Newport '58: De rietblazers van The International Youth Band

De vijf rietblazers voor de Toren van Babelband in de schijnwerper. 
Willis Conover: The Voice of America bepaalde de muzikale smaak voor veel mensen in Europa
Hans Koert.

Toen Marshall Brown met zijn Farmingdale High Schoolband in juli 1957 aantrad op het Newport festival, had hij niet kunnen dromen dat dit optreden zou leiden tot een uitnodiging van niemand minder dan George Wein, producer van het festival, om voor het volgende festival in 1958 een band samen te stellen met louter jong Europees talent.

Alle bijdragen m.b.t. Ruud Jacobs' debuut op Newport 1958 met The International Youth Band vind je op mijn linken site.

In het voorjaar van 1958 waren Marshall Brown en George Wein naar Europa getrokken om de musici voor hun International Youth band te selecteren, een band die in de volksmond al snel de naam The Tower of Babel Band zou krijgen – de Toren van Babelband.

Ruud Jacobs ( juli 1958) ( foto: Ruud Jacobs archief)

Eenmaal terug in de VS begon Marshall Brown zijn band te formeren aan de hand van zijn aantekeningen en werden de musici op de hoogte gebracht. Voor Nederland werd bassist Ruud Jacobs geselecteerd, als enige Nederlander te midden van een gemeleerd gezelschap van jonge talentvolle Europese jazzmusici.

Ruud Jacobs ( bron: Rhythme)

• De trompetsectie omvatte: Palle Bolvig uit Denemarken, Roger Guerin uit Frankrijk, Dusko Gojkovic uit voormalig Joegoslavië en José Manuel Magelhaes uit Portugal.
• De trombonesectie bestond uit: Christian Kellens (België), Kurt Jarnberg (Zweden), Erich Kleinschuster (Oostenrijk) en Albert Mangelsdorff (Duitsland). 
• De rietsectie werd gevormd door: Bernt Aake Rosengren (Zweden), Ptaszyn (Jan) Wroblewski (Polen), Hans Salomon (Oostenrijk), Wladimiro Bas Zabache (Spanje) en Ronald (Ronnie) Ross (Engeland).
• De ritmesectie: George Gruntz (Zwitserland), Rudolph (= Ruud) Jacobs (Nederland) en Gilberto (Gil) Cuppini (Italië.). Gitarist Gabor Szabo zou later in de VS aan de selectie toegevoegd worden.

De rietblazers ( volgens de hoes van de LP Newport 1958 - The International Youth Band (Columbia CS 8073)

 In de bijdrage Newport ‘58: De kopersectie van de Toren van Babelband kwamen de koperblazers al uitgebreid aan bod. Vandaaag belicht ik de rietblazers en een volgende keer sta ik stil bij de ritmesectie

Bernt Aake Rosengren (geboren in Stockholm (Zweden), december 1937) Bernt begon op de accordeon toen hij tien jaar oud was en stapte op zijn vijftiende over op de tenorsax.  Op het moment dat hij verkozen werd om deel te nemen aan the International Youth Band  speelde hij met de Jazz Club 57 band, een hardbop combo dat in oktober 1957 opnamen maakte voor Sonet.
Na Newport speelde hij met Dusko Gojkovich, Ruud Jacobs, Ruud Pronk, Pim Jacobs en Cees See tijdens het Loosdrechts Jazzkonkoers (sic) ( buiten mededinging) en in de Storyville jazzclub in Frankfurt, waar Albert Mangelsdorff het septet, het Newport International Septet, vol maakte / volmaakte. Erik Kjelleberg omschrijft Bernt Rosengren als one of the finest Swedish saxophonists with a true command of the vocabulary of bop and associated styles. His compositions and arrangements are straightforward, yet lucid and inventive. (bron: New Groove Dictionary of Jazz )

Jan Wroblewski (tweede van links) met Dave Brubeck tijdens het Newport Festival (1958)

Ptaszyn (Jan) Wroblewski (geboren in Kalisz (Polen) maart 1936).  Bijgenaamd Ptak (= Bird). Hij speelde als kind piano en pakte later de klarinet, de baritonsax en tenslotte naar de tenorsax.  Begin jaren vijftig had hij zijn eigen dansband en speelde hij in orkesten als de Sekstet Komedy (het Komeda Sextet) (genoemd naar pianist Krzysztof Komeda Trzcinski) en de Jazz Believers – beide werden vastgelegd op Poolse jazzlabels. Jan zou zich ontwikkelen tot een veel gevraagd (jazz)muzikant en o.a. president van de Poolse Jazz Societeit worden.


Hans Salomon 

Hans Salomon (geboren in Wenen (Oostenrijk)(september 1933). Hij begon zijn muzikale loopbaan na de Tweede Wereldoorlog  met Fatty George en begin jaren vijftig speelde hij in het orkest van Johannes Fehring, waarin o.a. ook de toen nog onbekende Joe Zawinul zat. Hans debuut was in 1954 toen zijn saxofoonspel vastgelegd werd bij Ernst Kugler und sein Orchester;  het Hans Kohler Quartet / Sextet en de Austrian All Stars.

 

Wladimiro Bas Zabache (bron: euskomedia.org)

• Wladimiro Bas Zabache (geboren in Bilbao (Spanje) februari 1929). Hij studeerde piano, viool en harmonieleer aan het Conservatorium van Bilbao. Hij leerde altsax spelen van zijn vader, die ook muzikant was. Hij begon te spelen in lokale clubs in en rond Baskenland en vanaf begin jaren vijftig ook in Madrid.    Hij zou zich ontwikkelen tot een free-jazz altsaxofonist en leraar aan het Conservatorium van Madrid. Hij speelde met grote namen als o.a. Monty Alexander, Lee Konitz, Slide Hampton en Johnny Griffin. 

Ronnie Ross met de John West group ( Jazz at the Crown - jaren zestig) ( foto: music-makers world)

 

• Ronnie Ross (geboren in Calcutta (nu Kolkata) (India)(oktober 1933)(overleden: Londen – december 1991). Hij woonde en groeide vanaf zijn twaalfde jaar op in  Engeland. Hij speelde begin jaren vijftig klarinet in de Grenadiers Guards band en rond 1954 bij het Don Rendell Sextet in London. Ten tijde van de audities door George Wein en Marshall Brown nam hij deel aan The European Windows project van John Lewis en het Stuttgart Symphony Orchestra.  Op het moment dat hij op het vliegtuig stapte richting Newport, had hij al een indrukwekkende discografie opgebouw, maar zijn eerste plaat onder eigen naam (Ronnie Ross Quintet)  was toen nog maar net opgenomen. Ronnie overleed in december 1991 in Londen.  

 Willis Conover: The Voice of America ( bron: En-Wikipedia)

Terug van zijn zoektocht in Europa, vertelde George Wein, dat hij ontdekt had tijdens de gesprekken met Europese musici, vooral zij die achter het IJzeren Gordijn woonden,  wat voor een impact de nachtelijke uitzendingen van de Voice of America jazzprogramma’s van Willis Conover (1920-1996) hadden.

  Hij meldde: He is the single most important person in American jazz around the world.   … Behind  the Iron Curtain, vertelde hij, Willis Conover sets the musical tastes of many people. Willis Conover had een radioprogramma, dat ‘s nachts door de Voice of America via de korte golf uitgezonden werd vanuit de VS, getiteld  Music U.S.A. en gepresenteerd door Willis Conover in een eenvoudig gemakkelijk toegankelijk soort Engels ….  ( Conover deliberately speaks slowly and very distinctly both because many of his listeners do not understand English readily and to offset the vagaries to which short-wave broadcasting is subject). Het programma werd gelanceerd in 1955 en veroverde, na Scandinavië, al snel de rest van Europa en met name de landen, waar het luisteren naar Jazz not-done of zelfs onmogelijk gemaakt werd. John S. Wilson schrijft in zijn boek Jazz: The Transition Years, 1940-1960: In many parts  of the world, listening to Conover has become a social event.

Clubs meet regularly to hear his program. A visitor in Yugoslavia, remarking on the scarcity of young people in the streets between 8 p.m. and 10. p.m. was told, “They’re listening to Willis”. En een Down Beatverslaggever in Brussel, die daar in 1958 was om de Wereldtentoonstelling te verslaan, verbaasde zich er over dat het leek alsof alle jonge Russen die hij sprak naar de Willis Conover uitzendingen luisterden.  

In ons eigen land hadden we de uitzendingen Swing & Sweet, from Hollywood & 52nd Street, LP-Parade en USA Cabaret  samengesteld en gepresenteerd door Pete Felleman.

De ritmesectie van The International Youth Band, met de Hongaarse gitarist Gabor Szabo; de Zwitserse pianist George Gruntz ; onze eigen Ruud Jacobs op bas en de Italiaan Gilberto Cuppini op slagwerk. Over hen later meer. (wordt vervolgd)

Alle bijdragen m.b.t. Ruud Jacobs' debuut op Newport 1958 met The International Youth Band vind je op mijn linken site.
 

Hans Koert

keepswinging@live.nl  

Volg de Keep (it) Swinging blog via e-mail, Facebook of vraag haar gratis nieuwsbrief.

Terug in de Verenigde Staten selecteerde Marshall Brown aan de hand van zijn aantekeningen, die hij, begin 1958, tijdens de tientallen audities in Europa gemaakt had, de leden voor zijn jeugdorkest. Ruud Jacobs werd als enige Nederlander uitgenodigd om deel te nemen aan de International Youth Band dat mocht optreden op Newport. In totaal werden zeventien jonge Europese jazzmusici geselecteerd. Vandaag de schijnwerper gericht op de rietblazers.

  

Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Knoxville Jazz Orchestra - Christmas Time is Here

 This is first class big band music ( Dit is big bandmuziek van de bovenste plank) ( Ernst Bruins in Doctor Jazz Magazine) Dedicated to the memory of Bill Scarlett.
Hans Koert

 Christmas Time is Here …. The front cover of the latest Knoxville Jazz Orchestra album reads ……..  Holidays .... Time to put your regular record stuff aside. to open the shoe box with Christmas albums ….

Well, to be honest .... I'm not a fan of cd's with Holidays related jazz music - most of those albums are stored in a box, because they only seem acceptable during the Holidays period ....... but there are exceptions .... like this one .... Christmas Time is Here : Knoxville Jazz Orchestra.  It is like Ernst Bruins wrote in the leading Dutch Doctor Jazz Magazine - Tijdschrift voor Classic Jazz & More:  Dit IS (sic) natuurlijk een Kerst-cd, maar een Jazz-liefhebber hoeft voor deze cd niet zijn neus op te halen. Dit is big bandmuziek van de bovenste plank ( = This IS (sic) an album with Christmas music, of course, but a real jazz-fan hasn't to turn up his nose at it ... This is first class big band music.) (Doctor Jazz Magazine - Winter 2012/2013)

Knoxville Jazz Orchestra (photo courtersy: KJO)

Vance Thompson, who is the leader of the Knoxville Jazz Orchestra, founder and responsible for its arrangements, scheduled a series of Christmas concerts each year, introducing new arrangements, and, as he says ….  When I realized that I was closing in on twenty original Christmas arrangements, I knew it was time to choose my favorites and record. This album, entitled Knockville Jazz Orchestra - Christmas Time is Here, has been released now.

 Christmas Time is Here - Knoxville Jazz Orchestra ( Graphic design: Thomas Heflin)

The album contains a dozen tracks, most from the traditional Christmas song book, like Jingle Bells, Let it Snow, the title tune Vince Guaraldi’s Christmas Time Is Here, Silent Night ( as A Not-So Silent Night) and Go Tell It On The Mountain ……..  This won't be a bold for the blue, but the arrangements are ….  Not a bunch of traditional easy accessible Christmas tunes, a dime a dozen, but modern big band arrangements at a high level.

In April 2012 Bill Scarlett, tenor saxophonist, mentor and educator, a figurehead in Knoxville's jazz scene passed away ....  This album was dedicated to the memory of him ...... Bill Scarlett - Always young at heart!

The brass section of the Knoxville Jazz Orchestra ( photo courtesy: KJO)

 Listen to tracks like I’ll Be Home For Christmas, which has references to John Coltane’s A Love Surpreme and McCoy Tyner’s Old Devil’s Moon. 
I like Deck the Halls which has a great bass intro by Rusty Holloway or the groovy Go Tell It on the Mountain, which opens first half with Dan Trudell on a Hammond B-3 organ at its best or the classic Pyotr Tchaikovsky composition Russian Dance which transforms into a swinging big band arrangement featuring Mark Rucker on alto saxophone, Vance Thompson on trumpet and Rusty Holloway on bass. Jill Andrews is the star in O Little Town of Bethlehem - she has a great voice.



This album offers something to suit all tastes … like Children Go Where I Send You, which features a choir up to a samba version of Jingle Bells featuring Tim Green and Greg Tardy on saxophones - an album, not suitable for muzak in my opinion, but an album that wants to be discovered ………. 

This album can be ordered at the Knoxville Jazz Orchestra website.

Hans Koert
keepswinging@live.nl

Follow the Keep (it) Swinging blog at Facebook or ask for its free newsletter.

Do you also have a shoe box with a dozen Christmas albums, hidden for fifty weeks somewhere in your collection, to open only a few weeks a year?  I have ....... The new album Christmas Time is Here by the Knoxville Jazz Orchestra seems to become an exception -  This isn't an album a dime a dozen, like all those others - it's first class big band music, suitable all year.  

  

Retrospect

Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Amina Figarova - Twelve

Nederlands - Azerbeidsjaanse pianist en componist geinspireerd door hun New York adventure. 
Amina Figarova's twaalfde album: Twelve
Hans Koert.

Anderhalf jaar geleden stond de container al klaar – a big-sized suitcase - waarmee het echtpaar Amina Figarova – Bart Platteau hun hele hebben en houwen klaar maakten voor de grote oversteek. Het avontuur, dat een jaar zou gaan duren, is uiteindelijk ruim anderhalf jaar geworden.  Dit najaar waren ze voor een korte tournee terug in Nederland ……… 

Amina Figarova's latest album: Twelve ( English) | Amina Figarova's nieuwe plaat: Twelve (Nederlands)

De indrukken en ervaringen die het Amina Figarova Sextet het afgelopen jaar opdeed zijn verklankt in weer een schitterend album, het twaalfde al weer, en daarom, met gevoel voor understatement, Twelve genoemd. Achttien jaar geleden, in 1994, maakten Amina Figarova en Bart Platteau in Leiden hun eerste album, getiteld Attraction voor Media Music.

Amina Figarova - Twelve ( In + Out Records IOR CD 77114-2) (Hoes: Eddie (Fonts+Files)(foto (oorspronkelijk in kleur): Zak Shelby-Szyszko)

Amina Figarova werd geboren in Baku, Azerbeidzjan, december 1966, en studeerde klassieke muziek aan het Conservatorium van Baku voordat ze de jazzmuziek ontdekte. Die bracht haar naar Nederland, waar ze op het Rotterdams Conservatorium Bart Platteau ontmoette en naar de VS, waar ze aan de prestigieuze Berklee College of Music in Boston, Massachusetts,

 studeerde.

 Bart Platteau ( photo courtesy: Hans Koert)

Anderhalfjaar geleden gaf het Amina Figarova Sextet een concert in de Porgy en Bess in Terneuzen om haar album Sketches te promoten, met Amina Figarova aan de piano, Bart Platteau op fluit, Ernie Hammer op trompet en bugel, Marc Mommaas op tenorsax, Jeroen Vierdag op bas en Chris “Buckshot” Strik op slagwerk.  Met deze groep maakte ze ook het nieuwe album: Twelve. It is always been difficult to keep the members of a jazz band together, schrijft Amina: It takes strength, stubbornness and sacrifice, some of which is financial. I'm very lucky to have the ensemble ready for whatever I put before them, because they understand my music, they are loyal and they each give what they do 100 percent. 
 

 Ernie Hammes ( foto: Hans Koert)

Het album bevat twaalf nummers, alle geschreven door Amina Figarova, alle opgenomen begin 2012 in de System Two Studios in New York City.
De titels van de nummers referen alle aan hun verblijf in New York City, zoals het nummer Another Side of the Ocean, NYCST, Make it Happen of Shut Eyes, Sea Waves en Sneaky Seagulls …… darting around the bench she and Bart share at the beach, awaiting a chance to steal their picnic lunches …


 
Andere titels belichamen hun persoonlijke relaties, vriendschappen, zoals Isabelle, over Jeroen’s vriendin of Leila (Amina’s moeder).  Amina schreef op verzoek van haar beste vriendin een nummer getiteld: Maria’s Request, een piano-fluit duet.

Jeroen Vierdag ( photo courtesy: Hans Koert)

Zelf vind ik het nummer Shut Eyes, Sea Wave het mooist vanwege het arrangement en in Sneaky Seaguls,  hoor je de schreeuwende vogels boven je hoofd ….. Zowel On The Go, dat met een mooie bassolo begint van Jeroen Vierdag als Maria’s Request behoren tot mijn favorieten, evenals het nummer Twelve, een stuk in een ongebruikelijke 12/8ste maat. Het opent als een klassieke piano etude, maar ontwikkelt zich gaandeweg  in een mooi gearrangeerde compositie.


Amina Figarova Sextet – Twelve: een mooi album gemaakt door one of the most important composers tro cime into jazz in the new millennium, schreef  Thomas Conrad in Jazz Times.

 Marc Mommaas ( foto: Hans Koert)

Afgelopen najaar nog traden ze op in het Schuttershof theater in Middelburg.  De concertfoto’s bij deze recensie zijn alle gemaakt tijdens het concert in 2011 van het Amina Figarova Sextet en tijdens het concert door het Marc Mommaas Quartet, begin 2012, die beide in Porgy en Bess plaats vonden. Een selectie van concerten die dit jaar in Porgy en Bess plaatsvonden en waarvan een verslag beschikbaar is, vind je hier ( even naar beneden scrollen). 

Chris Buckshot Strik (foto: Hans Koert)

Amina Figarova - Twelve. Amina Figarova piano - Bart Platteau fluit - Ernie Hammes trompet en bugel - Marc Mommaas tenor- en sopraansax - Jeroen Vierdag  bas en Chris Buckshot Strik slagwerk.
Opgenomen in New York City,  25 en 26 februari 2012 ( In and Out Records IOR CD 77114-2 )

Deze plaat kan besteld worden bij In and Out Records  en op de Amina Figarova website.

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Volg de Keep (it) Swinging blog op Facebook of vraag de gratis nieuwsbrief.

Amina Figarova en haar echtgenoot Bart Platteau verhuisden anderhalfjaar geleden naar de andere kant van de oceaan - naar New York om precies te, waar ze begonnen aan een onzeker avontuur, waarbij ze, met succes, het verwende Amerikaanse jazzpubliek verrasten met hun optredens .... Eerder dit jaar verscheen hun twaalfde album dat, hoe toepasselijk, Twelve gedoopt werd.

  

Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Big Easy Big Bands - Eddy Determeyer

Dawn and Rise of the Jazz Orchestra in New Orleans.
This is virgin territory ( Quote: Dr. Bruce B. Raeburn )
Hans Koert


Roaming the Tremé District, the book of Eddy Determeyer opens its preface, there's a fair chance you run into a blaring brass band, surrounded by joyously strutting Second Liners ....

Eddy Determeyer - Big Easy Big Bands ( Nederlands) - Big Easy Big Bands - Eddy Determeyer (English)

•  A few months ago I saw the moving documentary film The sound after the storm, featuring vocalist Lillian Boutté, clarinet player and jazz historian Dr. Michael White and photographer Armand Sheik Richardson; a film which describes the situation of New Orleans after hurricane Katrina had caused damage to the city .....

The city of New Orleans, once the cradle of jazz and ragtime and its related music styles, like rhythm and blues was hit hard .... When the levees broke and her dwellings were inundated, hundreds of thousands were driven from their homes. Like everybody else, musicians had to leave behind all of their belongings, including instruments, recordings, music, pictures, and other memorabilia. Though nightlife in the French Quartet, which had suffered only minor damage, was restored in a matter of days, the music community had taken a severe beating. The glorious days of the big bands now seemed dimmer than ever. In some cases literally so: the horrors of Katrina reverberated in a lot of the elder citizen's minds. ( source: Big Easy Big Bands - Eddy Determeyer)

The music of New Orleans has been investigated extensively since its birth around 1900, but what about the development of the early orchestras - the Big Easy Big Bands?

 Eddy Determeyer defines the word orchestra or big band as every combination of any group of jazz musicians larger than combo size, i.e. over five or six piece, and therefore relies on written (and occasionally "head") arrangements. During the 1920s the bands were growing and one of the reasons was, that the dance halls had become larger - Dances like the Charleston, the Suzie-Q and the Linda Hop were hypes in those days. Because of the fact that most bands played acoustically because sound amplification was still in its infancy, the bands had to enlarge.  One of the largest bands was the orchestra of Paul Whiteman, which contained more ten 27 men.

 Fate Marable Society Syncopators at one of the Mississippi steamers.

A lot is known about the history of music, played by big bands in New Orleans, but the music is silent e.g. can't be heard, as the pre-war bands were not recorded at all. Dr. Bruce B. Raeburn, curator of the New Orleans Tulane University says at the book's cover. This is a fascinating text on a topic that has been a blind spot within the literature of jazz studies... This is virgin territory ....

  Fate Marable Society Syncopators

Eddy Determeyer, who previous published a research about the Jimmy Lunceford band, didn't want to make an encyclopedia which contained lists of all known New Orleans big bands and musicians from the 1900 - 1960, but, in spite of this the index is impressive. Eddy Determeyer did select its items consciously  - so you won't find much info about, let's say, the New Orleans born piano player, entertainer and personality Jelly Roll Morton.

•  A few months ago I got access to he so-called 1938 Jelly Roll Morton Library of Congress Recordings-  a unique document about the early history of jazz music. Of course, Eddy knows this source, recorded by Jelly Roll Morton, who had pitch forked himself as the Originator of Jazz, but omitted his name from the book, because when Morton recorded his audio testament he wasn't active active in New Orleans anymore and left the city more then twenty years earlier.

 The TV-series Treme sketches a fascinating picture of the people living in post-Katrina New Orleans. 

In 16 chapters Eddy discusses the history of the New Orleans big bands starting with the melting pot, New Orleans was at the turn of the century (1900) in a chapter entitled as The Brass Age - A never ending ball and
 the story of bands, active at the Mississippi steamers, like Fate Marable's Society Serenaders, ( in Rocking the boat). Eddy clears up the myth that the closing of Storyville caused the exodus of musicians who left New Orleans in the 1920s, hoping for the best (like King Oliver, Luis Russell and Louis Armstrong). He tells about Oscar Papa Celestin's Original Tuxedo Orchestra, which was the last of the traditional New Orleans jazzbands ( 1910-1954); About Cap'n John Handy (in Nobody Messes with Handy), but also about, for me lesser known names like Sidney Desvigne, Valmore Victor, Clyde Kerr up to Wardell Quezergue and his drummer Joe Johnson, who introduced the modern jazz styles to New Orleans influenced by bebop and funk.

• The book Big Easy Big Bands - Dawn and Rise of the Jazz Orchestra will be labeled as a standard in New Orleans music history and it feels great ( and a bit chauvinistic - I know),  that a Dutchman did the research. Eddy says about it: The role of New Orleans bigband as originator and mirror of new developments in dance Music, so evident during last century’s first seventy years, was ( after Katrina) over anyway. May this book serve as a testament to these wonderful days ………….

The book Big Easy Big Bands – Dawn and Rise of the Jazz Orchestra, can be ordered at Eddy Determeyer website.

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Follow the Keep (it) Swinging blog at Facebook or ask for its free monthly newsletter.

The dawn and rise of the jazz orchestra is the subtitle of Eddy Determeyer's latest book Big Easy Big Bands. The history of the numerous bands that were active in New Orleans between 1900 and 1960 has been researched by Dutch jazz historian Eddy Determeyer.  A fascinating text on a topic that has been a blind-spot within the literature of jazz studies ..... This is virgin territory. These New Orleans bands, which haven't been recorded at all, finally have been put into the spotlights ... A must-have for all serious lover of tis untold part in jazz history ... Big Easy Big Bands - Eddy Determeyer.

  

Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Ramón Valle Trio in Porgy en Bess

 Energieke Cubaanse pianist maakt Porgy en Bess even hottest place of the world ..... 
Zieke Jesse van Ruller moet verstek laten gaan 
Hans Koert

Het was één van de meest gehoorde opmerkingen tijdens de pauze van het concert ….. Waar had Jesse van Ruller eigenlijk nog iets moeten invullen?  Het concert op 16 december 2012 in Porgy en Bess (Terneuzen) van het Ramón Valle – Jesse van Ruller Kwartet moest het zonder de gitarist doen – hij lag ziek op bed. 
  

Ramón Valle ( foto: Hans Koert)

Net terug van een serie concerten in Duitsland en Hongarije met het trio was dit voor Ramón en Omar geen enkel probleem. Het publiek kon na afloop terugzien op een zinderend concert, waarbij Jesse niet gemist werd. De reguliere slagwerker van het trio Owen Hart jr. was voor dit concert vervangen door Jamie Peet – een jong talent achter het slagwerk.

Omar Rodriguez Calvo ( foto: Hans Koert)

Ramón Valle begon de eerste set met het nummer Black Winds, dat op zijn laatst verschenen album, Flashes from Holland, staat, dat hij samen met Jesse van Ruller maakte, gevolgd door Playground, het titelstuk van zijn vorige cd.

I was inspired by the little kids of my sisters, playing, running, crying and laughing ….. Het nummer Free at Last schreef Ramón oorsponkelijk voor zijn solo album Memorias, maar kreeg tijdens de opnamen van de cd Playground, tijdens een vrije improvisatie op het eind van de opnamen, ook een trio-invulling. Met de compositie Siboney eerde Ramón de Cubaanse componist Ernesto Lecuano, die verantwoordelijk is voor zo’n 600 composities (waaronder Siboney) en in de jaren dertig zijn naam gaf aan de beroemde Lecuona Cuban Boys, die tot ver in de jaren zeventig zou blijven bestaan, maar waarvan hij feitelijk geen deel uitmaakte. Vanaf 1960, toen Fidel Castro de macht in Cuba overnam,  leefde Ernesto in ballingschap en overleed op Tenerife in 1963, zevenenzestig jaar oud.

 Ramón Valle ( foto: Hans Koert)

Ramón Valle, de kleine energieke pianist, die soms staande achter de piano, zijn wervelende notenslingers uit de Steinway hamerde …. She loves me, vertrouwde hij Hans Zuiderbaan in de pauze toe ….. What a great instrument,  woont sinds eind jaren negentig in Europa en werd alom bejubeld vanwege zijn ongelooflijke techniek ....

Zijn aanslag is buitengewoon ritmisch, maar vertoont tevens een grote rijkdom aan nuances - Verrassend, veelzijdig en verleidelijk - een pianist met een grote toekomst, kopte El Pais in 1998. Rond de eeuwwisseling vindt hij zijn domicilie in de Jordaan in Amsterdam en debuteert tijdens het North Sea Jazz Festival (2000) en wordt meteen als De verrassing van het festival bestempeld.

In 2003 hoor ik hem met zijn groep ( met Perico Sambeat op saxen, Omar Rodriguez Calvo bas en Dafnis Prieto op slagwerk) in de Jan Steenzaal van het Congrescentrum in Den Haag met trompettist Roy Hargrove, die hem in Cuba, tijdens de opmaat voor zijn Crisol project, had horen spelen ......   Sinds die entree, ruim tien jaar geleden, is het met zijn carrière alleen maar bergopwaarts gegaan en heeft hij, in Europa, al een zestal cd's gemaakt, waarvan Flashes from Holland begin dit jaar uitkwam. Ramón's echte debuut op de plaat dateert van 1993, toen hij in Cuba het album Levitando opnam. De fascinatie voor Jazz kreeg hij van zijn vader, voor't gemak ook Ramón Valle genaamd, trompettist, die hem naar Gerry Mulligan liet luisteren, als hij laat in de avond na een hele avond in een club in Havana voor de toeristen Buena Vista-nummers te moeten hebben spelen, moe thuis kwam ..... Luister hier naar, mijn kleine, zei hij dan tegen Ramón, dit is geen chocolademuziek, dit is de ware religie. (Bron: Jazz ( 2003 #4))  

 Jamie Peet ( foto: Hans Koert)

De verrassing voor mij waren beide begeleiders. Bassist Omar Rodriguez Calvo, met wie Ramón al heel wat jaren speelt, is eveneens geboren in Cuba, om preciezer te zijn in het Cubaanse stadje Matanzas, the place where our Piet Hein got his Silverfleet, peperde spreekstalmeester Hans Zuiderbaan nog even in, maar gelukkig ontging Omar de essentie …..   Hij studeerde, net als Ramón, muziek in Havana.

Hij vestigde zich in Europa midden jaren negentig en speelde mee op Ramón's eerste Europese cd's Danza Negra ( 2001) en No Escape (2003), een plaat die ik al jaren koester. Hij speelt tegenwoordig o.a. in het trio rond de Zweedse pianist Martin Tingvall. Zijn energieke krachtige toon en vol geluid, maakte erg veel indruk op me …..   Ook de jonge 21-jarige Noord-Hollandse slagwerker Jamie Peet, verstopt onder een opvallende reggae rasta muts, drie jaar conservatorium, verraste en voelde feilloos de ritmische accenten aan die Ramón zo graag hoorde …  Hij speelt momenteel o.a. in het Yannick Hiwat Quartet. .... Een slagwerker om in de gaten te houden.

 Ramón Valle ( foto: Hans Koert)

De tweede set werd geopend met een nummer, gewijd aan de gezellige momenten met zijn zusters: music, joking and laughing, omschrijf Ramón het, maar omdat hij geen keus kon maken welke zus hem het liefst was, noemde hij het nummer gewoon Cinco hermanas (= vijf zusters). Bij dit nummer, zette Ramón het publiek in als achtergrondkoor en wist een enkeling in de goed gevulde zaal tot uitzinnige prestaties te verleiden. ….  Het nummer Fourty (sic) Degrees, dat tien jaar geleden op de cd No Escape terecht kwam, werd gevolgd door het meer ingetogen Reverso, opgedragen aan zijn driejarige dochtertje en het nummer Fabio, dat hij schreef voor zijn zoon.

Ramón Valle (foto: Hans Koert)

 Jesse van Ruller, hoe jammer ook dat hij er niet bij kon zijn, één fan was zelfs bij de deur teruggedraaid,  werd tijdens dit concert niet gemist – Ramón Valle putte met zijn trio vooral uit zijn repertoire dat hij samenstelde voor de cd Playground en bezorgde een goed gevulde zaal een onvergetelijke avond.  Dank Ramón, Omar en Jamie voor dit concert.

 Dit concert met het Ramón Valle trio sloot de serie jazzconcerten in Porgy en Bess voor 2012 af - een jaar waarin het zichzelf bewees bestaansrecht te hebben. Behalve tientallen klassieke concerten, blues, Zeeuwse folk, optredens van amateurbands en lezingen, wil ik vooral een lans breken voor de voortreffelijke en verrassende programering van de jazzconcerten - voor elk wat wils - voor jong en oud. Keep (it) Swinging besteedde het afgelopen jaar graag hier aandacht aan middels concertverslagen en is, zo aan het eind van het jaar,  nieuwsgierig naar jouw favoriete jazzoptreden van het afgelopen jaar in jouw Porgy en Bess:  .......... Laat het me weten.

OVERZICHT: Alle concerten Keep (it) Swinging 2012:

• The Porgy en Bess All Star Septet 
• Susanne Alt + Band   
• Marc Mommaas Guitar Project - Yuri Honing Acoustic Quartet 
• Dick de Graaf - Arno Krijger - Pascal Vermeer: The Music of Oliver Nelson  - Out of the Blues
• Jimmy Heath + Jazz Orchestra of the Concertgebouw - The Voice of the Saxophone 
• Eric Ineke's JazzXpress met Deborah Brown 
• Roberta Gambarini Quartet - Roy Hargrove Quintet ( Scheldejazz12)
• Lillian Boutté and her Music Friends ( Film by the Sea)
• Jazzfilms kijken met Steve Wante ( Film by the Sea) 
• Floriaan Wempe Kwartet  
• Soo Cho Kwartet  
• Ramón Valle Trio

Wat was jouw favoriete concert?

Welk nationaal of internationaal podium, buiten de grote steden, kan zo'n fraaie programma laten zien?

Hans Koert
 keepswinging@live.nl
De Keep (it) Swinging blog is te volgen via Facebook of via haar gratis nieuwsbrief.

Dat Jesse van Ruller verstek moest laten gaan wegens ziekte, was voor de gitaarliefhebbers een teleurstelling, maar het energieke Ramón Valle Trio wist in Porgy en Bess (Terneuzen) haar succesvolle jazz-jaar 2012 zinderend af te sluiten - een jaar waarin Porgy en Bess door zijn programering bewees bij de beste jazzclubs van ons land te horen ............. Wie kan haar dat nazeggen? Keep (it) Swinging!

  

Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions