Snarky Puppy: Tell Your Friends - GroundUP

 Snarky Puppy: Cramming 20 pounds of material ... in a ten pound bag.
A singular unified experience. 
Hans Koert

Recently MIG Records released two great cd-dvd albums by Snarky Puppy: Tell Your Friends and GroundUP recorded by a group Snarky Puppy, that should be spotlighted.

  

• Tell Your Friends is the fourth album by the US band Snarky Puppy, a collective ensemble around bass player and leader Michael League. It's its first live album, although Michael says, that he dislikes live-recordings .... I don't like how they sound. But a lot of fans asked for a live recording, but Michael didn't want to in fact - He said that the only place he would make a live recording was in a recording studio ..... and that's what happened.  Snarky Puppy was recorded at the Dockside studio in Maurice (Louisiana), November 2009, befor a live audience .... a group of eighty dedicated fans which were invited by Michael to be part of this unique live recording.

 (photo courtesy: MIG / Snarky Puppy)

The album Tell Your Friends was recorded without dubs or rehearsals in one take. It was not easy to get all members of the band at the studio in time, but it worked. It is great to learn that the studio "live" recording by Snarky Puppy was also recorded on video and this live registration has been added  on a DVD, which gives the project an extra demension.
Well, if you have doubts about this band, you should listen to the first track entitled  Whitecap - a rhythmical opener which invites to dance ...... It has a groovy rhythm and sounds great. Michael says at the recording documentary  that he wanted to make it sound as amazing as possible .... and, to be honest, it worked. The magic is in the live-take - no multi-tracking of over-dubbing but .... live: a singular unified experience.

 (photo courtesy: MIG / Snarky Puppy)

The band is, in fact, a collective of ca. 25 members in regular rotation, a group of musicians from two different cultures and traditions: jazz and rock kids from white America and gospel/R&B kids from black America. It is labeled as jafunkadansion music, what-ever-that-maybe.  The musicians played with great names like Marcus Miller, Erykah Badu, Snoop Dog, Roy Hargrove's RH Factor and Ari Hoenig, Kenny Garrett and even Yo-Yo Ma.

  (photo courtesy: MIG / Snarky Puppy)

The audio album has half a dozen tracks; the DVD has two extra bonus tracks: Anonymous, a tune written by guitarist Bob Lanzetti and The Little People.

Love to share with you a fragment form the DVD featuring the opening track: Whitecap



Snarky Puppy - more than just a collective playing funky jazz-rock. Michael League won his spurs as the leader of a band that brings the music to colleges, high schools and middle schools worldwide. I'm sure his band would be great at any (open air) jazz festival in Europe - a place where young people love to listen and dance at this great music - Thanks, Michael, for sharing it!

 Snarky Puppy - groundUp ( MIG 80162) ( CD+DVD)

Last year Snarky Puppy launched its fifth album, entitled groundUP and, again, a smash hit in my opinion. I'm very happy with both the audio as the video parts, as it creates an extra dimension to the project. This time Michael League and his band, built a studio in an empty warehouse at Shapeshifter Lab in Brooklyn, New York, December 2011.

Michael League
(photo courtesy:
Jens-Christian Schulze)

• Its latest album is a live recording again, which learns that they must have been enthusiastic about its first live-studio experiences .... The album GroundUP has eight tracks all but two written by leader and aspirator Michael League. Two tunes were composed by members of the band. Again a great surprising sound and film project by an active group of musicians, who have a reputation, to quote its leader Michael League, for cramming 20 pounds of material .. in a ten pound bag.

Love to share with you one of the tracks from GroundUP entitled Quarter Master.



The two albums Tell Your Friends and GroundUP can be ordered at the bands website or the MIG-Music sites....................

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Follow the Keep (it) Swinging blog at Facebook or ask for its free newsletter

The latest two albums by the US band, Snarky Puppy, formed around bass player Michael League, surpised me, to say the least: Tell Your Friends, recorded in 2009 in a studio for a live audience and the 2011 GroundUP, which was born in a warehouse, refurbished into a real studio. Both were released by MIG-Music at two CD-DVD packages. Its funky, well arranged groovy rhythms and the combination of audio and visual entertainment, made me anxious to share the music of this great collective band  ..... which has a reputation, to quote leader Michael League, cramming 20 pounds of material ..... in a ten pound bag.

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Oscar Alemán in Brazilië: Les Loups (1926)

Onderzoek van Jorge Carvalho de Mello documenteert Les Loups' Braziliaanse beginjaren (1926)
Onbekende schakel in Oscar Alemán carrière belicht
  Jørgen Larsen ( vertaling: Hans Koert)

 Oscar Alemán ontmoette Gaston Bueno Lobo in 1924; hij was toen vijftien jaar. 

In het boek Tributo a Oscar Alemán citeert Guillermo Iacona een interview met Oscar, waarin hij die ontmoeting beschrijft: Un día vino un señor que se llamaba Gastón Bueno Lobo y me preguntó si queriá hacer un número con él. ( = Op een dag ontmoette in Gaston Bueno Lobo, die me vroeg bij hem te komen spelen). En ese momento comenzó mi vida, una más seria. Me dio una guitarra para que estudiara, pero él no venía a enseñarme porque trabajaba. ( = Dat moment was een keerpunt in mijn leven. Hij gaf me een gitaar, maar geen les, zodat ik zelf alles moest uitzoeken.). No tenia quién me enseñara.( = Ik kon niemand vragen hoe het moest). Entonces, de acuerdo con lo que yo sabía del cavaquinho, me las arreglé. (= Maar het lukte met wat ik al wist van het spelen op de cavaquinho). Pero la guitarra era mucho más difícil: era grande, había que abrir los dedos y yo tenía la mano chiquita. ( = Het spelen op de gitaar was veel moeilijker omdat ik mijn vingers meer moest spreiden en ik maar een kleine hand had.). Pero fui aprendiendo lo suficiente. (= Stap voor stap leerde ik spelen) (bron: Tributo a Oscar Alemán (Guillermo, José and Estanislao Iacona (oktober 2012)( blz 38 en 40.).

Oscar Alemán in Brazilië: Les Loups (1926) (Nederlands) - Oscar Alemán in Brazil: Les Loups (1926) (Engels) - Oscar Alemán in Brazilië: Les Loups (1927) (Nederlands) - Oscar Alemán in Brazil: Les Loups (1927) (English) - Oscar in Rio de Janeiro (1926-1927) ( English)

Het was bekend dat het duo Les Loups op tournee ging naar Brazilië, voordat het in 1927 in Buenos Aires (Argentinië) haar eerste platen maakte.  Het duo had zijn debuut als professioneel Hawaii-gitaar-duogroep in Rio de Janeiro in 1926, maar tot nu toe was dit alles wat we van deze Braziliaanse periode wisten .... Onlangs onderzocht Jorge Carvalho de Mello deze periode, zodat we nu meer informatie hebben.

•  Een paar jaar geleden (september, 2010) publiceerde de Mello zijn bevindingen in een blog en een paar maanden geleden (augustus 2012) voegde de Mello nieuwe informatie toe in een blog getiteld "A Temporada Do Duo Les Loups No Rio De Janeiro". Helaas is deze blog sinds kort van het internet verdwenen - gelukkig had ik er een kopie van gemaakt ( in het Portugees) zodat deze informatie niet verloren zou gaan, Dat is dan ook de belangrijkste reden dit onderwerp, bestudeerd door Jorge Carvalhe de Melo, hier nog een keer te plaatsen.   

De Mello baseerde zijn research over Les Loups in Rio op krantenbronnen, advertenties, verslagen van concerten en theaterprogramma's en affiches uit de periode 1926-1927.

 Zeldzame foto van Les Loups, voor het eerst gepubliceerd in het onlangs verschenen boek Tributo a Oscar Alemán ( foto verzameling Hernán Gaffet)

De eerste keer dat Les Loups genoemd wordt is 7 september 1926 in de theaterrubriek  van de Gazette, met als kop Duo havaiano:  Na verschillende theatervoorstellingen in Sao Paulo is het duo Les Loups nu in Rio de Janeiro. 
Deze twee buitengewone gitaristen zijn onze landgenoot Gaston Bueno Lobo en Oscar Moreira. In São Paulo, waar ze groot succes hadden, trad het duo op in een show in het Apollo voor de Braziliaanse Press Association. Binnenkort treden ze nu ook op in Rio. Opmerkelijk is dat het duo al genoemd wordt als Les Loups en blijkbaar al succesvol had opgetreden in São Paulo voordat ze in Rio de Janeiro waren - Het duo wordt omschreven als "twee bijzondere gitaristen" en hun show werd  "met groot succes" onthaald in het Apollo theater in São Paulo.  Verder onderzoek door de Mello wees uit dat dit optreden plaatsvond tussen 3 en 18 juni 1926 met de Company Brandão / Palmeirim in het Apollo theater. Na de optredens in São Paulo, kon de Mello aanvullen, lijkt het duo nog opgetreden te hebben in de stad Santos, voordat ze in Rio aankwamen.


Cine Theatro Central - anno nu (Rio de Janeiro)

In oktober 1926 speelt het duo in Rio in het Cine Theatro Central, samen met andere artiesten. Het theater is eigenlijk een filmhuis waar ook zowel live acts op het podium te volgen zijn, tegelijk met beelden op het filmdoek; iets wat gebruikelijk was in die dagen. Les Loups wordt aangekondigd voor 12, 16 en 17 oktober samen met revue-artiesten, acrobaten, een operazangeres en een act met honden. Op 15 oktober wordt het duo genoemd in een programma dat live op de lokale radio Radio Club wordt uitgezonden, aangekondigd als: Lichte muziek door het Radio Club orkest en Les Loups, guitarristas hawayanos. Op 20 oktober 1926 wordt Les Loups weer genoemd in een radio-uitzending. Op 26 oktober treden ze weer op, op het podium van het Cine Theatro Central, het laatste optreden van Les Loups in Rio in het jaar 1926 volgens het onderzoek van de Mello. (wordt vervolgd) (vertaling: Hans Koert)

Jørgen Larsen
keepswinging@live.nl
Volg de Keep (it) Swingingblog via Facebook of vraag de gratis nieuwsbrief.

Dankzij het onderzoek van Jorge Carvalho de Mello, gepubliceerd in zijn blog A temporada do duo Les Loups no Rio de Janeiro, is een, tot nu toe onbekende schakel in de carrière van Oscar Alemán beschreven.  Jørgen Larsen belicht aan de hand van de Portugese tekst het jaar 1926 waarin Oscar Alemán met Gaston Bueno Lobo en hun Duo havaiano in Rio de Janeiro en São Paulo optraden.

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Marjan Van Rompay Group - Silhouette

 Verrassend debuut album van Marjan Van Rompay  .... ... this one will be great ( Jef Neve) 
Hans Koert

Wie onvoorbereid het nummer Waltz for Sander opzet, zal niet kunnen bevroeden, dat de altsaxofonist, die ruim twee minuten lang de intro vorm geeft, het thema opbouwt, de toon zet, nog maar 24 jaar oud is …… het saxofoonspel, de lyrische toon, de beheersing van het instrument doen een doorwinterde instrumentalist vermoeden, groot geworden na jaren van optredens in rokerige clubs en tochtende openluchtpodia …..  Onlangs verscheen in eigen beheer Marjan van Rompay’s debuutalbum Silhouette, het album waar Waltz for Sander op staat.

Marjan van Rompay ( foto: Jasper Léonard)

Het album bestaat uit negen nummers, alle eigen composities van Marjan Van Rompay, die gespeeld worden door een gedegen ensemble, de Marjan Van Rompay Group, met Marjan op altsax, Bram Weijters op piano - Janos Bruneel, behalve bassist ook partner van Marjan - Toon Van Dionant slagwerk en als gastspelers tenorsaxofonist Dieter Limbourg, die de laatste tijd vaker met het "kwartet" optreedt en zangeres Paulien van Schaik.

Marjan Van Rompay Group: Silhouette ( ontwerp: Jasper Léonard)

Marjan werd april 1988 geboren in Lier  (provincie: Antwerpen) en ging al vroeg naar de muziekschool, omdat haar zussen daar ook op zaten .. dat zou ik ook gaan doen, vertrouwde ze Tom Beek toe ( Jazz (2009 nr. 3)). Ze was toen tien. Ze raakte verliefd op de saxofoon en luisterde naar muziek van Maceo Parker, James Moody, Cannonball Adderley en Bert Joris, haar grote voorbeeld ….. Na haar middelbare school ging ze studeren aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, waar ze les kreeg van John Ruocco, Toon Roos, Rolf Delfos en Hein Van de Geyn.  Ze maakte deel uit van allerlei bandjes en speelde op tientallen festivals. Al vanaf de eerste jaren dat ze in Den Haag studeerde, schreef ze muziek ….. Die muziek werd gepeeld door verschillende formaties, maar de wens om een eigen groep te hebben, werd steeds groter …. Terug in België richtte ze de Marjan van Rompay Group op.  Een week voordat ze afstudeerde nam ze haar debuutplaat op: Silhouette.

Marjan van Rompay ( foto: Jasper Léonard)

Was vroeger in de jaren vijftig zo’n eerste plaatje vaak een knullig opgenomen EP-tje, de generatie van nu gaat niet meer over één nacht ijs, blijkt. Voor me ligt een professioneel in de Chris Weeda Fattoria Musica Studio in Osnabrück opgenomen, de “Rudy van Gelder studio á la Hackensack van Europa” zal’k maar zeggen, waar bijna de hele Nederlandse jazzscene zijn muziek laat vastleggen. De cd is gestoken in een fraai gestileerde hoes, uitgebracht onder eigen beheer:  Echos 001 …….  Een website en professioneel gemaakte foto’s volmaken het product …

Janos Bruneel ( foto: Hans Koert)

 Negen composities – lyrisch van toon – vervelen niet …… een nummer als Dirty September, waarmee de cd start, is zo’n nummer met een thema dat meteen blijft hangen – Marjan speelt een prachtige solo, net als in het eerste deel van de afsluiter Bam Bam’s Baby Blackbird Blues, waarin Marjan op alt en Bram Weijters op piano soleren. Waltz for Sander is mijn meest favoriete stuk - dat zal niemand verbazen ..... 


Speelplein from Jasper Léonard on Vimeo.


Wat opvalt aan bijna alle nummers is de opbouw ….. Een eenvoudig thema opent het nummer, een intro gespeeld op piano, slagwerk of sax ( zoals Waltz for Sander), om daarna met de hele groep het thema uit te werken ……  waarbij opvalt dat alle instrumenten evenredig aan hun trekken komen, zonder dat Marjan zichzelf als een wethouder Hekking opdringt aan de luisteraar.

Marjan van Rompay ( foto: Jasper Léonard)

Een paar decennia terug wilden platenmaatschappijen nog wel eens stiekem een extra track toevoegen voor de gein; Verve had daar bijvoorbeeld zo’n handje van. Wie Chet Baker’s Baby Breeze opzet en de cd "vergeet", wordt met een extra track verrast, net als in Wynton Marsalis’ Black Codes (From the Underground). 

Janos Bruneel (foto: Hans Koert)

Voor de liefhebbers is een (onvolledige) lijst van dit soort zgn. hidden tracks beschikbaar.  Marjan moet dat onthouden hebben – wie de cd per ongeluk laat lopen na het negende nummer krijgt nog een toegift, zoals het hoort bij een geslaagd concert – een toegift met, a small but beautiful guest role, om met de woorden van Chris Weeda te spreken, voor Paulien van Schaik. Pianist Jef Neve, die een stukje schreef voor het hoesje, vertelt dat hij Marjan herinnert als twaalfjarige, op de muziekschool van Lier, .... only twelve back then, and you could barely see her from behind her saxophone …  Zelfs toen al zat haar muziek barstensvol energie, verklapt hij. Een mooi debuutalbum voor een artieste, die, zoals Jef Neve haar in het hoesje kwalificeert: This one will be great …..

De cd kan besteld worden, via de website van Marjan Van Rompay.

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Volg de Keep (it) Swingingblog via Facebook of vraag de gratis nieuwsbrief.

Een meer dan twee minuten durend intro op altsax ... kippenvelmuziek op een cd in een opvallende hoes - negen eigen composities en nog een debuutalbum ook .... dat roept een heleboel vragen op .....   Marjan Van Rompay bracht onlangs in eigen beheer haar eerste album uit: Silhouette - Negen eigen nummers met een (h)echte groep .... Many are given the gift of music, but not many manage to stand out ..... This one will be great (Jef Neve.

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Flat Earth Society: 13

 FES trapt in Porgy en Bess (Terneuzen)  dertien concerten af .... en hoe!
De gebruikelijke ongebruikelijke portie Gas, chaos & chazz …  
Hans Koert

Het komt niet vaak voor dat je mag dienen als proefkonijn ……  en dat het zo goed bevalt .. Try-outs zijn vaak rammelende wagens, die moeizaam op gang komen of zich door overmoed de hand overspelen  ……. Van dit alles was zondagmiddag 3 februari 2013 in Porgy en Bess (Terneuzen) geen sprake – op het podium stond een goed ingespeeld ensemble, The Flat Earth Society, kortweg FES, die haar nieuwste album 13 met vaart en humor over de hoofden van een lekker vol Porgy en Bess uitgoot ….

 Tubaspeler Berlinde Deman (foto: Hans Koert)

Peter Vermeersch (foto: Hans Koert)

De titel van hun nieuwste cd, Dertien, 13, slaat op het feit dat het hun dertiende album is met dertien nieuwe titels ….. een mooi rond getal,  volgens de bandleden - een jubileum. Origineel is de titel natuurlijk niet: Harry Connick jr. bracht in 1988 de cd “20”, vijf jaar later “25” en weer vijf jaar later “30” uit en zou nu, 45 jaar oud, aan het album “45” toe zijn geweest, als hij consequent had doorgenummerd;  Amina Figarova presenteerde vorig jaar haar album Twelve in Middelburg: 11 albums gingen Twelve voor! 

Peter Vandenberghe (foto: Hans Koert)

Dertien bevat dertien nieuwe stukken; elf nieuwe composities van Peter Vermeersch en twee “klassiekers”, zoals het nummer Intersections, gecomponeerd door Tom Dissevelt,  die het nummer begin jaren zestig vastgelegde in de Studio for Electronic Music van de universiteit van Utrecht
Tom Dissevelt ( 1921-1989) was bassist, pianist en arrangeur bij The Skymasters in de periode 1954-1964 en experimenteerde met elektronische muziek. De compositie is gebaseerd op twaalftonige seriële principes ….


Pierre Vervloesem (foto: Hans Koert)

Matthias De Craene (invaller ) (foto: Hans Koert)

Ook de Stoptime Rag van Scott Joplin, die wel op de cd staat, maar helaas niet live-uitgevoerd werd ( Ik had wel eens vijftien voeten de sterkte van het podium willen zien testen) ontkomt niet aan de pen van arrangeur Vermeersch …… Deze klassieke ragtime onderscheidt zich door het feit dat er, behalve de (stille) maten rust (die bij Vermeersch natuurlijk net iets langer worden dan in het origineel), ook, zoals de partituur aangeeft, met de voet op de grond gestampt moet worden ( 173 keer zelfs voor wie snel de tel halverwege kwijtraakt) en die, zo wordt gesuggereerd, Scott Joplin ongetwijfeld geen windeieren gelegd zal hebben … .... Joplin probably got a rake-off from the shoe repairers. Heiligschennis? Zo'n oude klassieker bewerken? Nee hoor, Vermeersch houdt ervan om dit soort afgesabbelde nummers nieuw leven in te blazen: ook Louis Armstrong moest er eerder aan geloven ( The Armstrong Mutations) 

The Flat Earth Society (foto: Hans Koert)

The Flat Earth Society: Het orkest etaleert zich als The Most Unreliable Music Since 1999 – een niet erg vertrouwenwekkend label dat ze zichzelf toedicht ….. onbetrouwbaar! 

Bart Maris (foto: Hans Koert)

 Tijdens het programma serveerden ze, naar eigen zeggen, hun gebruikelijke ongebruikelijke portie gas, chaos &  chazz ….  Ze openden het concert met het nummer La Malle-Valise de l’Heimatlos du Sleeping, een nummer uit het programma R.I.P. / FUNeral songs, dat niet op de cd staat, gevolgd door composities als Raincheck, met een rap van leider Peter Vermeersch en Bart Maris op pocket trumpet á la Don Cherry; Six Pine Trees en het swingende Sneak Attack of the Sponges ….. Ik hoor flarden filmmuziek á la Raymond Scott, Klezmer, El Tatoo del Tigre, Willem Breuker, Cirque du Soleil, Don Ellis en André Popp ….. Peter Vermeersch kent de klassieken, maar bewijst meteen dat zijn muziek niet in een hokje past .... muziek is ons zakmes en kompas.

 Peter Vermeersch ( foto: Hans Koert)

De Flat Earth Society werd in december 1998 opgericht door  Peter Vermeersch, leider van o.a. X-Legged Sally … een avant garde Jazz Rock Band. 

Michel Mast (foto: Hans Koert)

De naam Flat Earth Society, kortweg FES, refereert aan het vlakke Vlaamse land. Hun eerste CD-tje verscheen in 2000, getiteld Live at the Beursgebouw en er zouden nog elf albums volgen ….. 13 is hun dertiende, een rond getal …. Op het podium van Porgy en Bess een vijftiental musici, waarvan verschillende, die al vanaf het begin meespelen, zoals voormalige XLS-leden trompettist Bart Maris; pianist Peter Vandenbeghe en tenorsaxofonist Michel Mast, de eminent grise van het gezelschap, die o.a. speelde met Steve Lacy en John Tchicai. Ook gitarist Pierre Vervloesem speelde vijftien jaar geleden al bij X-Legged Sally.

Teun Verbruggen ( foto: Hans Koert)

Kristof Roseeuw (foto: Hans Koert)

Teun Verbruggen is de niet te missen slagwerker van het orkest – hij speelde eerder in Porgy en Bess o.a. in het Jef Neve Trio, dat in juni 2011 het Scheldejazz festival afsloot. Hij studeerde vijftien jaar geleden af aan het Conservatorium van Brussel en is sinds die tijd in allerlei orkesten terug te vinden en begeleidt even gemakkelijk Toots Thielemans als musici uit de alternatieve New York scene zoals Trevor Dunn en Andrew D’Angelo. Samen met bassist Kristof Roseeuw, Tubaspeler Berlinde Deman en pianist Peter Vandenberghe een hechte ritmesectie ....  
 Tom Wouters ( foto: Hans Koert)

In de  tweede set werd het nummer Fast Forward opgedragen aan Marianne Vos, die dit weekend haar tiende wereldtitel behaalde en kwam het nummer Broadway Boogie Woogie langs, als een muzikaal schilderij á la Mondriaan. 

Wim Willaert (foto: Hans Koert)

In het nummer Rich Man’s Blues vatte accordeonist Wim Willaert de essentie van de jazz samen met een (geluidloze) tapdance, waarbij de beruchte paal (voor fotografen met name) van Porgy en Bess een heuse paaldans uitlokte …... Met Gulls & Boys (van hun succesvolle album Psychoscout)  en Domination of Black, muziek bij het gelijknamige gedicht dat de Amerikaanse dichter Wallace Stevens in 1916 schreef, waarbij de kreten van de pauw de regen van die zondagmiddag verklaarden, sloot de 15-man sterke ensemble een geweldig concert af …… waarin veel “oud” repertoire gebracht werd, maar ook ruimte was voor de prachtige nummers van hun nieuwste cd “13” 

De Flat Earth Society in Porgy en Bess ( foto: Hans Koert)

Berlinde Deman (foto: Hans Koert)

De Flat Earth Society trapte met dit concert in Porgy en Bess af voor een tournee, waarin ze, in totaal, op dertien podia aantreden.  Een lijst met podia vind je op hun website, waarop ook hun cd te koop is: 13 … 72 minuten verrassende muziek .. een muzikale tocht, zoals ze't zelf omschrijven  door wisselende landschappen en weersomstandigheden. Meer dan een uur muziek - genoeg om te draaien terwijl de lamsbout in de oven zit – als de muziek gedaan is, is de lamsbout klaar ….. , legde  Peter Vermeersch uit, verantwoordelijk voor de geweldige arrangementen! 

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Volg de Keep (it) Swinging blog via Facebook of vraag haar nieuwsbrief.

De Flat Earth Society laat zich niet gemakkelijk in een hokje duwen ......de gebruikelijke ongebruikelijke portie gas, chaos & chazz ..... filmmuziek - Cirque du Soleil, Willem Breuker, André Popp en Raymond Scott: dat waren associaties die door mijn hoofd gingen ...... De Flat Earth Society publiceerde onlangs haar dertiende cd, toepasselijk 13 geheten, die ze op dertien podia presenteren - een jubileum (!). Porgy en Bess in Terneuzen mocht de aftrap verzorgen en kan terug zien op een verrassend en memorabel concert.

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Newport '58: The rhythm section of the Babel's Band

 Introducing the members of the rhythm section of the 1958 International Youth Band. 
George Gruntz, who recently passed away, was Brown's second choice .....  
Hans Koert

One of the most important part of a big band is the rhythm section – Normally they are located at the back of the band stand hidden behind the brass section …. When Marshall Brown and George Wein dreamt about founding a big band, especially for the 1958 Newport Festival, featuring young European talents, they organized for a trip to Europe, early 1958, dozens of auditions for young jazz musicians. 

All Newport '58 International Youth Band contributions, as remembered by Dutch bass player Ruud Jacobs at my link site.

In  some previous blog I wrote about the auditions and what musicians were invited for the brass- and reed sections. Today I love to introduce you to the rhythm section.  

The rhythm section ( The International Youth Band - Newport 1958) ( Columbia CS 8073)

• Seventeen musicians received an invitation:
  • The trumpet section: Palle Bolvig from Denmark, Roger Guerin from France, Dusko Gojkovic from Yugoslavia and José Manuel Magelhaes from Portugal.
  • The trombone section: Christian Kellens (Belgium), Kurt Jarnberg (Sweden), Erich Kleinschuster (Austria) and Albert Mangelsdorff (Germany). 
  • The reed section: Bernt Rosengren (Sweden), Jan Wroblewski (Poland), Hans Salomon (Austria), Wladimiro Bas Zabache (Spain) and Ronnie Ross (England).
  • The rhythm section: Gabor Szabo ( Hungary), George Gruntz (Switzerland), Rudolph (= Ruud) Jacobs (The Netherlands) and Gilberto Cuppini (Italy.).

Tete Montoliu.(1933-1997)

During the auditions, the delegation, featuring George Wein, producer and organizer of the Newport festival and Marshall Brown and his wife, must have heard hundreds young musician, that loved to join this so-called  Tower of Babel’s Band.

 Brown told the journalists, who were anxious to learn, what musician were selected, that he had heard a lot of  young promising talents ….. I only wish it could be possible to bring over more of the fine musicians we heard …. If we were able to take everyone who impressed us, we’d have 13 trumpets, 9 trombones … that kind of band. It happened that they heard a musician, which they loved to have in the band's selection …. One of those young talented musicians was Tete Montoliu, mentioned in a previous blog. He has a wonderful ear. But we just couldn’t fit him into the band, Brown explained. Tete Montoliu, born in Barcelona (Spain), March 1933, born blind, raised in a musical family and learned to read music in Braille. He was fascinated to the music collection of his mother and became inspired by the early Armstrong recordings and the music of Duke Ellington. 

At his 13th year he started a classical piano study at the Conservatori Superior de Música de Barcelona, but also played with Don Byas, the US tenor saxophone player, who had come to Europe with the Don Redman band and found here a new home ( in France, Denmark and The Netherlands, where he passed away in August 1972). When Marshall Brown heard this young piano player, he was allready active recording and touring with Lionel Hampton since the mid fifties, who labeled him as ... the best piano player of Europe …., and would release his first album in 1958 with his own band: Tete Montoliu y su Conjunto. The fact that he was on tour with Lionel Hampton and was invited to play with the Doug Watkins and Art Taylor in Cannes ( July 1958), made it impossible to join the International Youth Band of Newport.   George Gruntz, a Swiss piano player, was selected as piano player … Brown's second choice.

 George Gruntz (right) (1932-2013)

• George Gruntz  (born: Basel (Switzerland) ( June 1932) – Died: Basel ( Switserland) January 2013.)  A few weeks George Gruntz, selected by Marshall Brown to be part of the Babel’s Band rhythm section, passed away after a long illness. He studied at Basel and Zurich conservatories and became known at several Swiss amateur jazz festivals. From that period several tunes are reissued at Swiss compilation albums, like 30 Jahre Jazz Made in Switserland and Amateur Jazz Festival Zurich ( Best of 1954-1968).  In the period Marshall Brown invited him to be the bands piano player, George freelanced as an accompanist in Switserland and Scandinavia. Although he had to make a living as an car salesman, the Newport adventure brought him international recognition and he would develope into one of the leading Swiss Jazz musicians

 Gabor Szabo (1936-1982) 

We will never know if Marshall Brown had heard (about) the Hungarian guitar player Gabor Szabo before he left for Europe, but a fact is that he didn’t select a guitar player while at his tour through Europe to find some excellent musicians for his dreamed band.

• Gabor Szabo ( born Budapest (Hungary) March 1936 – Budapest (Hungary) February 1982).  He learned to play the guitar as a teenager, mostly self-educated, thanks to the radio programs of The Voice of America. In Budapest he made his debut on record in a group that accompanied the Hungarian vocalist Myrna Bell ( = aka Irma Hoso). He was in those pre-Newport days a sought after musician, and worked for films and radio. He also taped for The Voice of America, and left Hungaria, the story says, at the evening this tape was broadcasted. ( November 1956).  In the US, being a political refugee, he became a student at the Berklee School of Music. He can be heard at a 1958 Berklee production, directed by Herb Pomeroy, featuring Charlie Mariano, Nick Brignola, and the Austrian born Joe Zawinul. Marshall Brown invited Gabor for his band, while returned from Europe …

Pim (1934-1996) and Ruud Jacobs (1938) lost in thought .... ( source: Rhythme)

• Ruud Jacobs ( born: Hilversum (The Netherland) (May 1938) was invited to become the bass player of the band. Although he started on clarinet and piano he took the bass to play in his brothers Pim trio. Ruud Jacobs, is still the accompanist for Rita Reys, European leading jazz vocalist for more then 50 years, the widow of his late brother Pim.  He told me some of his recollections about his trip to Newport July- August 1958.  In a previous blog you can find more about his early career.

 Gil Cuppini ( 1924-1996)

• Gilberto (Gil) Cuppini ( born: Milan (Italy) June 1924)(died: Milan, June 1996). He learned to play the piano when he was a schoolkid and before the war he studied to become a surgeon at the Milan University. After the war, inspired by the music of the Benny Goodman Quartet he became a professional drummer.  He started in the band of Hazy Osterwald and recorded under his own as the Sestetto Jazz Gilberto Cuppini June 1947 which was the start for a lot of recordings and when he was selected in 1958 he had already built an impressive discography. He was active at the Italian radio and tv as a musician and must have been one of the senior musicians ( aged in his mid 30s) of the band.

In the next blog the selection gatheres at Brussels Airport to cross the ocean - the start of their Newport adventures .....

All Newport '58 International Youth Band contributions, as remembered by Dutch bass player Ruud Jacobs at my link site.

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Follow the Keep (it) Swinging  blog at Facebook or ask its free newsletter

Marshall Brown and George Wein joined, spring 1958, within a few weeks span, dozens of auditions .. "they hopscotched Europe conducting auditions on a back-braking schedule."  They heard a hundred young talented musicians. "If we were able to take everyone who impressed us, we’d have 13 trumpets, 9 trombones … that kind of band ..." Marshall Brown told the journalists at the airport when they returned from their search for members of their band. It was a pity that a young talented Spanish piano player was not available - the Swiss piano player George Gruntz, who passed away a couple of weeks ago, was invited. The guitar player was found in the States - a political refugee, a talent on his instrument. Dutch bass player Ruud Jacobs represented The Netherlands.

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions