Nat Adderley Quintet: 1992 Cologne concert remastered

Nat Adderley Quintet: Workin' 
Timeless Jazz Legacy series.
Hans Koert

Nat was the younger brother of Julian Cannonball Adderley  ……. A position which had its pros and cons. After the decease of Charlie Parker, Julian Cannonball Adderley was labeled as his successor, and Nat was not able to hold a candle in him; he was overshadowed by his brother … in both senses of the words.

Nat Adderley (Source: Timeless Records)

As a young adult he joined the band of his brother's, but actually he started his professional career in the Lionel Hampton band, which took him to the other side of the ocean, sailing at the Nieuw Amsterdam ………… Nat’s first recorded concert was at the Amsterdam Apollohall ( October 28th, 1954), where he was part of the Lionel Hampton trumpet section with musicians like Wallace Davenport, Billy Brooks and Eddie Mullin. In an interview with Dutch Jazz journalist Eddy Determeyer (Jazz Nu maart 1995) Nat explains how popular Lionel Hampton’s band was in Europe. In 1956 Lionel Hampton would join one of the most talked-about concerts of The Netherlands of the 1950s, which even postponed the night concerts at the Amsterdam Concertgebouw for a few months …… Nat had left the band at that time …. In May 1955 his son Nat (Nat Adderley jr. is nowadays a sought-after arranger and piano player) was born and Nat (sr) couldn’t return in time for a series of concerts at the New York Apollo Theater. Lionel Hampton was unrelentingly and fired him.

Nat Adderley ( photo courtesy: Jan Persson)

After he joined commercial R & B bandsf or some times, he definitely joined his brother's bands, in which he would participate, with a break in the early 1960s, until his brothers death in 1975.

Nat Adderley (source: Timeless Records)

One of the albums from this period I love very much is Kenny Clarke’s Savoy record Bohemia After Dark ( June 1955). Due to problems with the US Internal Revenue Service’s their ways part for a few years ….. Cannonball joined  Miles Davis ( remember Cannonball’s great Blue Note album, Something Else) and Nat became a member of the J. J. Johnson and Woody Herman bands.

Vincent Herring (2010) ( photo courtesy: Hans Koert)

Since the 1960s the two brothers worked together again up to the death of  Julian Cannonball Adderley in 1975. When Cannonball had passed away, Nat continued the quintet as before, and tried to find alto saxophone players that could play in the style of his deceased brother … like Sonny Fortune, Vincent Herring and Antonio Hart.

Sonny Fortune  (2005) (photo courtesy: Hans Koert)

 

In Workin’, recorded by the German radio station ( WDR),  in Cologne (Germany), March 26th, 1992, Nat can be heard with his quintet in half a dozen tracks, most own compositions, Plum Street, the Big J, The Scene ( Recorded for the very first time by the Cannonball Adderley Quintet in 1967) and of course his  1960 “hit” Work Song! … The profit is high enough for a living, he told Eddy in 1995:  Dat is een heel aardig inkomen …. Eerlijk gezegd zou ik ervan kunnen leven …….

 Nat Adderley Quintet - Workin' ( TJL 74511 (previous released as CD SJP 387))

 The album Workin’  with the Nat Adderley Quintet, features Nat on cornet, Vincent Herring at the alto saxophone, Rob Bargad piano, Walter Booker on bass and Jimmy Cobb  drums.  It was recently remasters by Peter Brussee and re-released by Timeless in its great Timeless Jazz Legacy series.  A jazz trumpet player with a great reputation, although in the latter days of his career, but accompanied with some famed musicians like a young Vincent Herring, who, like Nat, started his career in Hampton’s band and  in the rhythm section the legendary percussionist Jimmy Cobb. Nat suffered from diabetes, and he couldn’t perform anymore half way the 1990s. He passed away in 2000.

In its series Timeless Jazz Legacy  a dozen historical recordings were remastered and re-released.

MY JAZZ LINKS: Nat Adderley

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Follow the Keep (it) Swinging blog at Facebook or Twitter (#keepitswinging) and sk for its free newsletter.

Nat Adderley: Julian Cannonball Adderley younger brother; A position which had its pros and cons. After the decease of Charlie Parker, Julian Cannonball Adderley was labeled as his successor, and Nat was not able to hold a candle in him; he was overshadowed by his brother … in both senses of the words. They played together for years, but when Canonball passed away Nat continued the quintet ...... and tried to find alto saxophonists that could play like his brother. Timeless remastered the 1992 Cologne concert by the Nat Adderley Quintet with Vincent Herring on alto sax ... in its series Timeless Jazz Legacy.

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Nat Adderley Quintet: Workin' (1992)

Opnamen Nat Adderley remastered 
Timeless Jazz Legacy series brengt vergeten opnamen opnieuw uit.
Hans Koert

Hij was de broer van ……. en dat bracht hem voor- en nadelen. Nat Adderley, broer van altsaxofonist Julian Cannonball Adderley, die na het overlijden van Charlie Parker gedoodverfd werd als zijn opvolger, stond zijn leven lang in de schaduw van zijn grotere broer …..  zowel letterlijk als figuurlijk, want qua postuur en spel toornde Cannonball boven de veel kleinere Nat uit .....   

Nat Adderley ( bron: Timeless Records)

Hij speelde als tiener mee in het jeugdorkest van zijn broer, maar begon zijn carriere bij Lionel Hampton, waarmee hij met de Nieuw Amsterdam de oversteek naar Europa maakte en aan deze zijde met Hampton's band rondtrok. … Nat’s eerste vastgelegde cornetklanken dateren van het Amsterdamse Apollohal-concert van 28 oktober 1954, waar hij, met Wallace Davenport, Billy Brooks en Eddie Mullins in de trompetsectie zat van het Lionel Hampton orkest.  In een interview met Eddy Determeyer (Jazz Nu maart 1995) vertelt Nat dat Lionel Hampton, die tijdens zijn optredens vooral als entertainer het publiek bespeelde en een grandioze show neerzette, mateloos populair was in Europa.  In 1956 zou hij de Nederlandse jazzscene danig opschudden door een spraakmakend optredend in het Concertgebouw, waardoor de nachtconcerten door de burgemeester van Amsterdam tijdelijk verboden werden ...... maar toen was Nat er al niet meer bij.  Hij verliet na een aantal maanden de band, omdat hij in mei 1955 niet op tijd terug was voor een optreden in het Apollo Theater in New York  vanwege de geboorte van zijn zoon Nat, die momenteel als Nat Adderley jr. naam makt als arrangeur en pianist in Rhythm and Bluesbands. 

Nat Adderley ( foto: Jan Persson)

Hij ging na Lionel Hampton en een kort avontuur in commerciële rhythm and bluesbands, met zijn broer Julian spelen - een verbintenis, die, op een korte onderbreking na, zou duren tot aan Cannonball's dood in 1975. 

Nat Adderley ( bron: Timeless Records)

Eén van de opnamen in mijn verzameling die ik koester,  uit die begintijd, is de Savoy-uitgave Bohemia After Dark met het ensemble van Kenny Clarke ( juni 1955). Door problemen met de belastingdienst scheidden eind jaren vijftig de wegen van de twee broers zich tijdelijk – Cannonball ging spelen bij Miles Davis ( en nam met hem  o.a. het Blue Note topalbum, Something Else op) en Nat kwam o.a. bij J. J. Johnson en Woody Herman terecht.

Vincent Herring (2010) ( foto: Hans Koert)

Vanaf de jaren zestig speelden de twee broertjes weer samen tot de dood van Julian Cannonball Adderley in 1975, daar een eind aan maakte. Nat ging alleen verder met kleine groepen, waarbij hij probeerde om muzikanten op altsax te vinden, die ongeveer klonken als zijn broer …..  zoals Sonny Fortune, Vincent Herring en Antonio Hart.  

Sonny Fortune  (2005) ( foto: Hans Koert)

 

In Workin’, dat door de WDR in Keulen werd opgenomen, werd Nat Adderley met zijn quintet vastgelegd in een zestal nummers, meest eigen composities als Plum Street, the Big J, The Scene ( voor het eerst opgenomen door het Canonball Adderley Quintet in 1967) en uiteraard  zijn “hit” Work Song, waarmee hij in 1960 een hit zou hebben … Dat is een heel aardig inkomen, vertrouwde hij Eddy in 1995 toe …. Eerlijk gezegd zou ik ervan kunnen leven …….

 Nat Adderley Quintet - Workin' ( TJL 74511 (eerder uitgebracht als CD SJP 387))

Het album Workin’  met het concert van het Nat Adderley Quintet, met Nat op kornet, Vincent Herring op altsax, Rob Bargad piano, Walter Booker op bas en Jimmy Cobb op slagwerk, is eerder uitgebracht door Timeless en onlangs opnieuw remasterd door Peter Brussee voor de verrassende serie Timeless Jazz Legacy.  Een trompettist van naam, weliswaar in zijn nadagen (Hij moest halverwege de jaren negentig het actief musiceren stoppen vanwege gezondheidsklachten en overleed uiteindelijk in 2000 aan de gevolgen van diabetes), maar met een solide ritmesectie ( Jimmy Cobb) en een nog jonge Vincent Herring, die, net als Nat, zijn carrière begon in het orkest van Lionel Hampton.

In de serie Timeless Jazz Legacy werden tot nu toe een twaalftal historische opnamen remastered en heruitgebracht.

MY JAZZ LINKS: Nat Adderley

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Volg de Keep (it) Swinging blog via Facebook of Twitter (#keepitswinging) of vraag haar gratis nieuwsbrief.

Nat Adderley  ....... de broer van ...... Gedoemd om zijn leven lang letterlijk en figurlijk in de schaduw te staan van zijn grotere broer Julian "Cannonball" Adderley. Jarenlang speelden ze samen tot het overlijden van Cannonball in 1975, waarna hij alleen verder moest ......  er voor zorgend dat zijn altsaxofonist net zo kon spelen als zijn grote broer ........ Timeless bracht het Nat Adderley Quintet met Vincent Herring op altsax uit 1992 opnieuw uit in haar serie Timeless Jazz Legacy.

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Rita Reys - Dutch Lady jazz (1924 - 2013)

Rita – European's First Lady of Jazz passed away  ... 
 If you have heard her voice, you can’t forget her.(Quote: George Avakian)
Hans Koert

Lady Jazz, as she was labeled in the title of her biography, which she published a few years ago in cooperation with jazz journalist Bert Vuijsje -  Europe’s First Lady of Jazz for more than 50 years, a title she received in 1960 at the International Jazz festival of Juan-les Pins, won't sing anymore. She passed away the 28th of July 2013.  Eighty-eight years young she was still active as a jazz singer

Rita Reys at the North Sea Jazz Festival (Rotterdam) July 2012 (photo courtesy: Hans Koert)

Last year I joined a concert by her trio, featuring Peter Beets at the piano, Ruud Jacobs at the double bass and Joost Patocka on drums at the North Sea Jazz Festival …. 

A few weeks ago she gave one of her last concerts at a full-packed North Sea Jazz Club in Amsterdam and on the first of September she would have performed at the Amsterdam Bim-huis ……….

 

Rita Reys ( Rhythme no. 100 ( January 1958))
 
Born in December 1924 in Rotterdam, she started her career as a singer in the Hawaiian Minstreels, sung during the war with guitarist Lex Van Spall and performed after the war with Ted Powder and Piet Van Dijk  ……. She married drummer Wessel Ilcken who introduced her to jazz. With his sextet she toured Europe and visited the US twice where she performed with Art Blakey
and Dutch born accordion player Mat Mathews, Chico Hamilton and Jimmy Smith .…
Enjoy a historical concert featuring the Pim Jacobs Trio and Johnny Griffin' ( 1979) 



She toured with the Kurt Edelhagen band and Bengt Hallberg and, after her marriage with Pim Jacobs (Wessel
Ilcken passed away due to a CVA in 1957), she was honored with the title European's First Lady of Jazz.  From the 1960s onwards last month she performed as a soloist at hundreds of concerts on stages, radio and tv-programs with her partner pianist player Pim Jacobs and, after his death in 1996, with Peter Beets, Ruud Jacobs ( her brother-in-law and accompanist since the 1950s) and Joost Patocka in her most recent trio.
She belongs to the six best jazz-vocalists of the world …… ( Zij behoort tot de zes beste jazz-vokalistes (sic) ter wereld),  George Avakian, the former Columbia record producer who gave Rita a contract, says in a Dutch article, simply entitled Rita  …. (Rhythme, Maandblad voor Jazz-, Dans- en Amusementsmuziek, January 1958). If you have heard her voice, you can’t forget
her.  (= Wie haar eenmaal heeft gehoord, kan haar niet meer vergeten).
Rita Reys has been, together with the Dutch Swing College Band, Hollands Ambassador of Jazz for more than 70 years ……..

Rita Reys ( 1924-2013)  (photo courtesy: Hans Koert)

Rita Reys live at the Dutch TV-program de Wereld Draait Door (2010)



Her timing was legendary – her voice unforgetable ….

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Follow the Keep (it) Swinging blog at Facebook or Twitter (#keepitswinging) or ask for its free newsletter.

Rita Reys, Dutch Lady Jazz - European's First Lady of Jazz passed away, 88 years young ..... Her timing was legendary – her voice unforgetable ….

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Jean Omer (1912-1994): Le Boeuf sur le Toit and the end of his career

Feasts!
Jean Omer: His successes in le Boeuf sur le Toit!
Georg Lankester

In the first part, entitled Jean Omer (1912-1994): The pre-war years Georg Lankester recollected the Jean Omer's early career  ... This time his successes ..... and the oblivion. His concerts at Le Boeuf sur le Toit, a Brussel jazz club, were a feast for jazz fans ...

MY JAZZ LINKS: Jean Omer

 The Forties: In 1941Jean reformed his orchestra which was fallen aparty due to war circumstances and he performed regularly in ‘Le Boeuf’. Also the next year he was very successfully.
Listen to a fragment of Club Prive from December 1940 by Jean Omer et son Grand Orchestre de Swing du Boeuf sur le Toit.




In my pubication on Fud Candrix I mentioned that his band (on invitation) for several weeks played in the Berlin ‘Delphi Palast’and… for a full house.

But also Omer’s band was invited by the German  (promoted by the Telefunken records). And so, many evenings, two Belgian bands played in the this Berlin palace for an enthousiastic audience. Omer’s band started and after a break the Candrix orchestra appeared on stage. The presence of the authorities could create  critical remarks (like in Belgium) and therefore the band leaders avoided English or French titles or texts and had to produce mainly dance music.

 Le Boeuf sur le Toit

During the later war years it became harder to perform since most clubs, restaurants and theatres had to close down. However, this did not apply to the ‘Boeuf’ where people kept coming because of the pleasant jazz atmosphere.

 Jean Omer ( 1912-1994)

Records:
In the early forties several recordings of Jean Omer took place e.g. eight tracks were made in Berlin (1941) with the band of Meg Trevilian. With his own band he recorded both in ’42 and ’43. Below a short discography is given. In total Jean made abt. 80 band recordings.

 The Jean Omer orchestra at its heyday.

After the liberation in 1946 - 1947 Omer was active in Monte Carlo where he conducted the big ‘Sporting’ orchestra which included no less than 22 musicians and 3 lady singers. By 1948 he produced, next to his band performances, also shows in the ‘Boeuf’. Though this club for many years had right to exist and he himself played there, it ended in 1967 because the building had to be demolished.

 Het orkest Jean Omer on tour

Then Jean travelled to France and later to Spain but  eventually returned to his native country. Since his club house was removed, he founded in the centre of Brussels (in 1962) a jazz club called “La nouvelle Gaîté”. This became a success too because until 1982 many international stars from the jazz scene played and entertained the audience, like ensembles with pianist Gus Clark and groups like the “Hot Trio Jean Robert”.
Enjoy Les Succes du Boeuf by Jean Omer et son Orchestre recorded in Brussels, the  6th of October 1943.



After many years of an active life he more and more has to take it easy in view of his age. And then, on May 30 1994 Jean died, 82 years old. He certainly has played a role in the Belgian Music scene and also internationally.
Jean’s clarinet style is somewhat related to that of Jimmy Dorsey. And in his career there is a parallel with Fud Candrix who was a soloist and band leader too. Both men were popular musicians, even in Berlin.

 A meeting. Jean Omer (2end from the left) and Jean Robert (2nd from the right)

Some discographical data

• 1941 ‘Flamingo’(orch. Meg Tevilian) – recorded in Berlin / Stardust, When you’re smiling, Dry gin, Porte de Namur, Vente d’Est, Pasage clouté, Crépuscule, Obsession and Rythme Indien, recorded in Brussels -
• 1942 Jetzt geht’s los, Ins blaue hinein, Passge clouté, Crépuscule, Obsession, Rythme Indien, recorded in Berlin -
• 1943 Harlem swing, Dans l’attente, Porte de Namur, Vente d’Est, Dry gin, L’oiseau bleu, Je suis triste, recorded in Brussels

These records were issued on: Telefunken, Swing Fan, Brunswick, Polydor.and Historia.

 

Sources: Belgian jazz sites, records/cd info, ‘de Swingperiode by Jack de Graef  and a ‘‘Keep (it) Swinging’ blog

         

Georg Lankester

 

Thanks to Michelle Verhaaff, Jean Robert's granddaughter. 

For more blogs about Jean Omer visit MY JAZZ LINKS: Jean Omer
   
Georg Lankester
keepswinging@live.nl
Follow the Keep (it) Swinging blog at Facebook and Twitter (#keepitswinging) or ask its free newsletter.
 

The Belgian saxophone player Jean Omer scored triumphs during the 1940s of the past century in the Brussels dance halls like the famous Le Boeuf Sur Le Toit. Now, almost forgotten, George Lankester snatches this neglected reed player and bandleader from oblivion  

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Northsea Jazz 2013: Jazziconen

Kenny Barron - George Mraz en Lewis Nash - Willie Jones III - Eddie Henderson en Justin Robinson - Rein de Graaff met Peter King en Alan Skidmore en als klap op de vuurpijl: Michel Camilo en Tomatito.
 Een terugblik op een (zater)dag Northsea Jazz 2013
Hans Koert

Northsea jazz Festival 2013 ….  Een kennismaking met jazziconen uit de rijke jazzhistorie ….. North Sea Jazz Festival biedt voor elk wat wils - veel muziek:  soul, crossover en wereldmuziek en hoe het allemaal mag heten, maar ook, voor wie het zoekt en wil horen, veel, heel veel jazz en heel veel moois ….
Een terugblik op mijn festivaldag van zaterdag 13 juli 2013.

 

Northsea Jazz 2013 (foto: Hans Koert)

Mijn eerste halte is de Madeirazaal. Hier treedt het Kenny Barron’s Platinum Trio op met jazzicoon Kenny Barron piano – George Mraz bas en Lewis Nash slagwerk.
Kenny Barron begon zijn carrière in de Rhythm en Blues Band van Mel Melvin  en schoof eind jaren vijftig aan bij Philly Joe Jones en Jimmy Heath.  Zijn eerste plaatopname dateert van 1960 bij de band van Yusef Lateef, waarin ook Joe Zawinul, Clark Terry en Curtis Fuller zaten.

 

Kenny Barron ( foto: Hans Koert)

Sinds die tijd, meer dan 50 jaar, speelde hij met veel grootten uit de jazzgeschiedenis, waaronder James Moody, Dizzy Gillespie, Freddie Hubbard, Ron Carter en Buddy Rich.  Kenny Barron: Een jazzicoon die zijn sporen verdiend heeft en nog steeds weet hoe zijn publiek te boeien, al klonk de eerste helft van zijn concert wat mat – wat tam …… Hij maakt indruk met een Duke Ellington medley op (solo)piano en met een aantal uptempo nummers, waaronder een snelle Monkcompositie, waarbij zijn begeleiders bassist George Mraz en slagwerker Lewis Nash zich mogen laten gelden.

Kenny Barron Platinum Trio (v.l.n.r.: Kenny Barron - George Mraz - Lewis Nash) (foto: Hans Koert)

George Mraz, net als Kenny Barron al vele decennia actief in de jazz, lijkt eerder op een dorpskruidenier, dan op een bassist, die vijftig jaar jazzscene heeft moeten overleven. Hij werd geboren in september 1944 in toen nog Tsjecho-Slowakije en begon zijn loopbaan in Praag, waar hij  op het conservatorium zat … Na de inval van de Sovjets in zijn land in 1968 vluchtte hij naar de VS waar hij nog steeds woont. Ook hij speelde met alle grootten …… met wie eigenlijk niet? Zo hoorde ik hem eerder met de onlangs overleden Hank Jones.  Kenny Barron en George Mraz zijn voor het eerst samen op plaat te horen in 1976 in het John Faddis Quartet.  Lewis Nash is met zijn 54 jaar veruit de jongste van het stel, maar dat wil niet zeggen dat hij ervaring mist … Zeker niet.  Hij startte zijn loopbaan bij Betty Carter begin jaren tachtig  en begeleidde grote namen als Don Pullen, Tete Montoliu, McCoy Tyner ( hij moest dit festival van wege afzeggingen van andere festival (crisis) zijn tournee naar Europa afzeggen), Dizzy Gillespie, Oscar Peterson, Horace Silver en Tommy Flanagan.
 

Willie Jones III en Justin Robinson (foto: Hans Koert)

Na een korte pauze is het tijd voor een oude bekende: Willie Jones III met zijn eigen groep – Hij is een regelmatige gast in de Porgy en Bess club in Terneuzen waar hij o.a. Roy Hargrove en Roberta Gambarini begeleidde. Sinds een aantal jaren heeft hij zijn eigen band, waarmee hij o.a. optrad in Porgy en Bess. Ook hij begeleidde overigens Hank Jones op zijn laatste Northsea-optreden in 2009.

Eddie Henderson (foto: Hans Koert)

 Op het Northsea 2013 nodigde hij Eddie Henderson uit, een veteraan, die al in de jaren zestig optrad met o.a. John Handy; bij Philly Joe Jones en Herbie Hancock.  In 1991 speelde hij bij Billy Harper, met wie hij later die avond eveneens op het podium zou staan als lid van The Cookers.

Justin Robinson (foto: Hans Koert)

 Justin Robinson, de altsaxofonist van Roy Hargrove, heeft de aangekondigde Stacy Dillard vervangen en doet dat met verve …. Onlangs kwam ik één van zijn eerste opnamen tegen: Live at the Village Vanguard  uit 1989 toen hij bij The Harper Brothers speelde …… en, zoals eerder gezegd …. Trompettist Billy Harper zal de zaterdag op dit podium afsluiten met The Cookers. Pianist Danny Grissett en bassist Daryl Hall bleken naast Willie Jones III uitstekende begeleiders.

Peter KIng en Rein de Graaff (foto: Hans Koert)

Daarna was het de beurt aan Rein de Graaff met zijn trio en twee bijzondere gasten ….. Bebop pur sang ... nummers als Scrapple from the Apple - het pure beboprepertoire zoals het in de jaren veertig en vijftig werd ontwikkeld door mannen als Dizzy Gillespie. Thelonious Monk en Charlie Parker.  Rein de Graaff, één van de weinige pianisten die nog puur in de bebopstijl speelt, trad eerder met zijn trio met de Engelse altsaxofonist Peter King en de tenorist Alan Skidmore in 2006 in het programma Bird ’n Trane, wat ook dit concert als motto meegekregen heeft.  Niet zo vreemd want Peter King heeft goed naar Parker geluisterd en Alan Skidmore is een adapt van Coltrane -  Peter King: weer zo’n icoon die al eind jaren vijftig met zijn eigen kwartet bij Ronnie Scott speelde …. Tenorist Alan Skidmore, eveneens in de zeventig, speelt al sinds de jaren zestig met grote namen als Chick Corea, Elvin Jones en Herbie Hancock en de onlangs overleden George Gruntz …  Peter King en Alan Skidmore kwamen elkaar tegen in o.a. de bands van Tubby Hayes.

Peter King (foto: Hans Koert)

De allereerste samenwerking van Peter King en Rein de Graaff dateert uit 1989 toen hij met Charles McPherson en Piet Noordijk in Rein’s Chasin’ The Bird participeerde. Met Peter King, “the finest saxophonist that Britain ever has produced,”  trad Rein onlangs nog op tijdens een korte tournee met o.a. Benjamin Herman. Jammer genoeg was er voor het publiek weinig te zien van de musici door de muzieklessenaars, die voor op het podium het zicht bedierven …… zo heb ik slagwerker Eric Ineke en tenor saxofonist Alan Skidmore wel gehoord, maar amper gezien …..

Tomatito tijdens de soundcheck (foto: Hans Koert)

Last but not least ……. The Cookers stonden hoog op mijn lijst, maar het werd tenslotte toch een andere "must"… Het Northsea Jazzfestival betekent ... keuzes maken - soms moeilijke keuzes - door de veelheid van het programma zijn sommige "highlights" helaas niet altijd verenigbaar. Het bijzondere duo van de Braziliaanse pianist Michel Camilo en de Spaanse gitarist Tomatito mochten mijn Northsea afsluiten …… Nieuwsgierig geworden door een cd, die ik al een tijdje heb, Spain ( Verve 561 545) wilde ik ze wel eens horen …… Deze twee sympathieke musici wisten in hoog tempo en met veel noten en aanstekelijke tempi de aandacht naar zich toe te trekken.

Michel Camilo en Tomatito in de Hudsonzaal (foto: Hans Koert)

Ze hadden er veel zin in, dat was duidelijk – elk nummer werd het publiek uitvoerig bedankt, alsof elk nummer hun laatste was ………… of de vleugel na dit concert alnog afgeschreven moest worden, was de vraag, die me bezig hield. Het leek alsof er een heel orkest in de vleugel verstopt zat, als Michel de toetsen bewerkte.

Wat me steeds opnieuw fascineert, is het gemêleerde Northsea publiek – oud en (ook veel) jong en alles wat daar tussen zit; mannen en vrouwen; gekleurd, getint of blank, geel of groen … en dat met zijn allen, liggend, zittend op stoel of op de grond (Hoeveel kunnen er in de Hudson? Duizend man?) muisstil geconcentreerd de muziek van het duo Michel Camilo - Tomatito op zich in laat werken ……  en dan merk je tijdens de stille momenten, dat de  airco of de luchtverversing van de Hudson hinderlijk aandacht vraagt.

 Een mooie afsluiter van de zaterdag van deze Northsea Jazz 2013 editie. We moeten 't 'r weer een jaar mee doen.

De foto's bij deze blog zijn gemaakt met eenvoudige fotoapperartuur aangezien bezoekers geen camera's mee naar binnen mogen nemen.

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Volg de Keep (it) Swingingblog op Facebook of Twitter ( #keepitswinging ) of vraag de gratis nieuwsbrief

Northsea Jazz Festival 2013:  Een begrip voor tienduizenden jazzliefhebbers uit de hele wereld .... De 38ste editie al weer. Elk jaar weer een (lang) weekend om naar uit te kijken. Voor Keep (it) Swinging werd het dit jaar de zaterdag - Zo'n festivaldag leest  als een hoofdstuk uit een rijke jazzgeschiedenis met optredens van Kenny Barron, George Mraz en Lewis Nash - Willie Jones III met Eddie Henderson en Justin Robinson en Rein de Graaff met Peter King en Alan Skidmore.  Als toetje een spetterend optreden van Michel Camilo en Tomatito. Mijn Northsea 2013!

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

David Liebman Trio: Lieb Plays The Beatles

Lieb neemt repertoire van The Beatles onderhanden.
An excursion into a great body of music (Quote: David Liebman) Hans Koert

Het kan heel gevaarlijk zijn …. en heel goedkoop … Dobberen in de slipstream van het succes van anderen. Muziek die herkauwd wordt, al dan niet aangevuld met een bos strijkers ....   Je hebt van die cd’s waarbij de hoes alleen maar twijfel zaait, door de artiest die “nagespeeld” wordt (te) groot op de voorkant te plaatsen, zoals bijvoorbeeld op de lp's van Jacques Loussier .... PLAY BACH.   Het kan ook verrassende muziek opleveren …. Ronie Verbiest met zijn ode aan Dave Brubeck; Peter Beets met Portrait of Peterson of, onlangs nog het besproken besproken album van Yoron Israel: Visions met de muziek van Stevie Wonder  ……… Dave Liebman publiceerde met zijn Nederlandse ritmesectie ( Marius Beets op bas en Eric Ineke op slagwerk) met gastrietblazer John Ruocco zijn interpretaties van de composities van The Beatles in Lieb Plays The Beatles ….

The David Liebman Trio: Lieb Plays The Beatles (Daybreak DBCHR74558)

Voor Liebman is Lieb Plays The Beatles niet zijn eerste “repertoire”plaat, zoals hij het omschrijft, maar een logisch vervolg op eerdere projecten, waarin de composities van Thelonious Monk, ( Monk’s Mood), Alec Wilder (Lieb Plays Wilder), Puccini ( A Walk In The Clouds) en John Coltrane ( Lieb Plays the Blues á la Trane) (hoewel die laatste cd anders tot stand kwam) geanalyseerd, uitgerekt, omgebogen en opnieuw geïnterpreteerd werden. Geen letterlijk naspelen dus, maar, zoals David Liebman het omschrijft in het bijbehorende inlegvel,....  een proces dat begint met het doorspitten van het complete oeuvre ...  in dit geval van The Beatles … I go through song books by the composer, playing the music at the piano, searching for something in the melody or/and harmony that seems interesting and will open a line of exploration.



Het resultaat van dit monnikenwerk ( ik vond ergens dat The Beatles tussen de 200 en 300 eigen composities opgenomen hebben) wordt geschift en er ontstaat een stapeltje, .. met interessante muziek, die Dave meteen van aantekeningen voorziet, zoals tempowijzigingen, harmonische aanpassingen enz. ( .. all hand written by the way  … no computer)  om ze daarna een tijdje te laten liggen ………..   Wat uiteindelijk overblijft is soms “onherkenbaar” veranderd …. depending on how far away from the original I go ….  Zo’n 17 Beatles nummers zijn uiteindelijk op de cd Lieb Plays The Beatles terechtgekomen, al dan niet als aparte tracks of als deel van een drietal medley’s ……. - bekende en onbekendere composities: van The Fool on the Hill, Let It Be, Lady Madonna en Love Me Do tot, voor mij onbekendere nummers als That Means a Lot en If I Fell.

David Liebman (foto: Naoki Hayashi )

David Liebman, geboren september 1946 in New York,  is al meer dan veertig jaar actief als professioneel jazzmuzikant.  In de jaren zestig studeerde hij bij pianist Lennie Tristano en fluittist Charles Lloyd. In 1967 debuteerde hij op een plaat met de Zweedse pianist Lars (Lasse) Werner ock Hans Vanner, die bebop en free jazz afwisselde met varieté-optredens ( een soort Willem Breuker avant la lettre?, schiet me dan door het hoofd). In 1970 speelde hij in de band van gitarist John McLaughlin waarin ook Charlie Haden speelde. Na een kort verblijf bij de Jazz Fusion band Ten Wheel Drive speelde hij o.a. bij Elvin Jones en Miles Davis (o.a. te horen op de cd  On The Corner). In die veertig jaar maakte hij zo’n 150 albums onder eigen naam en schoof hij aan op zo’n 350 albums van anderen  …………….  

Eric Ineke ( foto: Hans Koert)

David is ook actief als jazz-educator en schreef boeken over jazz …. In Nederland denk je dan meteen aan het boek van Eric Ineke "The ultimate Sideman", waarin hij Eric interviewt over de muzikanten, waarmee Eric heeft opgetreden  …… Eric is, overigens niet toevalllig, de slagwerker op deze Lieb’s Beatlesplaat …. Lieb omschrijft Eric's spel kernachtig in drie woorden: He ... Swings … Hard.

Eric Ineke en bassist Marius Beets hebben al vaak  Dave Liebman mogen begeleiden op tientallen concerten en ook op eerdere albums, zoals op de voortreffelijke cd: Lieb Plays The Blues á la Trane. Eric en Dave ontmoetten elkaar kort in 1973 tijdens het Pescara Jazz Festival in Italië, waar Liebman meegekomen was met Miles Davis en Eric Ineke met Dexter Gordon  …. We jammed but didn’t had a chance to talk, vertelt Eric in zijn boek ….  That came later, years later in 1994 when we met and played again during the IASJ conference, becoming friends.  Eric wijst in zijn boek de lezer op Lieb’s incredible creativity … To play with him as a drummer is great, he really loosens you up and brings you to the next level. With Dave there is always interplay and he can make you play things you’ve never played before.

David Liebman (foto: Sune Andersson )

The Beatles als inspiratie voor jazzmusici …. Het moet niet gekker worden …  was mijn eerste gedachte ….. Een haast onmogelijke opgave …. Maar Lieb zou  Lieb niet zijn deze uitdaging aan te gaan ….. De eenvoudige melodieën, de basale harmonieën … not as deep as other notable composers, verzucht Lieb in het bijbehorende hoestekst, maakten het tot een uitdaging ……  flarden van melodieën herinneren aan de oorspronkelijke versies, zoals in Let It Be ……. soms in duo met John Ruocco, als gastspeler op klarinet en tenorsax, soms met Dave aan de piano. Een geslaagd experiment, als je’t mij vraagt – een album dat nog vaak in mijn cd-speler zal zitten – een plaat, die nog lang niet alle lagen aan me geopenbaard heeft. 

Hans Koert
keepswinging@live.nl
MY JAZZ LINKS: David Liebman
Volg de Keep (it) Swingingblog via Facebook of vraag de gratis nieuwsbrief

Het lijkt zo gemakkelijk ...... Je neemt een groep of een componist, van wie de muziek ... has stood the test of time .. en je maakt er een plaat mee ..... David Liebman, begeleid door Marius Beets en Eric Ineke ( met gastspeler John Ruocco) bewijst dat er meer voor komt kijken dan zomaar de lead sheets opzoeken en naspelen ..... Lieb vertelt in de bijbehorende hoestekst hoe dat proces verloopt en het resultaat is een echte jazzplaat geworden, waarbij de muziek van The Beatles leidraad werd  met af en toe een herkenbaar stuk melodie  ..... Een aanrader .... Lieb Plays The Beatles

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions