cd, getiteld Oscar Aleman 1965-1975.

  

Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Ezra Weiss - Our Path To This Moment

Weiss is representative of a postmodern generation of young composers ( Quote: Thomas Conrad - Jazz Times) 
The Rob Scheps Big Band plays the music of Ezra Weiss
Hans Koert

Recently Ezra Weiss, a US piano player and, above all, a composer and arranger, released his sixth album, entitled Our Path to this Moment. To be honest - I'd never heard of him at this side of the ocean - time to get to learn more about this composer and play his latest album. 

 Ezra Weiss ( photo courtesy: Vanished Twins)

Ezra Weiss, who lives in Portland (Or), where he teaches at the Portland State University, worked as a band leader in clubs in New York City, Seattle and L.A.  He studied jazz composition at the Oberlin Conservatory and got a Masters in Jazz Piano at Queens College (NYC).
He became fascinated by jazz thanks to his father’s record collection, which contained music from Ray Charles, Carmen McRae up to Cannonball Adderley, but also a lot of records with music from Broadway productions – Music that has a story in it - … and when I was a young kid I gravitated towards those the most because they had a story build in … 

 Special guest: trumpet player Greg Gisbert

As a bandleader he co-led the Courtney Bryan / Ezra Weiss Jazz Orchestra and  composed two musicals for children: Alice in Wonderland: a Jazz Musical and Don’t Let The Pigeon Drive the Bus  … The former was named as one of the Ten Best Cast Albums for 2009.

 (Roark Records)

His compositions are played by a lot of jazz men and ten years ago he recorded his first album The Five A.M. Strut with a group featuring Michael Mossman (trumpet), Antonio Hart (alto saxophone), Kelly Roberge ( tenor saxophone), Leon Lee Dorsey double bass and Billy Hart drums.  Ezra Weiss, who was the leader of that sextet, played the piano.
This first album of the young graduate was a surprise for the critics, who labeled it as an auspicious debut –  a knockout of a winner - as  an album that sparkles throughout. Great words for a debut album, isn't it? 
Since 2002 five more albums were released.

  Ezra Weiss ( photo courtesy: Vanished Twins)

A storyteller  ….. Ezra’s albums, five up to now, all contain a message – a story … about Greek mythology, or about the pursuit of happiness or about the life and music of Shirley Horn … all recorded in small groups …… His latest album was recorded by a 17-piece big band, led by Rob Scheps, who has won his spurs in the bands of Buddy Rich, Mel Lewis and Gil Evans. This album is, as it’s title tune reads, Our Path To This Moment ….. a recollection of ten years as a composer, in which Weiss own charts are performed by a real big band – A dream that comes true.
 

 Ezra Weiss and Rob Scheps in front of the Big Band

Personally I like the Sammy Cahn-Jule Styne composition, arranged by Ezra Weiss, It’s You Or No One, originally recorded by Sarah Vaughan with Richard Maltby’s Orchestra, December 1947, but made famous by Dexter Gordon at his 1961 Blue Note album Doin’ Allright. 

Enjoy this tune, It’s You Or No One as played by Rob Scheps Big Band, at the Vie de Bohème in Portland, (OR) the 2nd of February, 2012 a few days before the actual recording.


The Promise is another tracks that fascinated me, with a great alto solo by David Valdez.

If you have become anxious to hear more music by this great composer and arranger, try to find yourself a copy of his music. This album, Our Path to this Moment can be ordered directly at Ezra Weiss website.

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Follow the Keep (it) Swinging blog at Facebook or ask for its free newsletter

Esra Weiss - a representative of a postmodern generation of young composers - Jazz Times reads, was graduated ten years ago and already released five albums with small groups. Now, ten years after his start, he arranged some of his compositions for Big Band and shows with his latest album Their Path to this Moment - The Rob Scheps Big Band plays the music of Ezra Weiss.

  

Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Ellington Saxophone Encounters

The American Jazz Institute presents the Mark Masters Ensemble
... featuring Gary Smulyan 
Hans Koert


The Duke Ellington Band must have been one of the most productive orchestras from the 20th Century.

Duke Ellington's Orchestra (source: tikiloungetalk.com)

Its leader, Duke Ellington, was one of the most creative composers of its time, in cooperation with Billy Strayhorn,  and famous because of his arrangements concentrated on the soloists of his band ….. but also its saxophone members, like Jimmy Hamilton, Johnny Hodges, Ben Webster or Harry Carney  composed and the tunes were played by Duke's band. Duke Ellington’s music is still popular and the American Jazz Institute, directed by Mark Masters, is one of those institutes that preserves its musical heritage. Recently an all-star band recorded less known tunes, composted by members of its saxophone section and released the album Ellington Saxophone Encounters by the Mark Masters Ensemble, featuring award-winning baritone saxophonist Gary Smulyan. 

Gary Smulyan ( photo courtesy: Hans Koert) 

The Mark Masters Ensemble features some great names like baritone saxophone player Gary Smulyan with  Gary Foster, Pete Christlieb, Gene Cirpriano and Don Shelton on reeds; pianist Bill Cunliffe, bass player Tom Warrington and drummer Joe LaBarbera.

Gary Foster ( photo courtesy: Hans Koert)

The album contains a dozen tracks, all originally composed by members of Ellington’s band and arranged by Mark Masters.  Listen to its openings tune Esquire Swank a composition by Johnny Hodges and Duke Ellington, which was played as part of the Magazine Suite in 1945 and was recorded in Hollywood  in 1946 for Victor

The tracks on this album were all composed by members of Ellington’s saxophone section, like the L.H. Blues, also composed by Johnny Hodges; We’re in Love Again by Harry Carney; Get Ready and Ultra Blue by Jimmy Hamilton and Ben Webster’s Love’s Away.

Pete Christlieb ( photo courtesy: Hans Koert)

The members of Mark Masters Ensemble are all skilled jazz musician who have won their spurs in jazz. Gary Smulyan is known as winner of numerous Critics Polls for playing the huge baritone saxophone in bands like the Vanguard Jazz Orchestra and the David Holland Octet.

Gary Foster ( photo courtesy: Hans Koert)

Gary Foster is a Tristano influenced alto saxophone player. Pete Christlieb is a west coast tenor saxophonist, known for his work in bands like Count Basie’s, the orchestras of Quincy Jones, Benny Goodman and the ensembles of Frank Rossolino, Carl Fontana and Shelle Manne to list some great names from the west coast. 

(Capri 74118-2)

It is hard to say what track fascinated me most, …………… Jeep's Blues, Get Ready or the opening tune Esquire Swank  .....  You may find out yourself.
The latest album by Mark Masters Ensemble: Ellington Saxophone Encounters is a great album.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Follow the Keep (it) Swinging blog wiith Facebook or ask for its free newsletter 

The music of Duke Ellington facinates baritone saxophonist Gary Smulyan and composer, arranger and bandleader Mark Masters.  The Ensemble, featuring great names like Gary Foster, Pete Christlieb, Gene Cirpriano, Gary Smulyan, Joe La Barbera, Tom Warrington and Bill Cunliffe recorded the music special composed by its saxophone section. A great album!

  

Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Lollo Meier - Fleur Manouche

Nearly 60 years after the passing away of the Gypsy guitar genius, Django Reinhardt (1910-1953), his name and legacy lives on. Django's heritage to the world includes numerous recordings from the 1930s until his untimely death in May 1953, the most famous and often played are the recordings made before WW 2 featuring Django with violinist Stéphane Grappelli as soloists in the Quintet of The Hot Club of France. However, Django's work during the war-years with a new combination of the QHCF replacing Grappelli with a reed player has also gained a deservedly growing audience among record collectors and Django enthusiasts, the famous Django composition Nuages was recorded 1940 with this combination. Numerous guitarists and string swing ensembles all over the world have been inspired by Django's recordings emulating the tecnique and solos by the master, however, indeed very few have reached the level of authenticity that qualifies the original recordings. Authentic followers of Django's guitar-style are born and raised among his own people of the Manouche clan, living a life similar to Django's and carrying on his spirit in everything they do, literally they continue and extend the tradition inherited from Django. A contemporary member of the Manouche clan, who continues and honors Django's work in his own work and authentic playing, is Lollo Meier. Enjoy Lollo Meier's relaxed and masterful solo playing in the fragment below.

According to his official website, "(...) Lollo comes from an elite family of Gypsy players and is cousin to the great Fapy Lafertin and Stochelo Rosenberg. His goal: to carry on the music of Django, with a style and technique that’s traditional, melodious, lyrical, sensitive and joyful. His mellifluous compositions have a refreshing authentic Django flavour and are played with extraordinary talent, unique style and amazing suppleness that clearly reflects that he makes music he loves." Lollo Meier has his own ensemble, a quartet, and has recorded four CDs, most recently the two of them were released, PLACHTERIDA and FLEUR MANOUCHE. The PLACHTERIDA features Fapy Lafertin as second soloist, and Hans Koert has reviewed this splendid co-work between cousins in an earlier entry. - Here we'll set focus on the FLEUR MANOUCHE CD, recorded Jan.-Feb. this year.

In 2010, the Centennial of Django's birth, Lollo Meier honored the master by going on a journey with horse and carriage from the Belgian village where Django was born to his grave in Samois. Dutch filmmaker Daan Milius has made a documentary that covers Lollo's daily life with his family in a Dutch trailerpark and this journey. The FLEUR MANOUCHE CD is inspired by the experiences from the documentary according to the advance publicity.

The first track on FLEUR MANOUCHE, Thinco's Footsteps, refers to the journey with horse and carriage, a short document of the sedate gait of the horse. On the remaining 13 tracks Lollo Meier is accompanied by Boeboe Grunholz on rhythm guitar, André Donni on clarinet and saxophone and Henry Schuler on double bass, the last track, however, is extended with Bart Keltjens on drums, Coen van Dam on piano and Ivo van der Bijl on vocals. - The repertoire of the disc covers swing standards like Honeysuckle Rose, The Sheik of Araby, After You've Gone, China Boy and I Can't Give You Anything But Love, Django compositions like Vette, Belleville, Django's Tiger and Swing 48. Further, there are two compositions by Lollo himself, Lolito and London Town, and the last track of the cd has an Italian inspired tune, Tu Vuò Fà L’americano, with the extended quartet and vocals.- Lollo Meier contributes throughout with inspired and excellent solos, but the reed player André Donni is also left space for sharing great solos with Lollo, the rhythm section is solid as a rock and provides great work as well. The promo video uploaded at YouTube gives a good impression of the music and light mood of the cd, enjoy it below!



The FLEUR MANOUCHE CD as well as the mentioned PLACHTERIDA with Fapy Lafertin is available for purchase at http://gypsymusic.nl, here you also have more info on other material from Lollo Meier.

To give you an impression of Lollo Meier's quartet in live performance, I found a video recording of a TV performance recorded recently - the 22 first minutes of the video feature the quartet, enjoy it!



For more info on Lollo Meier, pay a visit to his official website.
---
Jo

The legacy of Django Reinhardt and the inspiration drawn from the music and playing of this Gypsy genius lives on and is taken good care of by great, authentic musicians like Lollo Meier, who continues the tradition from Django in his own work. The FLEUR MANOUCHE CD featuring Lollo Meier and his regular quartet contains music that any follower of the Django tradition would like to add to his or her collection, timeless string swing excecuted in a convincing and most enjoyable way. - The Keep(it)swinging blog loves to inform you about these kind of important recordings and generally covers jazz and related music recorded 1912 - 2012.





Retrospect Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Houston Person - Rein De Graaff Trio: Rein's Birthday party

 Rein de Graaff celebrates 70th birthday with a series of concerts featuring the legendary tenorist  Houston Person:  As full-bodied and comforting as home baked pie ( Quote: Richard Cook’s Jazz Encyclopedia)
Hans Koert

Rein De Graaff,  Dutch piano player and leader of his Rein De Graaff Trio, with guest player Houston Person on tenor saxophone, gave a concert at the Jazzpodium DJC, aka the Dordtse Jazz Societeit, located in Dordrecht, an attractive Dutch city near Rotterdam. Rein De Graaff, who celebrated last week his 70th birthday, scheduled a series of concerts  as a birthday present to his audience.

Houston Person-Rein de Graaff Trio: Jazzfeestje in DJS (Nederlands) - Houston Person- Rein De Graaff Trio: Rein's birthday party (English)

 In Dordrecht, the small, but cozy jazz club, was full packed to hear the groovy sound of the legendary tenor boss Houston Person.

 Houston Person ( photo courtesy: Hans Koert)

Houston Person was born in Florence (SC) and hopes to celebrate his 78th birthday next weekend. He learned to play the piano as a kid from his mother, but became fascinated by jazz when he started to collect jazz records and learned to play the tenor saxophone.  He moved to Europe as part of his military service and played with musicians like Eddie Harris, Lanny Morgan, Lex Humphries, Leo Wright and Cedar Walton; with the latter he recently made a record, entitled Naturally. Back home he graduated as a jazz musicians at the conservatory and became a tenor player in one of those extreme popular Hammond organ trios.  One of his first recordings, early 1960s was with John Hammond Smith, better known as John Hammond.  His first own album, Underground Soul, featured Hammond organ player Charles Boston. 

He also recorded with Don Patterson, Billy Gardner, Ernie Hayes, Sonny Phillips and Charles Earland, who all wanted their piece of the pie. Houston Person can be heard with piano player Cedar Walton, Paul Chambers, Pepper Adams and Curtis Fuller, to list some.

Between 1968 and 1973 he recorded several albums with vocalist Etta Jones; they often played together until Etta passed away October 2001.

Eric Ineke (photo courtesy: Hans Koert)

It is not the first time, Houston Person joins Rein De Graaff in a series of concerts. Rein De Graaff is known for his short concert tours with (almost) forgotten US jazz musicians, entitled Stoomcursus Bebop ( Bebop Crash Course), he organizes since the late 1980s. I told you about that in a previous blog. Early 1990s Rein invited Etta Jones and Houston Person in a series of concerts, labeled as A Song For A Lady. In the winter of 1998 Houston Person was asked again for a series of concerts with David ”Fathead” Newman accompanied by the Rein De Graaff  Trio ( with Koos Serierse at the double bass and Eric Ineke, time keeper in Rein’s Trio for over 40 years, on drums.) I remember a great concert in the Porgy en Bess Jazz Club (Terneuzen)(The Netherlands), where both tenor players and the trio impressed.

Houston Person ( photo courtesy: Hans Koert)

In Dordrecht, Saturday night 3rd of November, 2012, Rein and his men played two sets with a lot of bebop standards. It was fascinating to listen to Houston Person’s full massive sound, which could easily fill the club ….. As an accomplished leader, dressed in his camel-coloured suit, he seemed to organize the set list and tapped the baton without intermissions between the tunes …… In two sets the band selected several standards like The Sunny Side of the Street and The Nearness Of You, a tune, Houston Person recorded for Muse with his octet in 1977 at Rudy Van Gelder’s recording studio in Englewood Cliff.

 Rein De Graaff (photo courtesy: Hans Koert)

Houston Person is still going strong …… Recently two new albums were released by HighNote, entitled Naturally and So Nice, two great cd’s featuring artists like his old friend Cedar Walton, Warren Vaché and a dreamed rhythm section: Ray Drummond and Lewis Nash. But, although Houston Person is a sought after icon on the tenor saxophone, he loves to be part of debut albums by young promising musicians. This year he was asked to play as a guest at the debut album Home by US vocalist Shirley Crabbe and a few months ago I was impressed by the album Give Me The Simple Life played by a young starting jazz pianist Joe Alterman, who asked Houston Person and the Ahmad Jamal rhythm section for his debut album. A great album by a promising young jazz musician – for me, and you can put that in your pipe, Joe and smoke it, this album is one of the surprises for 2012.

 The Rein De Graaff Trio featuring Houston Person ( photo courtesy: Hans Koert)

The well known tune Moanin’,  that groovy archetypal hard bop theme, made a hit by Art Blakey and his Jazz Messengers late 1960s,  was selected by Houston Person and became one of the highlights of the evening – the audience, normally rather noisy, liked it very much and went crazy. The final song was a blues, one of Person's specialities. He likes bluesy settings on a low simmer …… Richard Cook said in his  Jazz Encyclopedia: Houston Person: As full-bodied and comforting as home baked pie.  I wondered during the concert, why the tenor players from this generation need a microphone to amplify their sound? Their massive solid sounds fills the whole room, even without an amplifier.  

Houston Person ( photo courtesy: Hans Koert)

Houston Person is remembered in Rein’s biography Belevenissen in Bebop by his love for Dutch stroopwafels, treacle waffles;  We konden geen tankstation voorbij rijden of er moest gestopt worden om stroopwafels te kopen (= We couldn’t pass a filling station, without a stop at its shop to buy some package of stroopwafels), Rein wrote. Houston, who hopes to celebrate his 78th birthday next weekend, was surprised with the little something I handed him as a birthday present ....

 Rein De graaff (photo courtesy: Hans Koert)

Rein De Graaff, active for over 50 years in jazz, learned that he is still a great improviser, even without his reading glasses, which broke during the concert, has no plans to stop. Seventy years old and still going strong. Mind, Rein, that a jazz musician is like a good bottle of good wine – the older the better! Serve Houston as an example.  Keep (it) Swinging Rein!

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Follow the Keep (it) Swinging blog at Facebook or ask for its free monthly newsletter.

Rein De Graaff, Dutch bebop piano player for over fifty years, celebrates his 70th birthday with a series of concerts with his trio ( featuring Marius Beets and Eric Ineke)and the legendary American tenor player Houston Person. His massive groovy sound made the audience at the Jazzpodium DJS in Dordrecht ( The Netherlands) went crazy ..... A great birthday present! .... Keep (it) Swinging, Rein!

  

Retrospect

Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Houston Person-Rein de Graaff Trio: Jazzfeestje in DJS

 Rein de Graaff viert 70ste verjaardag in stijl.
Houston Person en het Rein de Graaff Trio doen oude tijden herleven in Dordts Jazzpodium DJS
Hans Koert

Voor Rein de Graaff, die onlangs zeventig jaar werd, hoeft het niet zo nodig, al die ophef, denk ik, maar hij moest er donderdag 1 november van genoten hebben toen de korte tournee met tenorlegende Houston Person in De Oosterpoort van start ging met niet alleen de jazzicoon Houston Person, maar ook Benjamin Herman, Ellister van der Molen, zangeres Silvia Droste, Ben van Gelder, Martijn van Iterson en zijn onafscheidelijke secondanten for years Marius Beets en Eric Ineke. In Groningen nam hij afscheid van De Oosterpoort, waar hij 25-jaar lang concerten verzorgde - maar Rein stopt niet, verzekerde hij me - ik ga gewoon door met spelen .... In Dordrecht werd op zaterdagavond 3 november 2012 het verjaardagsfeestje lichtjes overgedaan in kleinere bezetting: Rein de Graaff piano, Marius Beets bas en Eric Ineke slagwerk met als speciale gast de Amerikaanse tenorsaxofonist Houston Person.

Houston Person-Rein de Graaff Trio: Jazzfeestje in DJS (Nederlands) - Houston Person- Rein De Graaff Trio: Rein's birthday party (English)

In een goed gevulde Dordtse Jazz Societeit, Jazzpodium DJS, sfeervol gelegen in het oude centrum van Dordrecht, aan het Grotekerksplein, veroverde Houston Person met zijn bekende vette bluesy sound samen met het Rein de Graaff Trio, moeiteloos het enthousiaste publiek.

 Houston Person ( foto: Hans Koert)

Houston Person werd geboren in Florence (SC) en hoopt volgend weekend 78-jaar te worden. Thuis leerde hij pianospelen van zijn moeder, maar raakte pas verslingerd aan de jazz, toen hij als jong volwassene jazzplaten ging verzamelen en tenorsax ging spelen. Tijdens zijn militaire dienst begin jaren vijftig werd hij gestationeerd in Duitsland en speelde er met musici als Eddie Harris, Lanny Morgan, Lex Humphries, Leo Wright en Cedar Walton, met wie hij onlangs nog een plaat maakte. Hij bezocht het conservatorium en ging spelen bij de toen zeer populaire orgeltrio’s. Eén van zijn eerste plaatopnamen was met het trio van John Hammond Smith, begin jaren zestig, die beter bekend zou worden als John Hammond.  De eerste plaat onder eigen naam, Underground Soul, was met o.a. organist Charles Boston.  Hij was te horen met hammondorganisten als Don Patterson, Billy Gardner, Ernie Hayes, Sonny Phillips en Charles Earland, die profiteerden van deze hype.  Later treedt Houston Person ook met grote namen op als Cedar Walton, Paul Chambers, Pepper Adams en Curtis Fuller om er een paar te noemen. 

Eric Ineke en Marius Beets ( foto: Hans Koert)

Tussen 1968 en 1973 speelde hij vaak met Etta Jones, waarmee hij heel wat platen maakte. Ze waren, tot aan haar dood in oktober 2001, jarenlang een muzikaal paar. 

Eric Ineke (foto: Hans Koert)

Houston Person speelde eerder met Rein de Graaff  in een serie concerten, begin jaren negentig, getiteld A Song For A Lady, met Etta Jones. Begin 1998, toen was Houston Person samen met David ”Fathead” Newman het middelpunt van een serie concerten met het Rein de Graaff Trio, toen nog met Koos Serierse op bas, maar met Eric Ineke, al veertig jaar Rein's timekeeper, op slagwerk. Ik herinner me een geweldig mooi optreden in Porgy en Bess (Terneuzen), waarbij ik erg onder de indruk was van de vakmanschap van beide tenoristen.

Houston Person ( foto: Hans Koert)

In twee sets kwamen een keur aan standards langs, waarbij Houston Person, in zijn camelkleurige pak moeiteloos met zijn tenorgeluid de ruimte vulde …. In een hoog tempo, waarbij amper tijd was voor de begeleiders om op adem te komen, werden nummers afgetrapt als The Sunny Side of the Street en The Nearness Of You, dat Houston Person met zijn Octet in 1977 voor het eerst by Rudy Van Gelder voor Muse opnam.

 Rein de Graaff (foto: Hans Koert)

Houston Person is nog steeds volop in de running en maakt nog steeds platen.  Onlangs verschenen twee cd’s voor HighNote, getiteld Naturally en So Nice, twee schitterende schijven met grote namen als Cedar Walton, Warren Vaché en een ritmesectie die respect afdwingt: Ray Drummond en Lewis Nash. Maar Houston Person, een icoon op zijn instrument, voelt zich niet te groot om aan te schuiven bij jonge musici, die hun debuut op de plaat maken. Het afgelopen jaar speelde hij mee op de cd Home van de Amerikaanse zangeres Shirley Crabbe en met de jonge, zeer talentvolle pianist Joe Alterman, twintig jaar jong nog maar, die onlangs verraste met zijn debuutalbum Give Me The Simple Life … met Houston Person en de ritme sectie van Ahmad Jamal. Een pianist om in de gaten te houden - Voor mij de meest verrassende schijf van 2012.

 Het Rein de Graaff Trio met Houston Person ( foto: Hans Koert)

Bij het nummer Moanin’,  het opzwepende groovy nummer, dat eind jaren vijftig door Art Blakey met zijn Jazz Messengers tot een grote hit gemaakt werd, pakt Houston Person het doorgaans wat rumoerige publiek, volledig in. Er is een vibratie is in de club te voelen - gesprekken stokken  - er wordt even niet besteld en het enthousiaste publiek zweept de spelers op tot ongekende hoogte ...... er schijnen mensen geweest te zijn die het dak hebben zien bewegen hoorde ik fluisteren. Het concert wordt afgesloten met een vette groovy blues, Houston's handelsmerk,  waarbij Houston Person, die zichtbaar genoot van het optreden, nog eens alles uit de kast haalde  ….. Je vraagt je af waarvoor eigenlijk een geluidsversterking bij dit soort mannen nodig is – deze generatie van tenorsaxofonisten ..... wat een geluid - wat een sound ….

Houston Person ( foto: Hans Koert)

Houston Person wordt door Rein in zijn biografie Belevenissen in Bebop herinnerd door zijn voorliefde voor stroopwafels: .... Iedere keer als we langs een tankstation kwamen wilde hij dat we stopten, dan haalde hij weer een lading.  Uiteraard was Houston, die volgend weekend zijn 78ste verjaardag viert, blij verrast met het eerste cadeau voor zijn verjaardag ......

 Rein de Graaff (foto: Hans Koert)

Rein de Graaff liet zien, al 50 jaar actief in de muziek, dat hij nog steeds, ook zonder leesbril, die het zaterdag in Dordt liet afweten, nog steeds geweldig kan improviseren en van geen ophouden weet …….. Rein, op naar de 75  - Jazzmuzikanten kennen geen pensioenleeftijd – ze zijn als wijn, die alleen maar ronder en smaakvoller wordt na jaren van rijping – Kijk maar naar Houston Person. Keep (it) Swinging Rein! 

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Volg de Keep (it) Swinging blog via Facebook of vraag haar gratis nieuwsbrief.

Rein de Graaff, vijftig jaar in't vak, die onlangs zeventig jaar mocht worden, viert deze mijlpaal met een serie concerten met zijn Rein de Graaff Trio ( met Marius Beets en Eric Ineke in de ritmesectie) en de Amerikaanse icoon op tenor - Houston Person. Met zijn krachtige groovy sound wist deze legende moeiteloos het dak van de Dordtse Jazz Societeit te laten vibreren .......... Een mooi cadeau voor de jarige of moet ik zeggen .. van de jarige!..... Keep (it) Swinging, Rein!

  

Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions